روضهخوانی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{سوگواری امام حسین}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-alig...» ایجاد کرد) |
(←پانویس) |
||
| (۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = امام حسین | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = [[روضهخوانی در معارف و سیره حسینی]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
{{سوگواری امام حسین}} | {{سوگواری امام حسین}} | ||
== مقدمه == | |||
'''رَوضه''' یا '''روضهخوانی''' یاد کردن از مصیبتهای امام حسین {{ع}} و [[اهل بیت]] و [[گریستن]] و گریاندن در عزای آنان را «روضه» و روضهخوانی گویند. [[امامان]] ما توصیه کردهاند که به یاد [[شهادت]] و مظلومیّت سیدالشهدا {{ع}} [[گریه]] کنیم و [[مجالس عزا]] برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. [[عزاداری]] بر [[اهل بیت پیامبر]] از کارهای پسندیده است و [[ثواب]] بسیار دارد. به کسی که [[نوحه]] و [[مرثیه]] میخواند «[[روضهخوان]]» گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، مصیبتهای امام حسین و [[حادثه کربلا]] را از روی کتابی به نام «[[روضة الشهدا]]» تألیف [[ملا حسین کاشفی]] میخواندند، هر نوع [[مرثیهخوانی]] را روضهخوانی و به مجالس [[سوگواری]]، «روضه» گفتهاند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]].</ref>. | |||
==مقدمه== | |||
'''رَوضه | |||
== | == جستارهای وابسته == | ||
* [[ | {{مدخل وابسته}} | ||
* [[مرثیه]] | |||
* [[عزاداری]] | |||
{{پایان مدخل وابسته}} | |||
== | == منابع == | ||
{{ | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:13681040.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگنامه دینی (کتاب)|'''فرهنگنامه دینی''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
{{عزاداری محرم}} | |||
[[رده: | |||
[[رده:عزاداری]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۵۳
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام حسین است. روضهخوانی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: روضهخوانی در معارف و سیره حسینی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
رَوضه یا روضهخوانی یاد کردن از مصیبتهای امام حسین (ع) و اهل بیت و گریستن و گریاندن در عزای آنان را «روضه» و روضهخوانی گویند. امامان ما توصیه کردهاند که به یاد شهادت و مظلومیّت سیدالشهدا (ع) گریه کنیم و مجالس عزا برپا کنیم تا یاد آنان زنده بماند. عزاداری بر اهل بیت پیامبر از کارهای پسندیده است و ثواب بسیار دارد. به کسی که نوحه و مرثیه میخواند «روضهخوان» گویند. اصل معنای روضه، باغ و بوستان است و چون در قدیم، مصیبتهای امام حسین و حادثه کربلا را از روی کتابی به نام «روضة الشهدا» تألیف ملا حسین کاشفی میخواندند، هر نوع مرثیهخوانی را روضهخوانی و به مجالس سوگواری، «روضه» گفتهاند[۱].
