بنی‌جذیمه: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +))
 
(۱۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[بنی‌جذیمه در قرآن]] - [[بنی‌جذیمه در تاریخ اسلامی]] | پرسش مرتبط  = }}


{{امامت}}
== مقدمه ==
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[بنی‌جذیمه در قرآن]] - [[بنی‌جذیمه در تاریخ اسلامی]] </div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
 
==مقدمه==
[[نسب]] آنان به [[کنانة بن خزیمه]] از [[نسل]] [[جذیمة بن عامر بن عبدمنات]] می‌رسد. آنان در نزدیکی [[مکه]] در غُمَیْصاء، در [[ناحیه]] یَلَمْلَم بوده و [[بت]] [[هبل]] را [[پرستش]] می‌کردند.
[[نسب]] آنان به [[کنانة بن خزیمه]] از [[نسل]] [[جذیمة بن عامر بن عبدمنات]] می‌رسد. آنان در نزدیکی [[مکه]] در غُمَیْصاء، در [[ناحیه]] یَلَمْلَم بوده و [[بت]] [[هبل]] را [[پرستش]] می‌کردند.


از رخدادهای دوران [[جاهلی]] درگیری این [[قبیله]] با [[قریش]] بود که با جبران خسارت توسط سران قبیله [[صلح]] در میان آنان برقرار شد؛ اما [[قریشیان]] [[منتظر]] [[انتقام]] بودند تا اینکه بعد از [[اسلام]] زمانی که [[پیامبر]]{{صل}} [[خالد بن ولید]] را به سوی [[بنی‌جذیمه]] برای [[دعوت به اسلام]] فرستاد، خالد بن ولید با [[نامردی]] و به قصد انتقام آنان را [[اسیر]] کرده و کشت. پیامبر{{صل}} از این ماجرا [[برائت]] جسته و [[امام علی]]{{ع}} را برای جبران به سوی بنی‌جذیمه فرستاد.
از رخدادهای دوران [[جاهلی]] درگیری این [[قبیله]] با [[قریش]] بود که با جبران خسارت توسط سران قبیله [[صلح]] در میان آنان برقرار شد؛ اما [[قریشیان]] [[منتظر]] [[انتقام]] بودند تا اینکه بعد از [[اسلام]] زمانی که [[پیامبر]] {{صل}} [[خالد بن ولید]] را به سوی [[بنی‌جذیمه]] برای [[دعوت به اسلام]] فرستاد، خالد بن ولید با [[نامردی]] و به قصد انتقام آنان را [[اسیر]] کرده و کشت. پیامبر {{صل}} از این ماجرا [[برائت]] جسته و [[امام علی]] {{ع}} را برای جبران به سوی بنی‌جذیمه فرستاد.


برخی از [[مفسران]] [[آیات]] ابتدایی [[سوره توبه]] و [[آیه]] {{متن قرآن|إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا}}<ref>«مگر آنان را که با گروهی وابستگی دارند که میان شما و ایشان پیمانی است یا آنکه با دلتنگی از نبرد با شما و یا نبرد با قوم خویش، نزد شما آمده‌اند- و اگر خداوند می‌خواست آنان را بر شما چیرگی می‌داد و با شما به نبرد می‌پرداختند- باری، اگر اینان از شما کناره‌جویی کردند و با شما نبرد نکردند و از در سازش درآمدند، خداوند برای شما (در تجاوز) بر آنان راهی ننهاده است» سوره نساء، آیه ۹۰.</ref> را درباره بنی‌جذیمه دانسته‌اند.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی‌جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی‌جذیمه»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۱.</ref>
برخی از [[مفسران]] [[آیات]] ابتدایی [[سوره توبه]] و [[آیه]] {{متن قرآن|إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا}}<ref>«مگر آنان را که با گروهی وابستگی دارند که میان شما و ایشان پیمانی است یا آنکه با دلتنگی از نبرد با شما و یا نبرد با قوم خویش، نزد شما آمده‌اند- و اگر خداوند می‌خواست آنان را بر شما چیرگی می‌داد و با شما به نبرد می‌پرداختند- باری، اگر اینان از شما کناره‌جویی کردند و با شما نبرد نکردند و از در سازش درآمدند، خداوند برای شما (در تجاوز) بر آنان راهی ننهاده است» سوره نساء، آیه ۹۰.</ref> را درباره بنی‌جذیمه دانسته‌اند.<ref>[[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی‌جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی‌جذیمه»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۳۱.</ref>


==نسب==
== نسب ==


==موقعیت جغرافیایی و [[اخبار]] [[عصر جاهلی]]==
== موقعیت جغرافیایی و [[اخبار]] [[عصر جاهلی]] ==


==بنی جذیمه در عصر [[رسول خدا]]{{صل}}==
== بنی جذیمه در عصر [[رسول خدا]] {{صل}} ==


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[سریه خالد بن الولید]]
* [[سریه خالد بن الولید]]
{{پایان مدخل وابسته}}


==منابع==
== منابع ==
*[[پرونده:54567.jpg|22px]] [[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی‌جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی‌جذیمه»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|'''دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴''']]
{{منابع}}
* [[پرونده:54567.jpg|22px]] [[منصور داداش‌نژاد|داداش‌نژاد، منصور]]، [[بنی‌جذیمه (مقاله)|مقاله «بنی‌جذیمه»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|'''دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:مدخل]]
{{قبایل عرب}}
[[رده:بنی‌جذیمه]]


{{قبایل عرب}}
[[رده:قبیله‌های عرب]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۶

مقدمه

نسب آنان به کنانة بن خزیمه از نسل جذیمة بن عامر بن عبدمنات می‌رسد. آنان در نزدیکی مکه در غُمَیْصاء، در ناحیه یَلَمْلَم بوده و بت هبل را پرستش می‌کردند.

از رخدادهای دوران جاهلی درگیری این قبیله با قریش بود که با جبران خسارت توسط سران قبیله صلح در میان آنان برقرار شد؛ اما قریشیان منتظر انتقام بودند تا اینکه بعد از اسلام زمانی که پیامبر (ص) خالد بن ولید را به سوی بنی‌جذیمه برای دعوت به اسلام فرستاد، خالد بن ولید با نامردی و به قصد انتقام آنان را اسیر کرده و کشت. پیامبر (ص) از این ماجرا برائت جسته و امام علی (ع) را برای جبران به سوی بنی‌جذیمه فرستاد.

برخی از مفسران آیات ابتدایی سوره توبه و آیه ﴿إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا[۱] را درباره بنی‌جذیمه دانسته‌اند.[۲]

نسب

موقعیت جغرافیایی و اخبار عصر جاهلی

بنی جذیمه در عصر رسول خدا (ص)

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. «مگر آنان را که با گروهی وابستگی دارند که میان شما و ایشان پیمانی است یا آنکه با دلتنگی از نبرد با شما و یا نبرد با قوم خویش، نزد شما آمده‌اند- و اگر خداوند می‌خواست آنان را بر شما چیرگی می‌داد و با شما به نبرد می‌پرداختند- باری، اگر اینان از شما کناره‌جویی کردند و با شما نبرد نکردند و از در سازش درآمدند، خداوند برای شما (در تجاوز) بر آنان راهی ننهاده است» سوره نساء، آیه ۹۰.
  2. داداش‌نژاد، منصور، مقاله «بنی‌جذیمه»، دانشنامه حج و حرمین شریفین، ج۴، ص:۳۳۱.