سفط: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== {{یادآوری پانویس}} {{پانویس}} +== پانویس == {{پانویس}})) |
(←مقدمه) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| (۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مهدویت}} | {{مهدویت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = امام مهدی | |||
| عنوان مدخل = امام مهدی | |||
| مداخل مرتبط = [[امام مهدی در قرآن]] - [[امام مهدی در حدیث]] - [[امام مهدی در کلام اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
«سفط» در لغت بهمعنای جامهدان است که به شکل جوال یا مانند کدوی خشک میانتهی باشد<ref>لغتنامه دهخدا، ج ۸، ص۱۲۰۵۲.</ref>. در [[حدیث]] طولانی مفضّل است که [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: ترکه جمیع [[پیامبران]] در آن است؛ حتی [[عصای آدم]]{{ع}}، [[آلت نجّاری نوح]]{{ع}}، و [[ترکه هود]] و [[صالح]]{{عم}} و مجموعه ابراهیم{{ع}} و [[صاع یوسف]]{{ع}}، [[مکیال شعیب]]{{ع}} و آینه او، [[عصای موسی]]{{ع}} و تابوتی که در اوست، بقیه آنچه ماند از [[آل موسی]] و [[آل هارون]] که [[ملائکه]] برمیدارند، و [[زره]] داوود{{ع}}، عصای [[رسول خدا]]{{صل}}، [[انگشتر سلیمان]]{{ع}} و تاج او، [[رحل عیسی]]{{ع}} و [[میراث]] جمیع [[پیغمبران]] و [[مرسلان]]{{عم}}<ref>نجم الثاقب، باب دوم، (گفتار مفضّل بن عمر در رابطه با خروج حضرت{{ع}}).</ref>. | |||
علاوه بر اینها، [[عصا]]، [[انگشتر]]، برد، [[زره]]، [[عمامه]]، [[اسب]]، [[ناقه]]، استر، الاغ و [[شتر رسول خدا]]{{صل}} و [[مصحف امیر المؤمنین]]{{ع}} هم در این سفط قرار دارد<ref>همان.</ref>. وقتی [[حسنی]] به آن حضرت میگوید: «اگر تو [[مهدی]] [[آل محمّد]] هستی، پس کجاست عصای جدّ تو رسول خدا{{صل}} و انگشتر او و بُرد او و...» حضرت، «سفط» را حاضر میکند که همه آنچه او خواسته در آن است<ref>همان.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۰۴.</ref>. | |||
== منابع == | |||
==منابع== | {{منابع}} | ||
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']] | * [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام مهدی]] | [[رده:امام مهدی]] | ||
[[رده:سفط]] | [[رده:سفط]] | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۵۹
مقدمه
«سفط» در لغت بهمعنای جامهدان است که به شکل جوال یا مانند کدوی خشک میانتهی باشد[۱]. در حدیث طولانی مفضّل است که امام صادق(ع) فرمود: ترکه جمیع پیامبران در آن است؛ حتی عصای آدم(ع)، آلت نجّاری نوح(ع)، و ترکه هود و صالح(ع) و مجموعه ابراهیم(ع) و صاع یوسف(ع)، مکیال شعیب(ع) و آینه او، عصای موسی(ع) و تابوتی که در اوست، بقیه آنچه ماند از آل موسی و آل هارون که ملائکه برمیدارند، و زره داوود(ع)، عصای رسول خدا(ص)، انگشتر سلیمان(ع) و تاج او، رحل عیسی(ع) و میراث جمیع پیغمبران و مرسلان(ع)[۲].
علاوه بر اینها، عصا، انگشتر، برد، زره، عمامه، اسب، ناقه، استر، الاغ و شتر رسول خدا(ص) و مصحف امیر المؤمنین(ع) هم در این سفط قرار دارد[۳]. وقتی حسنی به آن حضرت میگوید: «اگر تو مهدی آل محمّد هستی، پس کجاست عصای جدّ تو رسول خدا(ص) و انگشتر او و بُرد او و...» حضرت، «سفط» را حاضر میکند که همه آنچه او خواسته در آن است[۴].[۵].