ابوالوقاص: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[ابوالوقاص در تراجم و رجال]] - [[ابوالوقاص در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[ابوالوقاص در تراجم و رجال]] - [[ابوالوقاص در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
[[ابن حجر]]<ref>الاصابه، ج۷، ص۳۷۳.</ref> بدون مشخصات بیشتر، از وی در بخش نخست [[صحابه]] یاد کرده است. به گفته همو<ref>الاصابه، ج۷، ص۳۷۳.</ref> مستغفری از وی نام برده و [[ابوموسی مدینی]]، از طریق [[صالح بن سلیمان]] به عنوان صاحب النبی{{صل}}، [[کلامی]] از وی نقل کرده است. بر اساس این گزارش وی می‌گوید: (سهام المؤذنین=) نصیب [[اذان]] گویان نزد [[خداوند]]، مانند نصیب [[مجاهدان]] است و آنان بین اذان و اقامه، همچون کسانی هستند که در [[راه خدا]] به [[خون]] خود غلتیده‌اند<ref>نیز ر.ک: ابن اثیر، ج۶، ص۳۲۲.</ref>. باید توجه داشت اگرچه در باب [[فضیلت]] اذان گفتن روایاتی از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل شده است، اما این سخن، [[حدیث]] رسول خدا{{صل}} نیست. البته ابووقاص دیگری نیز وجود دارد که از [[سلمان فارسی]] و برخی صحابه دیگر [[روایت]] نقل کرده است، اما او [[صحابی]] نیست و برخی وی را مجهول دانسته‌اند <ref>ر.ک: ابن حجر، تهذیب، ج۱۲، ص۲۴۵.</ref> و در هر صورت، با ابو وقاص مورد بحث ما یکی نیست. برخی نیز این سخن را از [[سعد بن ابی وقاص]]<ref>ر.ک: ابن کثیر، ج۴، ص۱۰۸.</ref> یا الرصافی<ref>عبید الله بن أبی زیاد؛ ر.ک: ابن حبان، ص۲۹۰.</ref> نقل کرده‌اند که احتمال [[اشتباه]] یا نقل این سخن از چند نفر وجود دارد.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوالوصل»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۵۵۲-۵۵۳.</ref>
[[ابن حجر]]<ref>الاصابه، ج۷، ص۳۷۳.</ref> بدون مشخصات بیشتر، از وی در بخش نخست [[صحابه]] یاد کرده است. به گفته همو<ref>الاصابه، ج۷، ص۳۷۳.</ref> مستغفری از وی نام برده و [[ابوموسی مدینی]]، از طریق [[صالح بن سلیمان]] به عنوان صاحب النبی{{صل}}، [[کلامی]] از وی نقل کرده است. بر اساس این گزارش وی می‌گوید: (سهام المؤذنین=) نصیب [[اذان]] گویان نزد [[خداوند]]، مانند نصیب [[مجاهدان]] است و آنان بین اذان و اقامه، همچون کسانی هستند که در [[راه خدا]] به [[خون]] خود غلتیده‌اند<ref>نیز ر. ک: ابن اثیر، ج۶، ص۳۲۲.</ref>. باید توجه داشت اگرچه در باب [[فضیلت]] اذان گفتن روایاتی از [[رسول خدا]]{{صل}} نقل شده است، اما این سخن، [[حدیث]] رسول خدا{{صل}} نیست. البته ابووقاص دیگری نیز وجود دارد که از [[سلمان فارسی]] و برخی صحابه دیگر [[روایت]] نقل کرده است، اما او [[صحابی]] نیست و برخی وی را مجهول دانسته‌اند <ref>ر. ک: ابن حجر، تهذیب، ج۱۲، ص۲۴۵.</ref> و در هر صورت، با ابو وقاص مورد بحث ما یکی نیست. برخی نیز این سخن را از [[سعد بن ابی وقاص]]<ref>ر. ک: ابن کثیر، ج۴، ص۱۰۸.</ref> یا الرصافی<ref>عبید الله بن أبی زیاد؛ ر. ک: ابن حبان، ص۲۹۰.</ref> نقل کرده‌اند که احتمال [[اشتباه]] یا نقل این سخن از چند نفر وجود دارد.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوالوصل»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۵۵۲-۵۵۳.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۶

مقدمه

ابن حجر[۱] بدون مشخصات بیشتر، از وی در بخش نخست صحابه یاد کرده است. به گفته همو[۲] مستغفری از وی نام برده و ابوموسی مدینی، از طریق صالح بن سلیمان به عنوان صاحب النبی(ص)، کلامی از وی نقل کرده است. بر اساس این گزارش وی می‌گوید: (سهام المؤذنین=) نصیب اذان گویان نزد خداوند، مانند نصیب مجاهدان است و آنان بین اذان و اقامه، همچون کسانی هستند که در راه خدا به خون خود غلتیده‌اند[۳]. باید توجه داشت اگرچه در باب فضیلت اذان گفتن روایاتی از رسول خدا(ص) نقل شده است، اما این سخن، حدیث رسول خدا(ص) نیست. البته ابووقاص دیگری نیز وجود دارد که از سلمان فارسی و برخی صحابه دیگر روایت نقل کرده است، اما او صحابی نیست و برخی وی را مجهول دانسته‌اند [۴] و در هر صورت، با ابو وقاص مورد بحث ما یکی نیست. برخی نیز این سخن را از سعد بن ابی وقاص[۵] یا الرصافی[۶] نقل کرده‌اند که احتمال اشتباه یا نقل این سخن از چند نفر وجود دارد.[۷]

منابع

پانویس

  1. الاصابه، ج۷، ص۳۷۳.
  2. الاصابه، ج۷، ص۳۷۳.
  3. نیز ر. ک: ابن اثیر، ج۶، ص۳۲۲.
  4. ر. ک: ابن حجر، تهذیب، ج۱۲، ص۲۴۵.
  5. ر. ک: ابن کثیر، ج۴، ص۱۰۸.
  6. عبید الله بن أبی زیاد؛ ر. ک: ابن حبان، ص۲۹۰.
  7. خانجانی، قاسم، مقاله «ابوالوصل»، دانشنامه سیره نبوی ج۱، ص:۵۵۲-۵۵۳.