اعاده معدوم در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

۳. هرگاه چیزی که معدوم شده با تمام خصوصیات بازگردد، در این صورت چگونه می‌‌توان مُعاد (بازآفریده) را از مبتدأ ([[آفرینش]] نخست) بازشناخت؛ زیرا فرض این است که معدوم با تمام خصوصیات، حتی زمانی که در آن می‌‌زیسته بازگردد، در این صورت چگونه می‌‌توان نام یکی را آفرینش نخست، و دومی را بازگشت آن نامید، بلکه به یک معنا تعدد و دوگانگی از بین می‌‌رود، و جز یک چیز باقی نمی‌ماند. <ref>شرح منظومه، ص۲۰۱</ref>

۵. بازگشت زمان دوم، نوعی وجود ثانوی برای آن زمان است، در آن صورت امتیاز این دو زمان به وسیله صفات آن دو تحقق خواهد پذیرفت که یکی در زمان سابق بوده و دیگری در زمان لاحق می‌‌باشد، آن گاه نقل [[کلام]] به این دو زمان می‌‌کنیم، و می‌‌گوییم تفاوت آن دو با چیست؟ جز این که یکی در زمان سابق و دیگری در زمان لاحق است؟ و همچنین سؤال‌ها پیش می‌‌رود و زمان‌ها از پی یکدیگر می‌‌آیند و [[تسلسل]] محال پیش می‌‌آید. <ref>شرح مقاصد، ص۸۷</ref>