عاصم بن ابی‌نجود اسدی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == ابوبکر عاصم بن بهدله ابی‌النجود حناط عدوی اهل کوفه بود.<ref>الثقات، ج۷، ص۲۵۶.</ref> علم قرائت را نزد ابوعبدالرحمان سلمی و زر بن حبیش...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:


== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوبکر عاصم بن بهدله ابی‌النجود حناط عدوی]] [[اهل کوفه]] بود.<ref>الثقات، ج۷، ص۲۵۶.</ref> [[علم قرائت]] را نزد [[ابوعبدالرحمان سلمی]] و [[زر بن حبیش]] آموخت و از آن دو [[روایت]] کرده است. [[عطاء بن ابی‌رباح]]، [[ابوصالح سمان]]، [[حماد بن سلمه]] و [[شیبان نحوی]] از او روایت کرده‌اند. رجال‌نویسان [[اهل سنت]] او را محدثی [[ثقه]]، [[راستگو]]، عالم به قرائت و پیش گام در آن زمینه معرفی کرده اند<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۵، ص۲۵۶.</ref> و گفته‌اند که او دارای [[فصاحت]] در گفتار و صوتی [[زیبا]] بود و بعد از [[ابوعبدالرحمان سلمی]]، [[ریاست]] [[کرسی]] قرائت [[کوفه]] را به دست گرفت.<ref>تاریخ الاسلام، ج۸، ص۱۳۸.</ref> وی از قرّاء سبعه مشهور به شمار می‌‌رود.<ref>شذرات الذهب، ج۱، ص۱۷۵.</ref> عده‌ای گفته‌اند که «بهدله» اسم مادرش می‌‌باشد. او سال ۱۲۷ هـ در کوفه از [[دنیا]] رفت.<ref>الوافی بالوفیات، ج۱۶، ص۵۷۶.</ref> اثر او کتابی در زمینه قرائت می‌‌باشد.<ref>فهرست نسخه‌های خطی فارسی، ج۱، ص۹۳.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۴۱۶.</ref>
[[ابوبکر عاصم بن بهدله ابی‌النجود حناط عدوی]] [[اهل کوفه]] بود.<ref>الثقات، ج۷، ص۲۵۶.</ref> [[علم قرائت]] را نزد [[ابوعبدالرحمان سلمی]] و [[زر بن حبیش]] آموخت و از آن دو [[روایت]] کرده است. [[عطاء بن ابی‌رباح]]، [[ابوصالح سمان]]، [[حماد بن سلمه]] و [[شیبان نحوی]] از او روایت کرده‌اند. رجال‌نویسان [[اهل سنت]] او را محدثی [[ثقه]]، [[راستگو]]، عالم به قرائت و پیش گام در آن زمینه معرفی کرده اند<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۵، ص۲۵۶.</ref> و گفته‌اند که او دارای [[فصاحت]] در گفتار و صوتی [[زیبا]] بود و بعد از [[ابوعبدالرحمان سلمی]]، [[ریاست]] [[کرسی]] قرائت [[کوفه]] را به دست گرفت.<ref>تاریخ الاسلام، ج۸، ص۱۳۸.</ref> وی از قرّاء سبعه مشهور به شمار می‌‌رود.<ref>شذرات الذهب، ج۱، ص۱۷۵.</ref> عده‌ای گفته‌اند که «بهدله» اسم مادرش می‌‌باشد. او سال ۱۲۷ هـ در کوفه از [[دنیا]] رفت.<ref>الوافی بالوفیات، ج۱۶، ص۵۷۶.</ref> اثر او کتابی در زمینه قرائت می‌‌باشد.<ref>فهرست نسخه‌های خطی فارسی، ج۱، ص۹۳.</ref>.<ref> جمعی از نویسندگان، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۴۱۶.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009687.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
# [[پرونده:IM009687.jpg|22px]] جمعی از نویسندگان، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۸

آشنایی اجمالی

ابوبکر عاصم بن بهدله ابی‌النجود حناط عدوی اهل کوفه بود.[۱] علم قرائت را نزد ابوعبدالرحمان سلمی و زر بن حبیش آموخت و از آن دو روایت کرده است. عطاء بن ابی‌رباح، ابوصالح سمان، حماد بن سلمه و شیبان نحوی از او روایت کرده‌اند. رجال‌نویسان اهل سنت او را محدثی ثقه، راستگو، عالم به قرائت و پیش گام در آن زمینه معرفی کرده اند[۲] و گفته‌اند که او دارای فصاحت در گفتار و صوتی زیبا بود و بعد از ابوعبدالرحمان سلمی، ریاست کرسی قرائت کوفه را به دست گرفت.[۳] وی از قرّاء سبعه مشهور به شمار می‌‌رود.[۴] عده‌ای گفته‌اند که «بهدله» اسم مادرش می‌‌باشد. او سال ۱۲۷ هـ در کوفه از دنیا رفت.[۵] اثر او کتابی در زمینه قرائت می‌‌باشد.[۶].[۷]

منابع

  1. جمعی از نویسندگان، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱

پانویس

  1. الثقات، ج۷، ص۲۵۶.
  2. سیر اعلام النبلاء، ج۵، ص۲۵۶.
  3. تاریخ الاسلام، ج۸، ص۱۳۸.
  4. شذرات الذهب، ج۱، ص۱۷۵.
  5. الوافی بالوفیات، ج۱۶، ص۵۷۶.
  6. فهرست نسخه‌های خطی فارسی، ج۱، ص۹۳.
  7. جمعی از نویسندگان، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص۴۱۶.