شهادت امام کاظم: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ولایت و خلافت' به 'ولایت و خلافت'
جز (جایگزینی متن - 'ولایت و خلافت' به 'ولایت و خلافت')
خط ۲۲: خط ۲۲:
# [[سعایت]] برخی [[علویان]] [[زیدی]]، مانند [[علی بن اسماعیل]]<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۴۱۴؛ مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۳۹؛ طوسی، اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۷۲؛ اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۷۶۰.</ref>، [[محمد بن جعفر]]<ref>صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۲، ص۷۳.</ref> و [[یعقوب بن داوود سلمی]]<ref>صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۲، ص۷۲.</ref>، مبنی بر [[قدرت]] گرفتن اجتماعی و [[اقتصادی]] امام کاظم{{ع}} تا حدی که برخی از مردم به او به عنوان [[خلافت]] [[سلام]] می‌کردند<ref>عُریضی، مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها، ص۳۱۵؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۷۳.</ref>.
# [[سعایت]] برخی [[علویان]] [[زیدی]]، مانند [[علی بن اسماعیل]]<ref>ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۴۱۴؛ مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۳۹؛ طوسی، اختیار معرفة الرجال، ص۲۶۲؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۷۲؛ اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۷۶۰.</ref>، [[محمد بن جعفر]]<ref>صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۲، ص۷۳.</ref> و [[یعقوب بن داوود سلمی]]<ref>صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۲، ص۷۲.</ref>، مبنی بر [[قدرت]] گرفتن اجتماعی و [[اقتصادی]] امام کاظم{{ع}} تا حدی که برخی از مردم به او به عنوان [[خلافت]] [[سلام]] می‌کردند<ref>عُریضی، مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها، ص۳۱۵؛ صدوق، عیون اخبارالرضا{{ع}}، ج۱، ص۷۳.</ref>.
#رعایت نکردن [[تقیه]] از سوی برخی [[یاران امام]]{{ع}} در معرفی آن حضرت و شایستگی‌های امامت [[شیعه]] برای [[رهبری جامعه اسلامی]]، از اسباب [[گرفتاری]] امام کاظم{{ع}} بود. برای نمونه، در مناظره‌ای که میان [[هشام بن حکم]] با [[یحیی]] [[برمکی]] صورت گرفت؛ یحیی بعد از زندانی کردن امام [[موسی بن جعفر]]{{ع}}، به هشام گفت: [[عقیده شیعه]] را مبنی بر اینکه [[دین]] [[قائم]] به امام است، با زندانی کردن [[امام باطل]] کردم، و الآن [[شیعیان]] از [[حیات]] و ممات [[امام]] باخبر نمی‌شوند<ref>کشی، رجال، ص۲۶۶.</ref>. هشام گفت شیعیان تا وقتی که از [[مرگ]] امامشان مطلع نشوند، [[اطاعت]] از او را [[واجب]] می‌دانند و حضور و غیاب امام شرط نیست. پس از این، [[یحیی]] به [[هارون عباسی]] نوشت که شیعیان [[پیروی]] از امامشان را واجب می‌دانند، بنابراین، اگر امام آنان [[قیام]] کند همگی شیعیان قیام خواهند کرد. طبیعی بود که [[هارون]] از امکان [[قیام امام]] با توجه به طرفداران فراوانی که داشت در [[هراس]] باشد؛ اما لزوماً این به معنای دلیل انحصاری هراس هارون از اقدامات احتمالی امام نبود<ref>گرامی، نخستین اندیشه‌های حدیثی شیعه، ص۱۶۵.</ref>.
#رعایت نکردن [[تقیه]] از سوی برخی [[یاران امام]]{{ع}} در معرفی آن حضرت و شایستگی‌های امامت [[شیعه]] برای [[رهبری جامعه اسلامی]]، از اسباب [[گرفتاری]] امام کاظم{{ع}} بود. برای نمونه، در مناظره‌ای که میان [[هشام بن حکم]] با [[یحیی]] [[برمکی]] صورت گرفت؛ یحیی بعد از زندانی کردن امام [[موسی بن جعفر]]{{ع}}، به هشام گفت: [[عقیده شیعه]] را مبنی بر اینکه [[دین]] [[قائم]] به امام است، با زندانی کردن [[امام باطل]] کردم، و الآن [[شیعیان]] از [[حیات]] و ممات [[امام]] باخبر نمی‌شوند<ref>کشی، رجال، ص۲۶۶.</ref>. هشام گفت شیعیان تا وقتی که از [[مرگ]] امامشان مطلع نشوند، [[اطاعت]] از او را [[واجب]] می‌دانند و حضور و غیاب امام شرط نیست. پس از این، [[یحیی]] به [[هارون عباسی]] نوشت که شیعیان [[پیروی]] از امامشان را واجب می‌دانند، بنابراین، اگر امام آنان [[قیام]] کند همگی شیعیان قیام خواهند کرد. طبیعی بود که [[هارون]] از امکان [[قیام امام]] با توجه به طرفداران فراوانی که داشت در [[هراس]] باشد؛ اما لزوماً این به معنای دلیل انحصاری هراس هارون از اقدامات احتمالی امام نبود<ref>گرامی، نخستین اندیشه‌های حدیثی شیعه، ص۱۶۵.</ref>.
# [[حسادت]] یحیی [[برمکی]]؛ چنان‌که [[شیخ مفید]] درباره علت شهادت امام کاظم{{ع}} گزارشی آورده که در آن سبب [[شهادت امام]]{{ع}} چنین آمده است: [[رشید]]، فرزندش را تحت [[تربیت]] و [[سرپرستی]] [[جعفر بن محمد بن اشعث]] قرار داد<ref>ابوالفرج اصفهانی بدون اشاره به اسباب دیگر، بابی آورده با عنوان {{عربی|ذكر السبب في أخذه و حبسه}} و علت زندانی شدن امام{{ع}} را حسادت یحیی برمکی دانسته است (ر.ک: ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین، ص۳۳۳).</ref>. جعفر از کسانی بود که [[موسی بن جعفر]]{{ع}} را امام می‌دانست و به [[ولایت و خلافت]] آن [[حضرت]] [[باور]] داشت. یحیی برمکی به وی [[حسد]] برد و با خود گفت: زاده هارون که تحت سرپرستی نامبرده [[رشد]] کند، هنگامی که به [[خلافت]] برسد [[دولت]] و [[قدرت]] را از من و [[فرزندان]] من می‌گیرد و به جعفر و کسان او می‌سپارد، به همین مناسبت درصدد [[حیله]] بر آمد تا هم جعفر را از این سمت، [[عزل]] کند و هم با [[فرصت]] مناسبی که به دست آورده بود، کم کم هارون را علیه آن حضرت تحریک کرد و موجب [[شهادت]] آن حضرت شد<ref>مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۳۷.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۵۷.</ref>
# [[حسادت]] یحیی [[برمکی]]؛ چنان‌که [[شیخ مفید]] درباره علت شهادت امام کاظم{{ع}} گزارشی آورده که در آن سبب [[شهادت امام]]{{ع}} چنین آمده است: [[رشید]]، فرزندش را تحت [[تربیت]] و [[سرپرستی]] [[جعفر بن محمد بن اشعث]] قرار داد<ref>ابوالفرج اصفهانی بدون اشاره به اسباب دیگر، بابی آورده با عنوان {{عربی|ذكر السبب في أخذه و حبسه}} و علت زندانی شدن امام{{ع}} را حسادت یحیی برمکی دانسته است (ر.ک: ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین، ص۳۳۳).</ref>. جعفر از کسانی بود که [[موسی بن جعفر]]{{ع}} را امام می‌دانست و به [[ولایت]] و [[خلافت]] آن [[حضرت]] [[باور]] داشت. یحیی برمکی به وی [[حسد]] برد و با خود گفت: زاده هارون که تحت سرپرستی نامبرده [[رشد]] کند، هنگامی که به [[خلافت]] برسد [[دولت]] و [[قدرت]] را از من و [[فرزندان]] من می‌گیرد و به جعفر و کسان او می‌سپارد، به همین مناسبت درصدد [[حیله]] بر آمد تا هم جعفر را از این سمت، [[عزل]] کند و هم با [[فرصت]] مناسبی که به دست آورده بود، کم کم هارون را علیه آن حضرت تحریک کرد و موجب [[شهادت]] آن حضرت شد<ref>مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۳۷.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش دوم ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش دوم ج۲]] ص ۵۷.</ref>


== [[تاریخ]]، محل و چگونگی شهادت امام{{ع}} ==
== [[تاریخ]]، محل و چگونگی شهادت امام{{ع}} ==
۲۲۴٬۹۰۲

ویرایش