←نمونه های از رؤیای صادق
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
==نمونه های از رؤیای صادق== | ==نمونه های از رؤیای صادق== | ||
*در قرآن کریم به برخى خوابهاى پیامبران تصریح شده است؛ براى مثال حضرت ابراهیم خلیل(ع) در خواب از قربانى کردن فرزندش در راه خداوند آگاه گردید.<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> خداوند در این مورد مىفرماید: «فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ»<ref>سورۀ صافات، آیۀ 102</ref> مطابق تفاسیر،<ref>مانند: مجمع البیان، ج 8، ص 706؛ تفسیر نمونه، ج 19، ص 111؛ جامع البیان، ج 23، ص 49 و ...</ref> رؤیای آن حضرت شکلی از نزول وحی بوده است. تأیید خداوند بر این خواب و قرار دادن قربانی دیگر به جای فرزندش، نشانۀ تأییدی بر صدق رؤیای آن حضرت است.<ref>ر.ک. هاشمی، سیدعلی، قلمرو علوم برگزیدگان خداوند در قرآن، صفحه؟؟؟</ref> همچنین خداوند دربارۀ خواب حضرت یوسف(ع) چنین مىفرماید:<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153</ref> «إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ»<ref>سورۀ یوسف، آیۀ 4</ref> حضرت یعقوب(ع) با آگاهی از تأویل خواب او، او را از بازگو کردن این خواب به برادرانش منع کرد<ref>سورۀ یوسف، آیۀ 5</ref> تا موجب حسادت بیشتر آنان نشود.<ref>ر.ک. هاشمی، سیدعلی، قلمرو علوم برگزیدگان خداوند در قرآن، صفحه؟؟؟</ref> و نیز طبق آیۀ قرآن، پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) ورود مسلمانان به مسجدالحرام و انجام دادن اعمال عمره را در رؤیا مشاهده نمود؛<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ هاشمی، سیدعلی، قلمرو علوم برگزیدگان خداوند در قرآن، صفحه؟؟؟؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> چنانکه خداوند مىفرماید: «لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاء اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لا تَخَافُونَ»<ref>سورۀ فتح، آیۀ 27</ref> مورد دیگر، خوابی است که رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) پیش از جنگ بدر دید و خداوند در آن خواب، دشمنان را به آن حضرت، اندک نشان داد و در حقیقت نیز توان و قدرت آنان در برابر اراده خداوند و ایمان مسلمانان، اندک بود، تا آنچه خداوند مقدر فرموده بود "وقوع جنگ بدر و پیروزی مسلمانان" محقق شود: «إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلاً وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ»<ref>سورۀ انفال، آیۀ 43</ref> در آیهای دیگر، خداوند از رؤیای دیگر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) خبر میدهد که مایۀ آزمایش مسلمانان بود: «وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ طُغْيَانًا كَبِيرًا»<ref>سورۀ اسراء، آیۀ 60</ref> | *در قرآن کریم به برخى خوابهاى پیامبران تصریح شده است؛ براى مثال حضرت ابراهیم خلیل(ع) در خواب از قربانى کردن فرزندش در راه خداوند آگاه گردید.<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> خداوند در این مورد مىفرماید: «فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ»<ref>سورۀ صافات، آیۀ 102</ref> مطابق تفاسیر،<ref>مانند: مجمع البیان، ج 8، ص 706؛ تفسیر نمونه، ج 19، ص 111؛ جامع البیان، ج 23، ص 49 و ...</ref> رؤیای آن حضرت شکلی از نزول وحی بوده است. تأیید خداوند بر این خواب و قرار دادن قربانی دیگر به جای فرزندش، نشانۀ تأییدی بر صدق رؤیای آن حضرت است.<ref>ر.ک. هاشمی، سیدعلی، قلمرو علوم برگزیدگان خداوند در قرآن، صفحه؟؟؟</ref> همچنین خداوند دربارۀ خواب حضرت یوسف(ع) چنین مىفرماید:<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153</ref> «إِذْ قَالَ يُوسُفُ لِأَبِيهِ يَا أَبَتِ إِنِّي رَأَيْتُ أَحَدَ عَشَرَ كَوْكَبًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ رَأَيْتُهُمْ لِي سَاجِدِينَ»<ref>سورۀ یوسف، آیۀ 4</ref> حضرت یعقوب(ع) با آگاهی از تأویل خواب او، او را از بازگو کردن این خواب به برادرانش منع کرد<ref>سورۀ یوسف، آیۀ 5</ref> تا موجب حسادت بیشتر آنان نشود.<ref>ر.ک. هاشمی، سیدعلی، قلمرو علوم برگزیدگان خداوند در قرآن، صفحه؟؟؟</ref> و نیز طبق آیۀ قرآن، پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) ورود مسلمانان به مسجدالحرام و انجام دادن اعمال عمره را در رؤیا مشاهده نمود؛<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ هاشمی، سیدعلی، قلمرو علوم برگزیدگان خداوند در قرآن، صفحه؟؟؟؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> چنانکه خداوند مىفرماید: «لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاء اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لا تَخَافُونَ»<ref>سورۀ فتح، آیۀ 27</ref> مورد دیگر، خوابی است که رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) پیش از جنگ بدر دید و خداوند در آن خواب، دشمنان را به آن حضرت، اندک نشان داد و در حقیقت نیز توان و قدرت آنان در برابر اراده خداوند و ایمان مسلمانان، اندک بود، تا آنچه خداوند مقدر فرموده بود "وقوع جنگ بدر و پیروزی مسلمانان" محقق شود: «إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنَامِكَ قَلِيلاً وَلَوْ أَرَاكَهُمْ كَثِيرًا لَّفَشِلْتُمْ وَلَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ»<ref>سورۀ انفال، آیۀ 43</ref> در آیهای دیگر، خداوند از رؤیای دیگر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) خبر میدهد که مایۀ آزمایش مسلمانان بود: «وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلاَّ طُغْيَانًا كَبِيرًا»<ref>سورۀ اسراء، آیۀ 60</ref> | ||
امامان(علیهم السلام) نیز همانند پیامبران، بسیارى از امور غیبى را از طریق رؤیا مشاهده مىکردند؛<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> خوابهای امامان(علیهم السلام) همیشه راست و حقیقت است و لذا آنان در خواب هم از تأییدات الهی برخوردار بوده و از این راه بر بسیاری از حقایق جهان دست مییابند.<ref>ر.ک. عظیمی، محمد صادق، سیر تطور گسترۀ علم امام در کلام اسلامی، ص 178</ref> امام صادق(علیه السلام) در روایتی می فرمایند:<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 585</ref> «خوابهای راستین بخشی از هفتاد جزء نبوت است.»<ref>ر.ک. عظیمی، محمد صادق، سیر تطور گسترۀ علم امام در کلام اسلامی، ص 178</ref> و یا در روایتى دیگر چنین مىخوانیم:<ref>قطب الدین راوندى، الخرائج و الجرائح، ج ٢، ص ۵۶٢</ref> «حضرت علی(علیه السلام) یک روز صبح در مدینه وارد مسجد شد و گفت دیشب پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) را در خواب دیدم، به من فرمود همانا سلمان رحلت نموده است و پیامبر وصیت نمود او را غسل نمایم و نماز بر او بخوانم و سپس دفن کنم... و اکنون براى این کار به سمت مدائن حرکت مىکنم. پس عمر گفت از بیتالمال کفن ایشان را تهیه نما، حضرت فرمود: کفن فراهم شده است، نیازى نیست. پس درحالى که مردم او را بدرقه مىکردند تا بیرون شهر مدینه رسیدند. از آنجا حضرت جدا شد و مردم مراجعت کردند. هنوز ظهر نشده حضرت بازگشت و فرمود او را دفن کردم، اما اکثر مردم باور نکردند، تا اینکه بعد از مدتى از شهر مدائن نامهاى رسید که در آن نوشته شده بود: همانا سلمان در فلان شب از دنیا رفت و یک نفر از اعراب وارد شد او را غسل داد، کفن کرد، بر او نماز خواند و دفن نمود و رفت. با خواندن نامه همه متعجب شدند.»<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> همچنین در روایات است امام حسین(علیه السلام) نیز از شهادت خود و یارانش در خواب آگاه شد. آن حضرت شبى که فردایش از مدینه به سوى مکه حرکت کرد، براى وداع با جدش رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به حرم نبوى رفت و چند رکعت نماز به جاى آورد و دعا کرد و گریست و سپس سر بر قبر نهاد و در خواب پیامبر را دید که از شهادتش خبر داد و فرمود:<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، امالی، ص 152</ref> «وَ إِنَّ لَکَ فِی الْجَنَّةِ دَرَجَاتٍ لَا تَنَالُهَا إِلَّا بِالشَّهَادَة.»<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153 </ref> در روایتی دیگر از امام رضا(علیه السلام) آمده است:<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج 90، ص 272</ref> «من در خواب پدر بزرگوارم را دیدم؛ پدرم فرمود: ای فرزند من، هر گاه که در شدّت و سختی قرار گرفتی، زیاد این ذکر را بگو : «یَا رَئُوفُ یَا رَحِیمُ». بعد حضرت میفرماید: آنچه را که ما در خواب میبینیم مثل آن چیزی است که در بیداری میبینیم.»<ref>ر.ک. مرتضوی، سیدضیاء، سخنرانی با موضوع: مجاری علوم امامان، پایگاه اطلاع رسانی مرسسۀ فرهنگی فهیم </ref> | *امامان(علیهم السلام) نیز همانند پیامبران، بسیارى از امور غیبى را از طریق رؤیا مشاهده مىکردند؛<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> خوابهای امامان(علیهم السلام) همیشه راست و حقیقت است و لذا آنان در خواب هم از تأییدات الهی برخوردار بوده و از این راه بر بسیاری از حقایق جهان دست مییابند.<ref>ر.ک. عظیمی، محمد صادق، سیر تطور گسترۀ علم امام در کلام اسلامی، ص 178</ref> امام صادق(علیه السلام) در روایتی می فرمایند:<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 585</ref> «خوابهای راستین بخشی از هفتاد جزء نبوت است.»<ref>ر.ک. عظیمی، محمد صادق، سیر تطور گسترۀ علم امام در کلام اسلامی، ص 178</ref> و یا در روایتى دیگر چنین مىخوانیم:<ref>قطب الدین راوندى، الخرائج و الجرائح، ج ٢، ص ۵۶٢</ref> «حضرت علی(علیه السلام) یک روز صبح در مدینه وارد مسجد شد و گفت دیشب پیامبر خدا(صلی الله علیه و آله) را در خواب دیدم، به من فرمود همانا سلمان رحلت نموده است و پیامبر وصیت نمود او را غسل نمایم و نماز بر او بخوانم و سپس دفن کنم... و اکنون براى این کار به سمت مدائن حرکت مىکنم. پس عمر گفت از بیتالمال کفن ایشان را تهیه نما، حضرت فرمود: کفن فراهم شده است، نیازى نیست. پس درحالى که مردم او را بدرقه مىکردند تا بیرون شهر مدینه رسیدند. از آنجا حضرت جدا شد و مردم مراجعت کردند. هنوز ظهر نشده حضرت بازگشت و فرمود او را دفن کردم، اما اکثر مردم باور نکردند، تا اینکه بعد از مدتى از شهر مدائن نامهاى رسید که در آن نوشته شده بود: همانا سلمان در فلان شب از دنیا رفت و یک نفر از اعراب وارد شد او را غسل داد، کفن کرد، بر او نماز خواند و دفن نمود و رفت. با خواندن نامه همه متعجب شدند.»<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153؛ یوسفیان، حسن، علم غیب امام، ص 335</ref> همچنین در روایات است امام حسین(علیه السلام) نیز از شهادت خود و یارانش در خواب آگاه شد. آن حضرت شبى که فردایش از مدینه به سوى مکه حرکت کرد، براى وداع با جدش رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به حرم نبوى رفت و چند رکعت نماز به جاى آورد و دعا کرد و گریست و سپس سر بر قبر نهاد و در خواب پیامبر را دید که از شهادتش خبر داد و فرمود:<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، امالی، ص 152</ref> «وَ إِنَّ لَکَ فِی الْجَنَّةِ دَرَجَاتٍ لَا تَنَالُهَا إِلَّا بِالشَّهَادَة.»<ref>ر.ک. سبحانی، سیدمحمد جعفر، منابع علم امامان شیعه، ص 150 ـ 153 </ref> در روایتی دیگر از امام رضا(علیه السلام) آمده است:<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج 90، ص 272</ref> «من در خواب پدر بزرگوارم را دیدم؛ پدرم فرمود: ای فرزند من، هر گاه که در شدّت و سختی قرار گرفتی، زیاد این ذکر را بگو : «یَا رَئُوفُ یَا رَحِیمُ». بعد حضرت میفرماید: آنچه را که ما در خواب میبینیم مثل آن چیزی است که در بیداری میبینیم.»<ref>ر.ک. مرتضوی، سیدضیاء، سخنرانی با موضوع: مجاری علوم امامان، پایگاه اطلاع رسانی مرسسۀ فرهنگی فهیم </ref> | ||
*نتیجه اینکه رؤیای صادق یکی از منابع علم امامان(علیهم السلام) است.<ref>ر.ک. عظیمی، محمد صادق، سیر تطور گسترۀ علم امام در کلام اسلامی، ص 178</ref> | *نتیجه اینکه رؤیای صادق یکی از منابع علم امامان(علیهم السلام) است.<ref>ر.ک. عظیمی، محمد صادق، سیر تطور گسترۀ علم امام در کلام اسلامی، ص 178</ref> | ||