گستره آزادی سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

با وجود حق، دارنده آن فاعلی [[آزاد]]، مختار، دارای [[تسلط]] کامل بر [[سرنوشت]] خود و البته [[مسئول]] در برابر پیامدهای [[تصمیم‌ها]] و رفتارهای خود است. با حقوق، چارچوب‌ها، کارکردها، امتیازها، برتری‌ها و [[وظایف]] مشخص می‌شود. در حقوق سیاسی، امتیازهایی به رسمیت شناخته می‌شود که با وجود آنها افراد می‌توانند دست به [[اقدام]] سیاسی بزنند و برای رسیدن به حقوق سیاسی - [[اجتماعی]]، کسی مانع آنان نگردد. در ادامه به برخی از این [[حقوق]] اشاره می‌کنیم.<ref>[[سید کاظم سیدباقری|سیدباقری، سید کاظم]]، [[آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم (کتاب)|آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم]] ص ۱۳۹.</ref>

حق انتخاب، امری کاملاً پذیرفته شده است و کمتر کسی است که آن را [[انکار]] کند.

[[آدمی]] تنها به این دلیل، آدمی است که انتخاب می‌کند. تفاوت [[انسان]] با بقیه [[طبیعت]]، اعم از جماد و نبات و [[حیوان]]، در این است که چیزهای دیگر محکوم به [[قانون]] علیت‌اند و دقیقاً از نوعی چارچوب از پیش تعیین شده علت و معلول [[تبعیت]] می‌کنند؛ اما انسان [[آزاد]] است که آنچه را می‌خواهد برگزیند. این خواست یا [[اراده]] همان چیزی است که [[آدمیان]] را از اشیای دیگر حق یا ناحق را انتخاب کنند. هیچ [[شایستگی]] یا امتیازی به انتخاب آنچه به حق و درست است، تعلق نمی‌گیرد، مگر امکان انتخاب ناحق و نادرست نیز وجود داشته باشد. مخلوقاتی که به [[حکم]] هرگونه علت موجبه تا ابد محکوم به انتخاب چیزی باشند که خوب و راست و زیباست، نمی‌توانند مدعی هیچ گونه امتیازی به دلیل این کار شوند؛ زیرا نتیجه هر قدر هم [[شریف]] و والا باشد، عمل خود به خود، صورت گرفته است؛ بنابراین کل مفهوم شایستگی [[اخلاقی]]، کل مفهوم [[استحقاق]] اخلاقی، کل مفهوم نتیجه شده از این امر واقع که ما آن را [[ستایش]] با [[نکوهش]] می‌کنیم و بر این عقیده‌ایم که باید آدمیان را چون این گونه یا آن گونه عمل کرده‌اند [[تحسین]] یا تقبیح کرد، همه بر این پیش فرض [[استوار]] است که انسان [[قادر]] است، آزادانه انتخاب کند و لذا [[نفرت]] از [[پدرسالاری]] و پدرمآبی در عرصه [[سیاست]] از این باب است<ref>عزت الله فولادوند، کانت، روشنگری و جامعه مدنی، ص۵۵.</ref>.