حکومت حلوان: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۵: خط ۵:
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
{{اصلی|حلوان}}
حُلوان شهری بزرگ بوده که بعد از [[فتح مدائن]]، [[یزدگرد]] به آن [[پناه]] برد و برای [[جنگ]] با [[مسلمانان]]، نیروهای خود را تجدید [[سازمان]] نمود. حلوان به وسیله [[جریر بن عبدالله بجلی]] بدون [[خونریزی]] فتح شد<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۹۹.</ref>.
می‌‌توان گفت: شهری که امروز به آن سرپل ذهاب می‌گویند، تقریباً در محدوده حلوان سابق بنا شده است و شاید هم خود حُلوان باشد. چون حلوان بدون خونریزی فتح شده و بعدها تا مدت‌ها آباد بوده است. بنابراین، آنچه نقل شده که حلوان در جنگ بین مسلمانان و [[ایرانیان]] ویران شده است و اثری از آن موجود نیست<ref>حسن زاده آملی، تکملة منهاج البراعه، ج۲۰، ص۳۴۶.</ref>، [[صحت]] ندارد<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۵۷۰-۵۷۲.</ref>.


== حاکمان حلوان ==
== حاکمان حلوان ==

نسخهٔ ‏۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۲۵

آشنایی اجمالی

حُلوان شهری بزرگ بوده که بعد از فتح مدائن، یزدگرد به آن پناه برد و برای جنگ با مسلمانان، نیروهای خود را تجدید سازمان نمود. حلوان به وسیله جریر بن عبدالله بجلی بدون خونریزی فتح شد[۱].

می‌‌توان گفت: شهری که امروز به آن سرپل ذهاب می‌گویند، تقریباً در محدوده حلوان سابق بنا شده است و شاید هم خود حُلوان باشد. چون حلوان بدون خونریزی فتح شده و بعدها تا مدت‌ها آباد بوده است. بنابراین، آنچه نقل شده که حلوان در جنگ بین مسلمانان و ایرانیان ویران شده است و اثری از آن موجود نیست[۲]، صحت ندارد[۳].

حاکمان حلوان

اسود بن قطبه تمیمی

اسود بن قطبه به نقلی از تابعین و اصحاب امیر مؤمنان (ع) و از رؤسای سپاه حلوان از ایالات فارس و مورد توجه حضرت علی (ع) بود[۴]. درباره سوابق اسود بن قطبه در تاریخ مطلب مهمی نیامده است[۵].

اسود بن قطبه فرمانده لشکر حلوان بود و در آن زمان معمولاً فرماندهی با کارگزاری یکی بود و کسی که مسئولیت اداره منطقه‌ای را به عهده داشت، فرماندهی نیروهای نظامی آنجا نیز به عهده او بود[۶].

منابع

پانویس

  1. بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۹۹.
  2. حسن زاده آملی، تکملة منهاج البراعه، ج۲۰، ص۳۴۶.
  3. ذاکری، علی اکبر، سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین، ج۱، ص ۵۷۰-۵۷۲.
  4. شرح ابن ابی الحدید، ج۱۷، ص۱۴۵.
  5. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۱۷۸-۱۷۹.
  6. ذاکری، علی اکبر، سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین، ج۱، ص ۵۷۳-۵۷۵.