امنیت جانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱۵: خط ۱۵:
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']]
# [[پرونده:000055.jpg|22px]] [[حسن بستان|بستان، حسن]]، [[امنیت - بستان (مقاله)|مقاله «امنیت»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۴ (کتاب)|'''دائرة المعارف قرآن کریم ج۴''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۲۰ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۳

مقدمه

امنیت جانی تنها به معنای مصونیت هر انسان از هر نوع تعرضی که جان او را به خطر اندازد، نیست بلکه شامل امنیت روحی و روانی و نیز امنیت از هر نوع تعرض جسمی و روانی است. تنها قتل، جرح، ادماء، خداش و خراش نیست که ممنوع است، ارعاب و ایجاد اضطراب و جو وحشت نیز به نوعی از مصادیق محارب است[۱].

امنیت جانی از نگاه قرآن

از نظر قرآن جان انسان‌ها محترم است[۲] و کشتن کسانی که قتل و فسادی مرتکب نشده‌اند همانند کشتن همه انسان‌هاست[۳]، ازاین‌رو حیات جامعه را در قصاص قرار داده[۴] و احکام این عامل تربیتی را که در مقابله با ناامنی مؤثر است بیان می‌کند[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی ج۱، ص ۳۲۴.
  2. سوره انعام، آیه ۱۵۱.
  3. سوره مائده، آیه ۳۲.
  4. سوره بقره، آیه ۱۷۹.
  5. سوره بقره، آیه ۱۷۸.
  6. بستان، حسن، مقاله «امنیت»، دائرة المعارف قرآن کریم ج۴.