←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
[[پس از شهادت امام علی]]{{ع}} و [[سلطه]] معاویه بر [[ممالک اسلامی]]، یزید بیش از پیش مورد توجه معاویه قرار گرفت. چندان که معاویه او را بر فرماندهی جنگهایش گماشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۷۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۷۱۹.</ref> و طی سالهای ۴۹،<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۲۳۲؛ ابن اثیر، الکامل، ج۳؛ ص۴۵۸.</ref> ۵۱،<ref>ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۵، ص۲۲۹.</ref> ۵۶<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۳۰۱؛ ابن اثیر، الکامل، ج۳؛ ص۵۰۳..</ref> و ۵۷ [[هجری]]<ref>ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۵، ص۲۲۹.</ref> چندین بار فرماندهی قوای شام را بر عهده او نهاد. وی همچنان در [[خدمت]] معاویه بود تا این که سرانجام در سال ۵۸ هـجری در نبردهای دریایی با [[رومیان]] کشته شد.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۳۰۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۰.</ref> علاوه بر [[یزید بن شجره]]، عمرو بن [[سبیع]] رهاوی از [[اصحاب]] و از شرکت کنندگان در [[جنگ صفین]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۹؛ ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۶، ص۱۶. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۷۲۳ - ۷۲۴.</ref> و مالک بن [[مروان]] رهاوی - [[فرمانده]] جنگهای تابستانه دریایی [[معاویه]] - <ref>صحاری، الانساب، ج۱ ص۳۸۵.</ref> هم از دیگر [[رجال]] بنیرهاء بن منبه بودند که [[بنیامیه]] را در اجرای منویات خود [[یاری]] نمودند. لازم به ذکر است که علاوه بر این [[یزید بن شجره رهاوی]]، برخی منابع از یزید بن شجره دومی هم به عنوان یکی از رجال [[شام]] نام بردهاند که همزمان با [[خلافت]] [[هشام بن عبدالملک]] به [[خراسان]] رفت و در تثبیت موقعیت [[امویان]] نقش مهمی ایفا کرد.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۷، ص۹۳.</ref> - <ref>با نگاهی به پژوهش نامه علوی، دوره ۱۳، شماره ۲۶، دی ۱۴۰۱، نقش [[یزید بن شجره رهاوی]] در ناپایداری موقعیت امام علی{{ع}} و پایداری معاویه در مکه، تألیف مریم سعیدیان جزی.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | [[پس از شهادت امام علی]]{{ع}} و [[سلطه]] معاویه بر [[ممالک اسلامی]]، یزید بیش از پیش مورد توجه معاویه قرار گرفت. چندان که معاویه او را بر فرماندهی جنگهایش گماشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۷۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۷۱۹.</ref> و طی سالهای ۴۹،<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۲۳۲؛ ابن اثیر، الکامل، ج۳؛ ص۴۵۸.</ref> ۵۱،<ref>ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۵، ص۲۲۹.</ref> ۵۶<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۳۰۱؛ ابن اثیر، الکامل، ج۳؛ ص۵۰۳..</ref> و ۵۷ [[هجری]]<ref>ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۵، ص۲۲۹.</ref> چندین بار فرماندهی قوای شام را بر عهده او نهاد. وی همچنان در [[خدمت]] معاویه بود تا این که سرانجام در سال ۵۸ هـجری در نبردهای دریایی با [[رومیان]] کشته شد.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۵، ص۳۰۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۱۰.</ref> علاوه بر [[یزید بن شجره]]، عمرو بن [[سبیع]] رهاوی از [[اصحاب]] و از شرکت کنندگان در [[جنگ صفین]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۵۹؛ ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۶، ص۱۶. نیز ر.ک: ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۷۲۳ - ۷۲۴.</ref> و مالک بن [[مروان]] رهاوی - [[فرمانده]] جنگهای تابستانه دریایی [[معاویه]] - <ref>صحاری، الانساب، ج۱ ص۳۸۵.</ref> هم از دیگر [[رجال]] بنیرهاء بن منبه بودند که [[بنیامیه]] را در اجرای منویات خود [[یاری]] نمودند. لازم به ذکر است که علاوه بر این [[یزید بن شجره رهاوی]]، برخی منابع از یزید بن شجره دومی هم به عنوان یکی از رجال [[شام]] نام بردهاند که همزمان با [[خلافت]] [[هشام بن عبدالملک]] به [[خراسان]] رفت و در تثبیت موقعیت [[امویان]] نقش مهمی ایفا کرد.<ref>طبری، تاریخ الطبری، ج۷، ص۹۳.</ref> - <ref>با نگاهی به پژوهش نامه علوی، دوره ۱۳، شماره ۲۶، دی ۱۴۰۱، نقش [[یزید بن شجره رهاوی]] در ناپایداری موقعیت امام علی{{ع}} و پایداری معاویه در مکه، تألیف مریم سعیدیان جزی.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | ||
==مشاهیر و [[رجال]] بنیرهاء== | |||
از بنیرهاء هم بمانند دیگر [[طوایف]] و [[قبایل]] [[مذحج]] شخصیتهای بنام و مشهوری ظهور کردند که از جمله آنان میتوان از [[مالک بن مراره]] ([[مره]]) رهاوی - از [[اصحاب]] و [[راویان]] - <ref>سمعانی، الانساب، ج۶، ص۲۰۳؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۴، ص۲۷۲ - ۲۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۵، ص۵۵۴ - ۵۵۵.</ref> [[یزید بن شجره رهاوی]] - از [[سادات]] ساکنان [[شام]]<ref>ابن اعثم کوفی، الفتوح، ج۴، ص۲۲۰.</ref> و به [[نقلی]] از اصحاب - <ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۸، ص۳۱۶؛ ابن ابیحاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۲۷۰؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۴، ص۱۵۷۶.</ref> [[عمرو بن سبیع]] از اصحاب و از وفود کنندگان نزد [[پیامبر]]{{صل}}،<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۹۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۳، ص۷۲۳؛ ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۶، ص۱۶.</ref> زهدان بن سعید بن قیس بن شریح بن ربیعة بن عدیّ بن مالک بن عوف بن سلیم - از أشراف شام - <ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۲۹۸.</ref> [[عمارة بن عبدالمؤمن رهاوی]]،<ref>سمعانی، الانساب، ج۶، ص۲۰۳. برخی دیگر از منابع از او با نام «عمیرة بن عبدالمؤمن رهاوی» یاد کردند. (المزی، تهذیب الکمال، ج۲۶، ص۴۴۶؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۹، ص۲۲۱.)</ref> [[سعید بن مروان رهاوی]]،<ref>المزی، تهذیب الکمال، ج۲۶، ص۴۴۶؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۹، ص۲۲۱.</ref> [[أبوهزان یزید بن سمره مذحجی رهاوی]] – از [[محدثان اهل سنت]] - <ref>سمعانی، الانساب، ج۶، ص۲۰۳؛ المزی، تهذیب الکمال، ج۱۵، ص۹۹؛ ابنعساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۶۵، ص۲۰۷.</ref> [[مالک بن مروان رهاوی]] - [[فرمانده]] جنگهای تابستانه دریایی [[معاویه]] - <ref>صحاری، الانساب، ج۱ ص۳۸۵.</ref> و مسلمة بن عامر بن رهاء بن حارث بن علة بن جلد بن مذحج<ref>صحاری، الانساب، ج۱ ص۳۸۵.</ref> یاد کرد.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||