محمد بن حسین بن ابی‌خطاب همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۷

آشنایی اجمالی

ابوجعفر محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب زید زیات همدانی کوفی اهل کوفه و در شمار اصحاب امام جواد، امام هادی و امام حسن عسکری (ع) بود.^[۱] زیّات از جعفر بن بشیر، محمد بن سنان و دیگران حدیث نقل کرده و علمای رجال او را اهل علم، ثقه و عادل دانسته‌اند.^[۲] کسانی چون محمد بن حسن صفار، محمد بن علی بن محبوب و احمد بن ادریس از او روایت نقل کرده‌اند.^[۳] نجاشی ابوجعفر را کثیرالروایه و از بزرگان شیعه و از جمله کسانی می‌‌داند که می‌‌توان به روایات او استناد کرد و مرگش را به سال ۲۶۲ه‍ دانسته است. آثار او عبارت‌اند از: التوحید المعرفة و البداء الرّد علی اهل القدر الامامه اللؤلؤه وصایا الائمه (ع) و النوادر که محمد بن حسین آن را روایت کرده است^[۴].^[۵]

جستارهای وابسته

ابوالخطاب (جد)
حسین بن ابی‌الخطاب (پدر)

منابع

جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱

پانویس

↑ رجال الطوسی، ص۴۰۷، ۴۲۳ و ۴۳۵.
↑ اختیار معرفة الرجال، ص۱۱۰ و ۵۰۸.
↑ جامع الرواة، ج۲، ص۹۷.
↑ رجال النجاشی، ج۲، ص۲۲۰.
↑ جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۷۰۳.

[1] رجال الطوسی، ص۴۰۷، ۴۲۳ و ۴۳۵.

[2] اختیار معرفة الرجال، ص۱۱۰ و ۵۰۸.

[3] جامع الرواة، ج۲، ص۹۷.

[4] رجال النجاشی، ج۲، ص۲۲۰.

[5] جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۷۰۳.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۶: / خط ۶: @@
 }}
 == آشنایی اجمالی ==
-[[ابوجعفر محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب زید زیات همدانی کوفی]] [[اهل کوفه]] و در شمار [[اصحاب]] [[امام جواد]]، [[امام هادی]] و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود.<ref>رجال الطوسی، ص۴۰۷، ۴۲۳ و ۴۳۵.</ref> زیّات از [[جعفر بن بشیر]]، [[محمد بن سنان]] و دیگران [[حدیث]] نقل کرده و [[علمای رجال]] او را [[اهل]] [[علم]]، [[ثقه]] و [[عادل]] دانسته‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۱۱۰ و ۵۰۸.</ref> کسانی چون [[محمد بن حسن صفار]]، [[محمد بن علی بن محبوب]] و [[احمد بن ادریس]] از او [[روایت]] نقل کرده‌اند.<ref>جامع الرواة، ج۲، ص۹۷.</ref> [[نجاشی]] [[ابوجعفر]] را [[کثیرالروایه]] و از بزرگان [[شیعه]] و از جمله کسانی می‌‌داند که می‌‌توان به [[روایات]] او استناد کرد و مرگش را به سال ۲۶۲ه‍ دانسته است. آثار او عبارت‌اند از: التوحید المعرفة و البداء الرّد علی اهل القدر الامامه اللؤلؤه وصایا الائمه {{ع}} و النوادر که [[محمد بن حسین]] آن را روایت کرده است<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۲۲۰.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۷۰۳.</ref>
+[[ابوجعفر محمد بن حسین بن ابی‌الخطاب زید زیات همدانی کوفی]] [[اهل کوفه]] و در شمار [[اصحاب امام جواد]]، [[اصحاب امام هادی|امام هادی]] و [[اصحاب امام حسن عسکری|امام حسن عسکری]] {{ع}} بود.<ref>رجال الطوسی، ص۴۰۷، ۴۲۳ و ۴۳۵.</ref> زیّات از [[جعفر بن بشیر]]، [[محمد بن سنان]] و دیگران [[حدیث]] نقل کرده و [[علمای رجال]] او را [[اهل]] [[علم]]، [[ثقه]] و [[عادل]] دانسته‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال، ص۱۱۰ و ۵۰۸.</ref> کسانی چون [[محمد بن حسن صفار]]، [[محمد بن علی بن محبوب]] و [[احمد بن ادریس]] از او [[روایت]] نقل کرده‌اند.<ref>جامع الرواة، ج۲، ص۹۷.</ref> [[نجاشی]] [[ابوجعفر]] را [[کثیرالروایه]] و از بزرگان [[شیعه]] و از جمله کسانی می‌‌داند که می‌‌توان به [[روایات]] او استناد کرد و مرگش را به سال ۲۶۲ه‍ دانسته است. آثار او عبارت‌اند از: التوحید المعرفة و البداء الرّد علی اهل القدر الامامه اللؤلؤه وصایا الائمه {{ع}} و النوادر که [[محمد بن حسین]] آن را روایت کرده است<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۲۲۰.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۷۰۳.</ref>
 ==جستارهای وابسته==