همسایه: تفاوت میان نسخه‌ها

[[امام سجاد]] {{ع}} در رساله [[حقوق]] خویش، بخشی از این [[حقوق]] را [[تبیین]] کرده‌اند: رعایت [[حقوق]] [[همسایه]] در غیاب او، گرامی داشتن و رعایت [[حرمت]] [[همسایه]] در حضور او، [[یاری]] [[همسایه]]، پرهیز از [[عیب‌جویی]] و عیب‌گویی، خیررسانی و [[نصیحت]]، حمایت از [[همسایه]]، [[بخشش]] و [[بردباری]] نسبت به [[همسایه]]<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)| دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص ۸۹۹.</ref>.

امروزه متأسفانه در اثر ویژگی‌های زندگی جدید، [[انسان‌ها]] با همسایه‌های خود ارتباط کمتری دارند. چه بسا همسایه نزدیک ما انسان‌های بیچاره‌ای هستند، اما ما از احوال آنان بی‌خبریم یا برایمان مهم نیست. ممکن است شب‌ها همسایه از شدت [[گرسنگی]] و [[مشکلات]] زندگی و ما از شدت سیری نتوانیم بخوابیم. زندگی میکانیکی ما را از خود [[بیگانه]] می‌کند و [[عاطفه]] و [[محبت]] را نه تنها از کوچه و محله بلکه از خانه‌های ما به یغما می‌برد، اما ما دیوانه‌وار به دنبال آن هستیم. زندگی چنان بی‌روح شده که همه باید مثل [[ساعت]] کار کنند و فرصتی برای احوال‌پرسی همسایه نیست و اگر باشد؛ حوصله برقراری ارتباط با همسایه را نداریم، در حالی که [[دین]] ما به [[رعایت حقوق همسایه]] زیاد تأکید کرده است و رعایت آن می‌تواند جامعه‌ای مبتنی بر [[عطوفت]]، [[محبت]] و [[تعاون]] را تشکیل بدهد<ref>[[محمد جواد برهانی|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)| سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 120-122.</ref>.

# زیادی روزی: در [[روایت]] آمده است:«همسایگی خوب روزی را زیاد می‌کند» <ref>{{متن حدیث|حُسْنُ الْجِوَارِ يَزِيدُ فِي الرِّزْقِ}}؛ میزان الحکمه، ح۲۹۹۹.</ref>.<ref>[[محمد جواد برهانی|برهانی، محمد جواد]]، [[سیره اجتماعی پیامبر اعظم - برهانی (کتاب)| سیره اجتماعی پیامبر اعظم]]، ص 127-128.</ref>

در [[کتاب علی]]{{ع}} خوانده‌ام که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در میان [[مهاجر]] و [[انصار]] و کسانی که از [[اهل یثرب]] به آنها پیوسته بودند نوشت که: [[همسایه]] تا وقتی که دست به ضرر رساندن به همسایه‌اش نگشوده و در این راه [[مرتکب گناه]] نگردیده است، مانند خود [[انسان]] است و [[حرمت]] او بر همسایه مانند حرمت مادر انسان بر اوست‌<ref>وسائل الشّیعه، ج۱۲، ص۱۲۶.</ref>.

هرکس همسایه خود را بیازارد، [[خداوند]] بوی [[بهشت]] را بر او [[حرام]] کرده، جایگاه او [[جهنّم]] و این جایگاه بد جایگاهی است، هرکس [[حقّ]] همسایه‌اش را ضایع و پایمال نماید از ما نیست، و [[جبرئیل]] همواره مرا به برخورد [[نیکو]] با [[همسایگان]] سفارش می‌کرد تا جایی که من [[گمان]] کردم [[همسایه]] از همسایه [[ارث]] خواهد برد...<ref>وسائل الشّیعه، ج۱۲، ص۱۲۷.</ref>.