وحی در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

# در وحی [[انبیا]] از زبان خود انبیا این نکته آمده است که آنها درک می‌‌کردند موجود دیگری غیر از خدا به عنوان فرشته، واسطه وحی بوده است: {{متن قرآن|نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ * عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ}}<ref>«که روح الامین آن را فرود آورده است * بر دلت، تا از بیم‌دهندگان باشی» سوره شعراء، آیه ۱۹۳-۱۹۴.</ref>. قرآن می‌‌گوید: گاهی اوقات، [[خداوند]] مستقیماً [[وحی]] می‌‌کند، به طوری که فرشته‌ای هم واسطه نیست، گاهی هم {{متن قرآن|مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ}}<ref>«و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref> است، یا اینکه واسطه و رسولی ([[فرشته]]‌ای) را می‌‌فرستد<ref>کیفیت نزول وحی بنا بر صراحت قرآن به سه روش صورت می‌‌پذیرد: ۱. سخن گفتن مستقیم خدا با پیامبر، بدون هیچ‌گونه فاصله و واسطه‌ای؛ ۲. سخن خدا که از پشت پرده شنیده می‌‌شود؛ ۳. پیام خدا که توسط فرشته‌ای به پیامیر رسانده می‌‌شود. (شوری (۴۲): ۵۱)</ref>.<ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص۱۸۹ ـ ۱۹۰.</ref>

از مباحثی که در [[شناخت]] [[حقیقت وحی]] باید تبیین شود، بحث کلام الهی و روشن شدن ابعاد آن و نظرات [[دانشمندان اسلامی]] دربارۀ آن است: [[پیروان]] همه [[شرایع آسمانی]] در [[متکلم]] بودن [[خدای سبحان]] [[اتفاق نظر]] دارند؛ زیرا می‌گویند: [[خدا]] به فلان کار امر کرده و از فلان عمل [[نهی]] فرموده...<ref>صدر المتألهین، المبدأ و المعاد، ص۲۴۴.</ref>. در جایی گفته شده است: "نه اینکه [[انبیا]] خواسته باشند در این ادعای خود مجازگویی کرده و مثلاً نام قوای [[عقلانی]] را به [[ملائکه]] گذاشته باشند و نام هر چیزی را که این قوا به [[ادراک انسان]] تحویل می‌دهد، وحی نهاده باشند، بلکه تکلم [[خداوند]] با [[بشر]]، تکلم [[حقیقی]] است، اما به نحوی خاص"<ref>[[علامه طباطبایی]]، المیزان، ج۲، ص۴۷۷.</ref>.