کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخهها
(صفحه را خالی کرد) برچسب: خالی کردن |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
حسیل (و به قولی حسل) نام اصلی یمان پسر [[جابر بن ربيعة بن عمرو بن جروه]] است<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۷۵.</ref> و یمان [[لقب]] حسیل است<ref>ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷.</ref>. او پدر [[صحابی]] معروف، [[حذيفة بن يمان]] است. برخی نیز لقب جروه - جد اعلای حسیل - را یمان دانسته و حسیل را نیز به جهت انتساب به جد اعلایش - جروه - يمان گفتهاند<ref>بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۴۰۱؛ طبری، تاريخ، ج۲، ص۵۳۰.</ref>. در وجه نامگذاری حسیل به یمان گویند: حسیل را یمان میخواندند؛ زیرا با [[یمن]] [[تجارت]] میکرد و چون به یثرب آمد گفتند: [[یمانی]] آمد<ref>بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۴۰۱.</ref>، اما به نقل [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، أسد الغابة، ج۱، ص۷۰۶.</ref>، کلبی گوید: این جروه بود که در [[عهد]] [[جاهلیت]] خونی ریخت و به یثرب گریخت، با بنو عبدالاشهل از تیرههای [[اوس]] [[حلیف]] شد و کسانش گفتند او یمانی است؛ زیرا با قومی یمانی [[همپیمان]] شده است<ref>بنگرید: ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷.</ref>، که البته ممکن است یمان هم لقب حسیل و هم لقب جد اعلایش جروه باشد. حسیل از تیره بنو قطیعه، از [[قبیله]] [[عبس]] و از [[همپیمانان]] [[بنی عبدالاشهل]] بود<ref>ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷.</ref>. [[لیلی]]، مادر [[سلمة بن ثابت بن وقش]]، دختر یمان و [[خواهر]] حذیفة بن يمان است<ref>ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۳۳۷ و ج۶، ص۹۴.</ref>. | |||
[[حذیفه]] گوید: او و پدرش حسیل قصد شرکت در [[جنگ بدر]] را داشتند که در مسیر، [[قریش]] آنها را دستگیر کردند و با دادن [[تعهد]] به [[همراهی]] نکردن با [[رسول خدا]]{{صل}} [[آزاد]] شدند. از این رو در [[بدر]] شرکت نکردند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۶۶.</ref>. او همراه دو فرزندش حذیفه و صفوان در [[احد]] شرکت کردند<ref>ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۸۸۸.</ref>. هنگام عزیمت رسول خدا{{صل}} به [[أحد]]، [[حسیل بن جابر]] و [[رفاعة بن وقش]] که هر دو پیر و سالخورده بودند، همراه [[زنان]] بالای بام بودند و [[رسول خدا]]{{صل}} آن دو را با زنان و [[کودکان]] در [[برج]] نهاده بود<ref>طبری، تاريخ، ج۲، ص۵۳۰؛ ذهبی، تاريخ الإسلام، ج۲، ص۲۰۴؛ مقریزی، امتاع الأسماع، ج۱، ص۱۴۵.</ref>. آن دو با هم گفتگویی کردند سپس در [[احد]] به [[سپاه رسول خدا]]{{صل}} پیوستند. [[رفاعه]] را [[مشرکان]] کشتند ولی حسیل بدون اینکه شناخته شود و در حالی که [[حذیفه]] فریاد میکشید او پدر من است مواظب باشید، به دست [[مسلمانان]] (و به قولی به دست [[عتبة بن مسعود هذلی]]) کشته شد. | |||
حذیفه میگفت: خدایتان بیامرزد که او [[مهربانترین]] مهربانان است، چه کار کردید! [[رسول خدا]]{{صل}} برای او آرزوی خیر بیشتر فرمود و [[فرمان]] داد تا [[دیه]] او را از [[بیتالمال]] بپردازند، اما حذیفه خونبهای پدرش را به مسلمانان بخشید و با این کار [[منزلت]] او نزد رسول خدا{{صل}} بیشتر شد<ref>واقدى، المغازي، ج۱، ص۲۳۳؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۷۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱.</ref>. | |||
نسخهٔ ۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۳
حسیل (و به قولی حسل) نام اصلی یمان پسر جابر بن ربيعة بن عمرو بن جروه است[۱] و یمان لقب حسیل است[۲]. او پدر صحابی معروف، حذيفة بن يمان است. برخی نیز لقب جروه - جد اعلای حسیل - را یمان دانسته و حسیل را نیز به جهت انتساب به جد اعلایش - جروه - يمان گفتهاند[۳]. در وجه نامگذاری حسیل به یمان گویند: حسیل را یمان میخواندند؛ زیرا با یمن تجارت میکرد و چون به یثرب آمد گفتند: یمانی آمد[۴]، اما به نقل ابن اثیر[۵]، کلبی گوید: این جروه بود که در عهد جاهلیت خونی ریخت و به یثرب گریخت، با بنو عبدالاشهل از تیرههای اوس حلیف شد و کسانش گفتند او یمانی است؛ زیرا با قومی یمانی همپیمان شده است[۶]، که البته ممکن است یمان هم لقب حسیل و هم لقب جد اعلایش جروه باشد. حسیل از تیره بنو قطیعه، از قبیله عبس و از همپیمانان بنی عبدالاشهل بود[۷]. لیلی، مادر سلمة بن ثابت بن وقش، دختر یمان و خواهر حذیفة بن يمان است[۸].
حذیفه گوید: او و پدرش حسیل قصد شرکت در جنگ بدر را داشتند که در مسیر، قریش آنها را دستگیر کردند و با دادن تعهد به همراهی نکردن با رسول خدا(ص) آزاد شدند. از این رو در بدر شرکت نکردند[۹]. او همراه دو فرزندش حذیفه و صفوان در احد شرکت کردند[۱۰]. هنگام عزیمت رسول خدا(ص) به أحد، حسیل بن جابر و رفاعة بن وقش که هر دو پیر و سالخورده بودند، همراه زنان بالای بام بودند و رسول خدا(ص) آن دو را با زنان و کودکان در برج نهاده بود[۱۱]. آن دو با هم گفتگویی کردند سپس در احد به سپاه رسول خدا(ص) پیوستند. رفاعه را مشرکان کشتند ولی حسیل بدون اینکه شناخته شود و در حالی که حذیفه فریاد میکشید او پدر من است مواظب باشید، به دست مسلمانان (و به قولی به دست عتبة بن مسعود هذلی) کشته شد.
حذیفه میگفت: خدایتان بیامرزد که او مهربانترین مهربانان است، چه کار کردید! رسول خدا(ص) برای او آرزوی خیر بیشتر فرمود و فرمان داد تا دیه او را از بیتالمال بپردازند، اما حذیفه خونبهای پدرش را به مسلمانان بخشید و با این کار منزلت او نزد رسول خدا(ص) بیشتر شد[۱۲].
- ↑ بلاذری، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۷۵.
- ↑ ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷.
- ↑ بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۴۰۱؛ طبری، تاريخ، ج۲، ص۵۳۰.
- ↑ بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱، ص۴۰۱.
- ↑ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۱، ص۷۰۶.
- ↑ بنگرید: ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷.
- ↑ ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۳۳۷ و ج۶، ص۹۴.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۶۶.
- ↑ ابن عبد البر، الاستيعاب، ج۱، ص۴۰۷؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۸۸۸.
- ↑ طبری، تاريخ، ج۲، ص۵۳۰؛ ذهبی، تاريخ الإسلام، ج۲، ص۲۰۴؛ مقریزی، امتاع الأسماع، ج۱، ص۱۴۵.
- ↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۲۳۳؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۷۸؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱.