مسجد کوفه: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''مرکز [[دادرسی]]؛''' [[امام صادق]]{{ع}} در این‏ باره فرمود: مرکز [[حکومت]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} [[کوفه]] و مرکز [[قضاوت]] و [[دادرسی]] او [[مسجد]] اعظم [[کوفه]] است<ref>{{عربی|" دَارُ مُلْكِهِ‏ الْكُوفَةُ وَ مَجْلِسُ‏ حُكْمِهِ‏ جَامِعُهَا‏‏‏‏‏‏"}}، محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  

#'''مرکز [[تبلیغ]] دینی؛''' [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} فرمود: "گویی به [[قائم]] می‏‌نگرم که بر فراز [[منبر]] [[مسجد کوفه]] است. ۳۱۳ تن یارانش در اطراف او حلقه زده‌‏اند. آنان پرچمداران و [[فرمانروایان]] [[خداوند]] بر فراز [[گیتی]] میان [[بندگان]] خدایند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ الْقَائِمِ‏ عَلَى‏ مِنْبَرِ الْكُوفَةِ وَ حَوْلَهُ‏ أَصْحَابُهُ‏ ثَلَاثُمِائَةٍ وَ ثَلَاثَةَ عَشَرَ رَجُلًا عِدَّةَ أَهْلِ‏ بَدْرٍ وَ هُمْ‏ أَصْحَابُ‏ الْأَلْوِيَةِ وَ هُمْ‏ حُكَّامُ‏ اللَّهِ‏ فِي‏ أَرْضِهِ‏ عَلَى‏ خَلْقِهِ‏ ‏ ‏‏‏‏‏‏"}}، شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۵۸، ح ۲۵</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: "[[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} وارد [[کوفه]] می‌‏شود. سه گروه درگیر، در یک صف بر وی گرد آیند. او بر فراز [[منبر]]، [[خطبه]] می‏‌خواند و [[مردم]]، آن‏قدر [[اشک]] [[شوق]] می‏‌ریزند که متوجه سخنان او نمی‌‏شنوند"<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۴۶۸</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.

#'''محل اقامه [[جمعه]] و [[جماعت]]؛''' [[امام علی]]{{ع}} در خطبه‌‏ای طولانی، ویژگی‌‏های [[مسجد کوفه]] را چنین شمرده است: ای [[اهل کوفه]]! [[خداوند]] سبحانه و تعالی به شما نعمت‏‌هایی داده که به هیچ‏کس نداده است. از [[برتری]] محل برگزاری [[نماز]] شما این است که این‏جا خانه [[آدم]]، خانه [[نوح]]، خانه ادریس، عبادتگاه [[حضرت ابراهیم خلیل]] و عبادتگاه برادرم [[حضرت خضر]]{{ع}} بود و امروز محل [[عبادت]] و [[مناجات]] من است .... برای [[مسجد کوفه]] زمانی فرا می‏‌رسد که محل برگزاری [[نماز]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} از تبار من و محل [[عبادت]] هر [[مؤمن]] می‌‏شود. هیچ مؤمنی روی [[زمین]] نمی‌‏ماند، مگر این‏که به این [[مسجد]] بیاید، یا قلبش برای این [[مسجد]] پر بزند<ref>  شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۱، ص ۲۳۱، ح ۶۹۶</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در این ‏باره فرمود: " هنگامی که [[امام مهدی|قائم آل محمد]]{{ع}} [[قیام]] کند، [[پشت کوفه]] مسجدی بسازد کند که هزار در دارد، و خانه‏‌های [[کوفه]] به دو رود [[کربلا]] متصل می‏‌شود<ref>  شیخ مفید، الارشاد، ج ۲، ص ۳۸۰</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.  

#'''محل برگزاری کلاس‏های [[آموزش]] [[آیات]] [[قرآن]]'''؛ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} فرمود: "گویی [[شیعیان]] خود را می‏‌بینم که در [[مسجد کوفه]] [[خیمه]] زده، به [[مردم]] [[قرآن]] را آن‏گونه که نازل شده [[آموزش]] می‌‏دهند"<ref>{{عربی|" كَأَنِّي‏ أَنْظُرُ إِلَى‏ شِيعَتِنَا بِمَسْجِدِ الْكُوفَةِ قَدْ ضَرَبُوا الْفَسَاطِيطَ يُعَلِّمُونَ‏ النَّاسَ‏ الْقُرْآنَ‏ كَمَا أُنْزِلَ‏ أَمَا إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ كَسَرَهُ وَ سَوَّى قِبْلَتَهُ‏‏‏‏‏‏‏"}}، نعمانی، الغیبة، ص ۳۱۷، ح ۳.</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.

*از موارد یاد شده استفاده می‌‏شود [[مسجد کوفه]] در [[عصر ظهور]]، از [[جایگاه]] بسیار ارزشمندی برخوردار است. به علاوه، دارای گستره بسیار زیادی است که کارکردهای فوق به راحتی در آن امکان‌‏پذیر خواهد بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص: ۴۰۰ - ۴۰۱.</ref>.

*یکی از عظیم‌ترین مساجد [[جهان]] [[اسلام]]، با وسعتی بیش از ۴۰ هزار متر مربع، که از [[قداست]] خاصی برخوردار است، [[مسجد کوفه]] است. بنای [[مسجد]] در سال ۱۷ ق در زمان [[خلیفۀ دوم]] بود، [[امام علی]]{{ع}} پس از آنکه به [[کوفه]] منتقل شد، این [[مسجد]] عظیم را مقرّ اصلی خویش قرار داد و نمازها، [[خطبه‌ها]]، جلسات و تجمّع‌ها آنجا انجام می‌گرفت. [[فضیلت]] این [[مسجد]] بسیار است و [[نماز]] در آن [[ثواب]] بسیار دارد و یکی از چهار مسجدی است که توصیه شده به سفر و [[هجرت]] به آنجا و [[نماز خواندن]] در آن، مثل [[مسجد الحرام]]، [[مسجد النبی]] و [[مسجد]] الأقصی.<ref> وسائل الشیعه، ج ۳ ص ۵۲۰ و ۵۲۵</ref> در [[روایات]] است که [[امام مهدی|امام زمان]]{{ع}} [[پس از ظهور]]، [[کوفه]] را مقرّ [[حکومت]] خویش می‌سازد و در این [[مسجد]] [[نماز]] می‌خواند و نیروها را از آنجا به شهرهای دیگر اعزام می‌کند.<ref>ارشاد، مفید، ج ۲ ص ۳۷۹</ref> [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[نماز]] در [[مسجد کوفه]] برابر با هزار [[نماز]] در جای دیگر است: {{عربی| صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِ الْكُوفَةِ تَعْدِلُ أَلْفَ صَلَاةٍ فِي غَيْرِهِ مِنَ الْمَسَاجِد}}<ref>وسائل الشیعه، ج ۳ ص ۵۲۶</ref> به مقتضای [[روایات]]، [[مسجد کوفه]] [[باغی]] از بوستان‌های [[بهشت]] است، هزار و هفت [[پیامبر]] در آن [[نماز]] خوانده‌اند، [[عصای موسی]] و شجرۀ یقطین و [[خاتم سلیمان]] در آن است، جوشش [[آب]] در [[طوفان]] [[نوح]] از آنجا بوده است، [[مسجد کوفه]] [[جایگاه]] و پایگاه [[پیامبران]] بوده است، [[امامان]] [[معصوم]] نیز به آن اهتمام ورزیده و در آن [[نماز]] می‌خواندند. برای [[عبادت]] در این [[مسجد]] [[آداب]] و سننی است که در کتب [[دعا]] به‌طور مفصّل آمده است.<ref>مفاتیح الجنان، اعمال مسجد بزرگ کوفه</ref> در محراب [[مسجد]] این بزرگ بود که در صبحدم نوزدهم [[رمضان]]، [[حضرت امیر]] ضربت خورد و به [[شهادت]] رسید و محراب به [[خون]] فرق [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} رنگین شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۴۳.</ref>

*[[امام صادق]] {{ع}} به یکی از [[اصحاب]] که [[اهل کوفه]] بود فرمودند: آیا تمام نمازهایت را در [[مسجد کوفه]] می‌خوانی‌؟ وی عرض کرد: خیر. حضرت فرمودند: من اگر در آن‌جا حاضر باشم امیدوارم که هیچ نمازی از من در آن [[مسجد]] فوت نشود. سپس حضرت اضافه کردند: آیا [[فضیلت]] [[نماز]] در این [[مسجد]] را می‌دانی‌؟ [[راوی]] می‌گوید: گفتم: خیر. حضرت فرمودند: هیچ [[بنده]] [[صالح]] و [[پیامبری]] نبوده است، مگر آن‌که در [[مسجد کوفه]] [[نماز]] خوانده است؛ حتی [[رسول خدا]] {{صل}} وقتی به [[معراج]] می‌رفتند [[جبرئیل]] {{ع}} به ایشان عرض کرد: آیا می‌دانی حالا در کجا هستی‌؟ [[حضرت رسول]] {{صل}} فرمودند: خیر. [[جبرئیل]] گفت: حالا در مقابل [[مسجد کوفه]] قرار گرفته‌اید. [[پیامبر]] {{صل}} به [[جبرئیل]] فرمود: از [[خداوند متعال]] اجازه بخواه تا پائین رفته در آن [[نماز]] بخوانیم. وقتی [[خداوند متعال]] اجازه دادند؛ حضرت در آن‌جا دو رکعت [[نماز]] به‌جای آوردند. سپس [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: یک [[نماز]] [[واجب]] در آن برابر با هزار [[نماز]] و یک [[نماز]] نافله در آن مساوی با پانصد [[نماز]] در اماکن دیگر است. [[قبله]] این [[مسجد]]، [[باغی]] از باغ‌های [[بهشت]] و دست راست و چپ آن نیز از بستان‌های [[بهشت]] است. در آن [[مسجد]] نشستن، [[عبادت]] محسوب می‌شود. اگر [[مردم]] [[فضیلت]] آن را می‌دانستند، با چهار دست و پا همچون طفل خود را به آن‌جا می‌رساندند تا از [[برکات]] آن بهره‌مند شوند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص ۳۹۱.</ref>. [[محمد]] بن سنان می‌گوید: از [[امام رضا]] {{ع}} شنیدم که فرمودند: یک [[نماز]] فرادا در [[مسجد کوفه]] خواندن، بافضیلت‌تر از هفتاد نمازی است که به‌طور [[جماعت]] در جاهای دیگر خوانده شود<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص ۱۳۹.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۶۵۳.</ref>.