جز
جایگزینی متن - ':{{متن قرآن' به ': {{متن قرآن'
جز (جایگزینی متن - 'اینرو' به 'اینرو') |
جز (جایگزینی متن - ':{{متن قرآن' به ': {{متن قرآن') |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
#"[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: از ما [[مسلمانان]] نیست هرکس که در هر روز خویشتن را به [[محاسبه]] نگیرد، که اگر عمل خوبی بجای آورده [[خداوند]] را [[سپاس]] گفته از او بطلبد که بیشتر بر انجام این [[امر خیر]] موفّق شود، و اگر عمل [[بدی]] انجام داده از [[خداوند]] پوزش بطلبد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ كُلَّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ خَيْراً حَمِدَ اللَّهَ وَ اسْتَزَادَهُ وَ إِنْ عَمِلَ سُوءاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۵۹.</ref>؛ | #"[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: از ما [[مسلمانان]] نیست هرکس که در هر روز خویشتن را به [[محاسبه]] نگیرد، که اگر عمل خوبی بجای آورده [[خداوند]] را [[سپاس]] گفته از او بطلبد که بیشتر بر انجام این [[امر خیر]] موفّق شود، و اگر عمل [[بدی]] انجام داده از [[خداوند]] پوزش بطلبد"<ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ نَفْسَهُ كُلَّ يَوْمٍ فَإِنْ عَمِلَ خَيْراً حَمِدَ اللَّهَ وَ اسْتَزَادَهُ وَ إِنْ عَمِلَ سُوءاً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۱، ص۲۵۹.</ref>؛ | ||
#"تو به [[محاسبه]] خویشتن بپرداز، چرا که دیگران را حسابرسانی غیر از تو هست که به حساب آنان بپردازند"<ref>{{متن حدیث| فَحَاسِبْ نَفْسَكَ لِنَفْسِكَ فَإِنَّ غَيْرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِيبٌ غَيْرُكَ}}؛ نهج البلاغة، چاپ صبحی صالح، خطبه ۲۲۲.</ref>؛ | #"تو به [[محاسبه]] خویشتن بپرداز، چرا که دیگران را حسابرسانی غیر از تو هست که به حساب آنان بپردازند"<ref>{{متن حدیث| فَحَاسِبْ نَفْسَكَ لِنَفْسِكَ فَإِنَّ غَيْرَهَا مِنَ الْأَنْفُسِ لَهَا حَسِيبٌ غَيْرُكَ}}؛ نهج البلاغة، چاپ صبحی صالح، خطبه ۲۲۲.</ref>؛ | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "آی [[مردمان]]: خود به حساب خویشتن برسید قبل از آنکه به حساب شما رسیدگی کنند، چراکه در [[قیامت]] پنجاه موقف هست که هر یک محلّ هزار سال ایستادن است؛ آنگاه این [[آیه شریفه]] را خواندند:{{متن قرآن|فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}<ref>کار (جهان) را از آسمان تا زمین تدبیر میکند سپس (کردارها) در روزی که در شمار شما هزار سال است به سوی او بالا میرود؛ سوره سجده، آیه ۵.</ref><ref>{{متن حدیث| أَلَا فَحَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحَاسَبُوا فَإِنَّ فِي الْقِيَامَةِ خَمْسِينَ مَوْقِفاً كُلُّ مَوْقِفٍ مُقَامُ أَلْفِ سَنَةٍ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ: فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص۶۴.</ref>. | #[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "آی [[مردمان]]: خود به حساب خویشتن برسید قبل از آنکه به حساب شما رسیدگی کنند، چراکه در [[قیامت]] پنجاه موقف هست که هر یک محلّ هزار سال ایستادن است؛ آنگاه این [[آیه شریفه]] را خواندند: {{متن قرآن|فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}<ref>کار (جهان) را از آسمان تا زمین تدبیر میکند سپس (کردارها) در روزی که در شمار شما هزار سال است به سوی او بالا میرود؛ سوره سجده، آیه ۵.</ref><ref>{{متن حدیث| أَلَا فَحَاسِبُوا أَنْفُسَكُمْ قَبْلَ أَنْ تُحَاسَبُوا فَإِنَّ فِي الْقِيَامَةِ خَمْسِينَ مَوْقِفاً كُلُّ مَوْقِفٍ مُقَامُ أَلْفِ سَنَةٍ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ: فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص۶۴.</ref>. | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "هرکس که خود [[پند]] دهنده خویشتن نباشد، پندهای دیگر [[مردمان]] در او کارگر نخواهد شد، و او را فائدهای نخواهد بخشید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الْبَجَلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: مَنْ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظاً فَإِنَّ مَوَاعِظَ النَّاسِ لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُ شَيْئاً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص ۷۰.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۰-۲۰۱.</ref>. | #[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "هرکس که خود [[پند]] دهنده خویشتن نباشد، پندهای دیگر [[مردمان]] در او کارگر نخواهد شد، و او را فائدهای نخواهد بخشید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِمْرَانَ الْبَجَلِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: مَنْ لَمْ يَجْعَلْ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظاً فَإِنَّ مَوَاعِظَ النَّاسِ لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُ شَيْئاً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰ ص ۷۰.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۰۰-۲۰۱.</ref>. | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا}}<ref>«پس آن هنگام که از هر امّتی گواهی آوریم و تو را (نیز) بر آنان، گواه گیریم (حالشان) چگونه خواهد بود؟» سوره نساء، آیه ۴۱.</ref>. فرمودند: "این [[آیه]] تنها درباره [[امّت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نازل شده است؛ چه در هر روزگاری [[امامی]] از ما ائمّه [[شاهد]] [[رفتار]] آنان است، و [[پیامبر اکرم]] نیز [[شاهد]] ما خواهد بود"<ref>{{متن حدیث| عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا قَالَ: نَزَلَتْ فِي أُمَّةِ مُحَمَّدٍ{{صل}} خَاصَّةً فِي كُلِّ قَرْنٍ مِنْهُمْ إِمَامٌ مِنَّا شَاهِدٌ عَلَيْهِمْ وَ مُحَمَّدٌ{{صل}} شَاهِدٌ عَلَيْنَا}}؛ اصول کافی، ج ۱، ص ۱۹۰.</ref>؛ | #[[امام صادق]]{{ع}} درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا}}<ref>«پس آن هنگام که از هر امّتی گواهی آوریم و تو را (نیز) بر آنان، گواه گیریم (حالشان) چگونه خواهد بود؟» سوره نساء، آیه ۴۱.</ref>. فرمودند: "این [[آیه]] تنها درباره [[امّت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نازل شده است؛ چه در هر روزگاری [[امامی]] از ما ائمّه [[شاهد]] [[رفتار]] آنان است، و [[پیامبر اکرم]] نیز [[شاهد]] ما خواهد بود"<ref>{{متن حدیث| عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَى هَؤُلَاءِ شَهِيدًا قَالَ: نَزَلَتْ فِي أُمَّةِ مُحَمَّدٍ{{صل}} خَاصَّةً فِي كُلِّ قَرْنٍ مِنْهُمْ إِمَامٌ مِنَّا شَاهِدٌ عَلَيْهِمْ وَ مُحَمَّدٌ{{صل}} شَاهِدٌ عَلَيْنَا}}؛ اصول کافی، ج ۱، ص ۱۹۰.</ref>؛ | ||