وحی در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''[[هدایت تکوینی]] موجودات؛''' مانند اطلاق [[وحی]] بر جمادات، مانند [[زمین]]: {{متن قرآن|بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا}}<ref>«زیرا پروردگارت به آن، وحی کرده است» سوره زلزال، آیه ۵.</ref>؛

#'''[[تعلیم الهی]] به [[پیامبران]]؛''' مانند تکلم جهت القای حقایق به [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى}}<ref>«و از سر هوا و هوس سخن نمی‌گوید * آن (قرآن) جز وحیی نیست که بر او وحی می‌شود» سوره نجم، آیه ۳-۴.</ref> و {{متن قرآن|فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى}}<ref>«پس (خداوند) به بنده خود وحی کرد، آنچه وحی کرد» سوره نجم، آیه ۱۰.</ref><ref>بنگرید به: مصطفی خلیلی، عقل و وحی در اسلام، فصل حقیقت وحی.</ref>.

===معنای اصطلاحی [[وحی]]===

*در [[آموزه‌های اسلامی]]، [[وحی]] فقط در یک اصطلاح خاص و منحصر به آنچه بر [[پیامبران]] نازل می‌‌شود، به کار می‌‌رود<ref>طباطبایی، المیزان، ج۱۲، ص۲۹۲.</ref>.