آل در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{علم معصوم}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 25...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[آل]]: گروهی که نسبت [[خویشاوندی]]، عنوان فامیلی، [[آیین]] و [[دین]] آنها به فرد معینی باز میگردد<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۱۷۷.</ref>؛ مانند [[آل یعقوب]]، [[آل فرعون]]، [[آل]] [[موسی]] و.... واژه "[[آل]]" مشتق از "اَوْل" به معنای [[رجوع]] است. مفهوم [[آل]] به لحاظ نسبت آن با مضافالیه از لحاظ گستردگی و ضیق مختلف است. | *[[آل]]: گروهی که نسبت [[خویشاوندی]]، عنوان فامیلی، [[آیین]] و [[دین]] آنها به فرد معینی باز میگردد<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۱۷۷.</ref>؛ مانند [[آل یعقوب]]، [[آل فرعون]]، [[آل]] [[موسی]] و.... واژه "[[آل]]" مشتق از "اَوْل" به معنای [[رجوع]] است. مفهوم [[آل]] به لحاظ نسبت آن با مضافالیه از لحاظ گستردگی و ضیق مختلف است. | ||
*{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ}}<ref>«خداوند، آدم، نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳.</ref>. | *{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ}}<ref>«خداوند، آدم، نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳.</ref>. | ||
*کلمه "[[آل]]" مقلوب از کلمه "[[اهل]]" و مترادف آن است و مصغّر آن "اهیل" میباشد و فقط در اشراف و بزرگان به کار میرود؛ مثل [[آل الله]] و در اشخاص ناشناس و زمان و مکان به کار نمیرود<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۹۸.</ref>. کلمه [[آل]] از لحاظ مفهومی توسعه یافته و بر [[اقوام]] و اقربا ([[خاندان]]) نیز اطلاق میشود و همچنین در مواردی مانند [[آل فرعون]] بر [[اتباع]] و اطرافیان نیز [[صدق]] میکند. این توسعه مفهومی در [[کلام]] [[نیازمند]] قرینه است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۱۷۷.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۳۶.</ref>. | *کلمه "[[آل]]" مقلوب از کلمه "[[اهل]]" و مترادف آن است و مصغّر آن "اهیل" میباشد و فقط در اشراف و بزرگان به کار میرود؛ مثل [[آل الله]] و در اشخاص ناشناس و زمان و مکان به کار نمیرود<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۹۸.</ref>. کلمه [[آل]] از لحاظ مفهومی توسعه یافته و بر [[اقوام]] و اقربا ([[خاندان]]) نیز اطلاق میشود و همچنین در مواردی مانند [[آل فرعون]] بر [[اتباع]] و اطرافیان نیز [[صدق]] میکند. این توسعه مفهومی در [[کلام]] [[نیازمند]] قرینه است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۱۷۷.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۳۶.</ref>. | ||
نسخهٔ ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۵۸
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل آل (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- آل: گروهی که نسبت خویشاوندی، عنوان فامیلی، آیین و دین آنها به فرد معینی باز میگردد[۱]؛ مانند آل یعقوب، آل فرعون، آل موسی و.... واژه "آل" مشتق از "اَوْل" به معنای رجوع است. مفهوم آل به لحاظ نسبت آن با مضافالیه از لحاظ گستردگی و ضیق مختلف است.
- ﴿إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ﴾[۲].
- کلمه "آل" مقلوب از کلمه "اهل" و مترادف آن است و مصغّر آن "اهیل" میباشد و فقط در اشراف و بزرگان به کار میرود؛ مثل آل الله و در اشخاص ناشناس و زمان و مکان به کار نمیرود[۳]. کلمه آل از لحاظ مفهومی توسعه یافته و بر اقوام و اقربا (خاندان) نیز اطلاق میشود و همچنین در مواردی مانند آل فرعون بر اتباع و اطرافیان نیز صدق میکند. این توسعه مفهومی در کلام نیازمند قرینه است[۴][۵].
منابع
پانویس
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۱۷۷.
- ↑ «خداوند، آدم، نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۳۳.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۹۸.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۱۷۷.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۱۳۶.