ولایت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

'''نتیجه''': در [[آیات]] فوق این موضوعات مطرح گردیده است:

# [[ولایت]] [[پیامبر اکرم]] در طول [[ولایت خدا]] و تقدم [[ولایت خدا]] بر [[ولایت]] [[پیامبر]]: {{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ... وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ}}؛

#اعلام [[ولایت علی]]{{ع}}<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ}} خطابی است به منظور تجلیل مقام نبوت. {{متن قرآن|بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}} عیاشی در تفسیر خود از ابن عباس و جابر بن عبد الله، روایت کرده: خداوند پیامبر را مأمور کرده بود که علی را به خلافت، نصب کند. لکن بیم آن داشت که بگویند: پسر عموی خود را برگزیده و او را مورد انتقاد قرار دهند. در روایات مشهوری که از امام باقر و امام صادق{{عم}} نقل شده، خداوند به پیامبر وحی کرده بود، که علی را جانشین خود گرداند. می‌ترسید این کار بر گروهی گران آید. این آیه نازل شد تا پیامبر را بر این کار تشجیع کند. جمله: {{متن قرآن|وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}} یعنی: اگر از تبلیغ آن‌چه به تو دستور داده شده، خودداری کنی، گویی هیچ یک از مأموریت‌های خود را انجام نداده‌ای (مجمع البیان، ج۷، ص۱۱۸).</ref> از جانب [[پیامبر]] مساوی با انجام کامل [[رسالت]]: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ}}؛

# [[اعلان]] [[ولایت علی]] موجب [[اکمال دین]] و [[اتمام نعمت]]: {{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي}}؛