فضاله بن ابی فضاله کوفی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[فضاله بن ابی فضاله کوفی در تاریخ اسلامی]] | : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> [[فضاله بن ابی فضاله کوفی در تاریخ اسلامی]] - [[فضاله بن ابی فضاله کوفی در تراجم و رجال]]</div> | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۱ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۹:۰۲
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
- فضاله از شیعیان علی(ع) بود و به نقلی او در صفین در رکاب حضرت جنگید و به شهادت رسید و از آن حضرت و نیز از پدرش که از اصحاب پیامبر و از بدریون بود، نقل حدیث کرده است[۱].
- فضاله نقل میکند: من با پدرم ابو فضاله در ینبع (بیرون مدینه) به عیادت علی بن ابی طالب(ع) رفتیم، حضرت در بستر بیماری بود و حال او خوب نبود، پدرم عرض کرد: چرا در این جا ماندهاید؟ اگر مرگ شما فرا رسد تنها اعراب جهینه شما را تشییع خواهند کرد، بهتر است به مدینه بیایید که اگر اتفاقی برای شما پیش آمد، اصحاب بر شما نماز بخوانند و تشییع نمایند؛ اما حضرت علی(ع) فرمود: "ای ابو فضاله! من از این درد و بیماری نمیمیرم. زیرا پیامبر خدا(ص) به من فرموده است، که من نمیمیرم تا ضربتی بخورم و این جا (یعنی محاسنم) از خون آنجا (فرق سرم) رنگین شود[۲].[۳]
جستارهای وابسته
- ابوفضاله انصاری (پدر)
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ اصحاب الامام امیرالمؤمنین(ع)، ج۲، ص۴۶۷، ش۹۱۳.
- ↑ «ان النبي(ص) عهد إلى انى لا أموت حتى اضرب ثم تخضب هذه من هذه يعنى لحيته من دم هامته»رجال طوسی، ص۳۶، ش۳.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۱۰۱.