فوز: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
[[پرونده:13681371.jpeg|300px|بندانگشتی|]] | [[پرونده:13681371.jpeg|300px|بندانگشتی|]] | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فوز در حدیث]] - [[فوز در تاریخ اسلامی]] - [[فوز در معارف و سیره حسینی]] - [[فوز در فقه سیاسی]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۰:۲۲

فوز رستگاری و کامیابی، رسیدن به خواستۀ دل.
مقدمه
در فرهنگ دینی و روایات، "فوز" و "فوز عظیم"برای کسانی داشته شده که به بهشت دست یابند. مطیع خدا و رسول خدا باشند، متمسّک به اهل بیت بوده ولایت آنان را داشته باشند، از سیّئات نجات یابند، اهل خلوص در عبادت، معرفت و اهل عبادت باشند و... کامیابی عمده برای اولیاء خدا دستیابی به رضای الهی و سعادت آخرت است «اَلْآخِرَةُ فَوْزُ السُّعَدَاءِ»[۱] و این در سایۀ جهاد و شهادت است. وقتی امیر المؤمنین(ع) ضربت خورد، «فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ» سر داد، چرا که شهادتش، بار یافتن به قرب الهی بود و پایانی افتخارآمیز برای یک زندگی سراسر ایمان، جهاد و حقطلبی.
در زیارتنامهها، خطاب به ابا عبدالله(ع) و شهدای کربلا و یاران امام، مکرّر تعبیر «فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً» به کار رفته است. زائر نیز آرزو میکند کاش همراه آنان بود تا چون آنان به فوز و کامیابی عظیم میرسید «فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً فَيَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ مَعَكُمْ»[۲] و در زیارت اوّل رجب خطاب به شهدای کربلا میخوانیم: «فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً... أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الشُّهَدَاءُ وَ السُّعَدَاءُ وَ أَنَّكُمُ الْفَائِزُونَ فِي دَرَجَاتِ الْعُلَى»[۳]. شهدای کربلا از آن رو کامیاب و رستگارند که جان خویش را با خدا معامله کردند و بهشت الهی رسیدند. مطیع امر مولای خود بودند، جهادشان خالصانه و در راه ولایت و رهبری بود. گرچه جان دادند، امّا به سعادت ابدی رسیدند و چه کامیابی از این برتر؟ عاشورا از این جهت نیز آموزگار فائزان و رستگاران است[۴].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ غرر الحکم.
- ↑ زیارت وارث.
- ↑ مفاتیح الجنان، ص۴۴۰.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۷۵.