عروة الوثقی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[عروة الوثقی در قرآن]] - [[عروة الوثقی در حدیث]] - [[عروة الوثقی در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط  = عروة الوثقی (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[عروة الوثقی در قرآن]] - [[عروة الوثقی در حدیث]] - [[عروة الوثقی در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط  = عروة الوثقی (پرسش)}}


خط ۵: خط ۴:
"عروة" یعنی بند، دسته، طناب و هر چیزی که بتوان دستاویز قرار داد<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳؛ سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۳۴۴.</ref>. "عُرْوَة الْوُثْقَی" یعنی دستاویز [[استوار]] و محکم <ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۹۶.</ref>.
"عروة" یعنی بند، دسته، طناب و هر چیزی که بتوان دستاویز قرار داد<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳؛ سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۳۴۴.</ref>. "عُرْوَة الْوُثْقَی" یعنی دستاویز [[استوار]] و محکم <ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۹۶.</ref>.


{{متن قرآن|فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى}}<ref>«بی‌گمان به دستاویز استوارتر چنگ زده است » سوره بقره، آیه ۲۵۶.</ref>.
{{متن قرآن|فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى}}<ref>«بی‌گمان به دستاویز استوارتر چنگ زده است» سوره بقره، آیه ۲۵۶.</ref>.


در مصداق "عُرْوَة الْوُثْقَی" گفته شده، [[ایمان]] برای [[سعادت]] مانند دستگیره و دستاویز است و هر کس به ایمان [[تمسک]] کند، به سعادت می‌رسد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۳۴۴.</ref>.
در مصداق "عُرْوَة الْوُثْقَی" گفته شده، [[ایمان]] برای [[سعادت]] مانند دستگیره و دستاویز است و هر کس به ایمان [[تمسک]] کند، به سعادت می‌رسد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۳۴۴.</ref>.

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۷

مقدمه

"عروة" یعنی بند، دسته، طناب و هر چیزی که بتوان دستاویز قرار داد[۱]. "عُرْوَة الْوُثْقَی" یعنی دستاویز استوار و محکم [۲].

﴿فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى[۳].

در مصداق "عُرْوَة الْوُثْقَی" گفته شده، ایمان برای سعادت مانند دستگیره و دستاویز است و هر کس به ایمان تمسک کند، به سعادت می‌رسد[۴].

عده‌ای عروة الوثقی را قرآن کریم یا کلمه ﴿لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ[۵] یا اعتقاد راستین یا هر سببی می‌دانند که مایه خشنودی خداوند از بندگان را فراهم می‌سازد[۶].

در جامعه قرآنی، مؤمنان برای سعادت و رستگاری که غایت جامعه الهی است، به سوی "عُرْوَة الْوُثْقَی" و تمسک به آن دعوت شده‌اند و تمسک به "عُرْوَة الْوُثْقَی" که به دین خدا و اسلام نیز تفسیر شده، جز با اجرای احکام دین ممکن نیست. "عُرْوَة الْوُثْقَی" در همه مراتب و شئون زندگی راهنما و حجت انسان است.[۷]

منابع

پانویس

  1. حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳؛ سیدمحمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۳۴۴.
  2. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۹۶.
  3. «بی‌گمان به دستاویز استوارتر چنگ زده است» سوره بقره، آیه ۲۵۶.
  4. سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۳۴۴.
  5. «آنان چنان بودند که چون به آنها می‌گفتند: هیچ خدایی جز خداوند نیست، سرکشی می‌ورزیدند» سوره صافات، آیه۳۵.
  6. مسعود انصاری، «عروة الوثقی»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ج۲، ص۱۴۵۰.
  7. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۱۳.

[[رده:عروة الوثقی]