جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صفات الهی | عنوان مدخل = سلام | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == سلام از ریشه «س - ل - م» یکی از دو مصدر باب تفعیل و به معنای سالم بودن از هرگونه عیب و نقص است.<ref>مفردات، ص۴۲۱؛ لسان العرب، ج۶، ص۳۴۲، «س...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = صفات الهی | | موضوع مرتبط = صفات الهی | ||
| خط ۲۰: | خط ۱۹: | ||
در تبیین سلام به عنوان نام خداوند چند دیدگاه است: | در تبیین سلام به عنوان نام خداوند چند دیدگاه است: | ||
#[[ذات خداوند]] ازهرگونه [[عیب]]، [[نقص]] و آفت مبرّاست.<ref>مجمعالبیان، ج۹، ص۴۰۰؛ التفسیرالکبیر، ج۲۹، ص۵۱۳؛ زادالمسیر، ج۴، ص۲۶۴؛ تفسیر ابن کثیر، ج۸، ص۱۰۸.</ref> طبق این نظر، [[سلام]] با قدّوس هممعناست؛ با این تفاوت که [[قدوس]] بر [[منزه]] بودن خداوند در گذشته و حال دلالت دارد؛ ولی صفت سلام تنها به [[آینده]] اشاره دارد؛ زیرا اگر عیبی بر وی عارض شود موجب زوال سلامت خواهد شد.<ref>التفسیر الکبیر، ج۲۹، ص۵۱۳.</ref> | # [[ذات خداوند]] ازهرگونه [[عیب]]، [[نقص]] و آفت مبرّاست.<ref>مجمعالبیان، ج۹، ص۴۰۰؛ التفسیرالکبیر، ج۲۹، ص۵۱۳؛ زادالمسیر، ج۴، ص۲۶۴؛ تفسیر ابن کثیر، ج۸، ص۱۰۸.</ref> طبق این نظر، [[سلام]] با قدّوس هممعناست؛ با این تفاوت که [[قدوس]] بر [[منزه]] بودن خداوند در گذشته و حال دلالت دارد؛ ولی صفت سلام تنها به [[آینده]] اشاره دارد؛ زیرا اگر عیبی بر وی عارض شود موجب زوال سلامت خواهد شد.<ref>التفسیر الکبیر، ج۲۹، ص۵۱۳.</ref> | ||
#[[بندگان]] از [[ستم]] او در [[امان]] و سالماند.<ref>جامع البیان، ج۲۸، ص۳۶؛ مجمع البیان، ج۹، ص۴۰۰؛ المیزان، ج۱۹، ص۲۲۲.</ref> | # [[بندگان]] از [[ستم]] او در [[امان]] و سالماند.<ref>جامع البیان، ج۲۸، ص۳۶؛ مجمع البیان، ج۹، ص۴۰۰؛ المیزان، ج۱۹، ص۲۲۲.</ref> | ||
#[[خدا]] اعطا کننده سلامت به بندگان است.<ref> مجمعالبیان، ج۹، ص۴۰۰؛ التفسیر الکبیر، ج۲۹، ص۵۱۳؛ شرح اسماء الله الحسنی، فخر رازی، ص۱۹۶-۱۹۸.</ref> | # [[خدا]] اعطا کننده سلامت به بندگان است.<ref> مجمعالبیان، ج۹، ص۴۰۰؛ التفسیر الکبیر، ج۲۹، ص۵۱۳؛ شرح اسماء الله الحسنی، فخر رازی، ص۱۹۶-۱۹۸.</ref> | ||
#خدا در امان نگهدارنده آنان از [[مهالک]] یا سلامکننده بر ایشان در بهشت است: {{متن قرآن|تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا}}<ref>«درودشان روزی که به لقای او رسند «سلام» است و برای آنان پاداشی ارزشمند آماده کرده است» سوره احزاب، آیه ۴۴.</ref>.<ref>شرح اصول کافی، ج۱۱، ص۱۱۰.</ref>، چنانکه [[حضرت یحیی]]{{ع}} را از آفات و [[ترس]] هنگام ولادت، [[مرگ]] و [[بعث]]، ایمن دانسته است: {{متن قرآن|وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا}}<ref>«و بر او روزی که زاده شد و روزی که خواهد مرد و روزی که او را زنده برانگیزند درود باد» سوره مریم، آیه ۱۵.</ref>.<ref> شرح اسماء الله الحسنی، فخر رازی، ص۱۹۶.</ref> | #خدا در امان نگهدارنده آنان از [[مهالک]] یا سلامکننده بر ایشان در بهشت است: {{متن قرآن|تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا}}<ref>«درودشان روزی که به لقای او رسند «سلام» است و برای آنان پاداشی ارزشمند آماده کرده است» سوره احزاب، آیه ۴۴.</ref>.<ref>شرح اصول کافی، ج۱۱، ص۱۱۰.</ref>، چنانکه [[حضرت یحیی]]{{ع}} را از آفات و [[ترس]] هنگام ولادت، [[مرگ]] و [[بعث]]، ایمن دانسته است: {{متن قرآن|وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا}}<ref>«و بر او روزی که زاده شد و روزی که خواهد مرد و روزی که او را زنده برانگیزند درود باد» سوره مریم، آیه ۱۵.</ref>.<ref> شرح اسماء الله الحسنی، فخر رازی، ص۱۹۶.</ref> | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۴: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:اسماء و صفات الهی]] | [[رده:اسماء و صفات الهی]] | ||