ضریح در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۶

ضریح محفظه‌ای که روی قبر مطهّر سید الشهدا(ع) و امامان و امامزادگان دیگر قرار دارد.

مقدمه

ضریح، هم به معنای گور، قبر بی لحد و مغاکی است که در میان گور سازند، برای مرده، شکاف میان گور یا در یک جانب آن یا شکاف، هم به معنای خانۀ چوبین و مشبّک و یا از مس و نقره و جز آنکه بر سر قبر امامی یا امامزاده سازند^[۱]. در روایات است که "ضراح"، جایی در آسمان چهارم، در برابر کعبه است، خانه ای برای پروردگار^[۲]. در فرهنگ دینی، ضریح قبور اولیاء خدا مقدّس و متبرّک است و آن را می‌‌بوسند و کنارش به زیارت می‌‌پردازند و هنرمندان و صنعتگران مسلمان در ساختن و پرداختن ضریح، ظریف‌کاری‌های جالبی دارند. در عرف رایج میان علاقه‌مندان سید الشهدا(ع)، تعبیر "ضریح شش گوشه" بار عاطفی خاصّی دارد و دل‌ها را به سوی خود جذب می‌‌کند و شوق شیعه را به زیارت آن ضریح مطهّر بر می‌‌انگیزد^[۳].

منابع

محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا

پانویس

↑ لغت‌نامه، دهخدا.
↑ مجمع البحرین، طریحی.
↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۹۲.

[1] لغت‌نامه، دهخدا.

[2] مجمع البحرین، طریحی.

[3] محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۹۲.

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{امامت}}
 {{مدخل مرتبط
 | موضوع مرتبط = ضریح
@@ خط ۲۱: / خط ۲۰: @@
 [[رده:ضریح در معارف و سیره حسینی]]
 [[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
-[[رده:مدخل]]