عثو در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عثو
| موضوع مرتبط = عثو

نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۴

مقدمه

بدترین اِفساد[۱]، مفسده‌جویی، سرکشی، فتنه و فساد کردن [۲]. اصل آن "عثی" یا "عیث" به معنای سرعت در فساد[۳]، امتداد در خروج از اعتدال.

﴿وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ[۴].

جامعه انسانی جامعه‌ای ارتباطی و متصل به هم است که انسان‌ها با تعاون با یکدیگر، هر یک از دیگری فایده می‌برد و به او فایده می‌رساند؛ امّا فساد وقتی در جامعه شایع شود، اعتماد و تعاون از میان انسان‌ها رخت بر می‌بندد و جامعه‌ای بر اساس مکر و مفسده جویی پی‌ریزی می‌گردد و ارتباطات صحیح در جامعه از بین می‌رود. این بالاترین فساد اجتماعی است که جامعه را تا مرز نابودی پیش می‌برد[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۵، ص۲۹.
  2. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۹.
  3. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۱۹۰.
  4. «و ای قوم من! پیمانه و ترازو را با دادگری، تمام بپیمایید و چیزهای مردم را به آنان کم ندهید و در زمین تبهکارانه آشوب نورزید» سوره هود، آیه ۸۵.
  5. سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۰، ص۳۶۲-۳۶۴.
  6. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۰۹-۴۱۰.