فوز: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
[[پرونده:13681371.jpeg|300px|بندانگشتی|]] | [[پرونده:13681371.jpeg|300px|بندانگشتی|]] | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فوز در حدیث]] - [[فوز در تاریخ اسلامی]] - [[فوز در معارف و سیره حسینی]] - [[فوز در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فوز در حدیث]] - [[فوز در تاریخ اسلامی]] - [[فوز در معارف و سیره حسینی]] - [[فوز در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
| خط ۹: | خط ۱۰: | ||
در [[زیارتنامهها]]، خطاب به [[ابا عبدالله]]{{ع}} و [[شهدای کربلا]] و [[یاران امام]]، مکرّر تعبیر {{متن حدیث|فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً}} به کار رفته است. [[زائر]] نیز [[آرزو]] میکند کاش همراه آنان بود تا چون آنان به فوز و کامیابی [[عظیم]] میرسید {{متن حدیث|فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً فَيَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ مَعَكُمْ}}<ref>زیارت وارث.</ref> و در [[زیارت]] اوّل [[رجب]] خطاب به [[شهدای کربلا]] میخوانیم: {{متن حدیث|فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً... أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الشُّهَدَاءُ وَ السُّعَدَاءُ وَ أَنَّكُمُ الْفَائِزُونَ فِي دَرَجَاتِ الْعُلَى}}<ref>مفاتیح الجنان، ص۴۴۰.</ref>. [[شهدای کربلا]] از آن رو کامیاب و رستگارند که [[جان]] خویش را با [[خدا]] معامله کردند و [[بهشت]] [[الهی]] رسیدند. [[مطیع]] امر مولای خود بودند، جهادشان خالصانه و در [[راه]] [[ولایت]] و [[رهبری]] بود. گرچه [[جان]] دادند، امّا به [[سعادت ابدی]] رسیدند و چه کامیابی از این [[برتر]]؟ [[عاشورا]] از این جهت نیز [[آموزگار]] فائزان و [[رستگاران]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۷۵.</ref>. | در [[زیارتنامهها]]، خطاب به [[ابا عبدالله]]{{ع}} و [[شهدای کربلا]] و [[یاران امام]]، مکرّر تعبیر {{متن حدیث|فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً}} به کار رفته است. [[زائر]] نیز [[آرزو]] میکند کاش همراه آنان بود تا چون آنان به فوز و کامیابی [[عظیم]] میرسید {{متن حدیث|فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً فَيَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ مَعَكُمْ}}<ref>زیارت وارث.</ref> و در [[زیارت]] اوّل [[رجب]] خطاب به [[شهدای کربلا]] میخوانیم: {{متن حدیث|فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً... أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الشُّهَدَاءُ وَ السُّعَدَاءُ وَ أَنَّكُمُ الْفَائِزُونَ فِي دَرَجَاتِ الْعُلَى}}<ref>مفاتیح الجنان، ص۴۴۰.</ref>. [[شهدای کربلا]] از آن رو کامیاب و رستگارند که [[جان]] خویش را با [[خدا]] معامله کردند و [[بهشت]] [[الهی]] رسیدند. [[مطیع]] امر مولای خود بودند، جهادشان خالصانه و در [[راه]] [[ولایت]] و [[رهبری]] بود. گرچه [[جان]] دادند، امّا به [[سعادت ابدی]] رسیدند و چه کامیابی از این [[برتر]]؟ [[عاشورا]] از این جهت نیز [[آموزگار]] فائزان و [[رستگاران]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۷۵.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۰: | خط ۱۹: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:فوز]] | [[رده:فوز]] | ||
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | [[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۵
فوز از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: فوز در حدیث - فوز در تاریخ اسلامی - فوز در معارف و سیره حسینی - فوز در فقه سیاسی - پرسش مرتبط نداردفوز رستگاری و کامیابی، رسیدن به خواستۀ دل.
مقدمه
در فرهنگ دینی و روایات، "فوز" و "فوز عظیم"برای کسانی داشته شده که به بهشت دست یابند. مطیع خدا و رسول خدا باشند، متمسّک به اهل بیت بوده ولایت آنان را داشته باشند، از سیّئات نجات یابند، اهل خلوص در عبادت، معرفت و اهل عبادت باشند و... کامیابی عمده برای اولیاء خدا دستیابی به رضای الهی و سعادت آخرت است «اَلْآخِرَةُ فَوْزُ السُّعَدَاءِ»[۱] و این در سایۀ جهاد و شهادت است. وقتی امیر المؤمنین(ع) ضربت خورد، «فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ» سر داد، چرا که شهادتش، بار یافتن به قرب الهی بود و پایانی افتخارآمیز برای یک زندگی سراسر ایمان، جهاد و حقطلبی.
در زیارتنامهها، خطاب به ابا عبدالله(ع) و شهدای کربلا و یاران امام، مکرّر تعبیر «فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً» به کار رفته است. زائر نیز آرزو میکند کاش همراه آنان بود تا چون آنان به فوز و کامیابی عظیم میرسید «فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً فَيَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ مَعَكُمْ»[۲] و در زیارت اوّل رجب خطاب به شهدای کربلا میخوانیم: «فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً... أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الشُّهَدَاءُ وَ السُّعَدَاءُ وَ أَنَّكُمُ الْفَائِزُونَ فِي دَرَجَاتِ الْعُلَى»[۳]. شهدای کربلا از آن رو کامیاب و رستگارند که جان خویش را با خدا معامله کردند و بهشت الهی رسیدند. مطیع امر مولای خود بودند، جهادشان خالصانه و در راه ولایت و رهبری بود. گرچه جان دادند، امّا به سعادت ابدی رسیدند و چه کامیابی از این برتر؟ عاشورا از این جهت نیز آموزگار فائزان و رستگاران است[۴].
منابع
پانویس
- ↑ غرر الحکم.
- ↑ زیارت وارث.
- ↑ مفاتیح الجنان، ص۴۴۰.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۷۵.