تفسیر فلسفی: تفاوت میان نسخه‌ها

در ابتدای [[شوکت]] دنیای [[اسلام]]، کتاب‌های [[فلسفی]] از زبان‌های مختلف به [[عربی]] برگردانده شد. این امر به دست [[عباسیان]] آغاز شد. آنان برای نیل به اهدافشان جماعتی از [[فارس]]، [[هند]]، صائبه و [[مسیحیان]] را [[استخدام]] کردند تا کتاب‌های فلسفی یونان را به [[زبان عربی]] ترجمه کنند. [[مسلمانان]] از این کتاب‌ها استقبال کردند.

تفسیر فلسفی به دو شکل قابل [[تصور]] است:

# [[تفسیر قرآن]] بر پایه یک بحث [[عقلی]] و [[تطبیق]] نظریه‌های فلسفی یونان با آن؛

با توجه به آثار و [[کتاب‌های تفسیری]] [[فلاسفه]] [[اسلامی]] چنین به دست می‌آید که آنان همانند باطنیان در مواردی قرآن را برخلاف ضوابط تفسیر می‌کردند؛ مانند جایی که آرای فلسفی آنان مخالف [[ظاهر قرآن]] بود و آن را یکی از یافته‌های [[علمی]] تلقی می‌کردند.<ref>ذهبی، محمد حسین، التفسیروالمفسرون، جلد۲، صفحه (۴۵۵-۴۵۹)؛ ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم و منهجهم، صفحه ۶۴؛ اسماعیلی قوچانی، علی اکبر، پژوهشی در سیر تطور تفسیر و روشهای تفسیری، صفحه (۶۲-۶۳)؛ کمالی دزفولی، علی، تاریخ تفسیر، صفحه (۲۱۳-۲۱۸)</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۱۸۱۴.</ref>

# [[محمد بن ابراهیم صدرالدین شیرازی]] معروف به [[ملاّصدرا]] از [[فلاسفه]] نامی [[شیعه]] [[اثنا عشری]] که تفسیر وی با عنوان [[تفسیر القرآن الکریم]] چاپ شده است و در دسترس همگان قرار دارد؛

# [[سیده نصرت بیگم امین اصفهانی]] معروف به [[بانوی اصفهانی]] از بزرگان [[علما]] و [[فقهای شیعه]] که کتاب [[تفسیری]] وی به نام [[مخزن العرفان در تفسیر قرآن (کتاب)|مخزن العرفان در تفسیر قرآن]] مشهور است؛

همچنین تفسیر [[شریف]] [[المیزان (کتاب)|المیزان]] اثر [[علامه طباطبایی]] و [[تفسیر القرآن الکریم (کتاب)|تفسیر القرآن الکریم]] اثر [[شهید]] [[سید مصطفی خمینی]] از نظر پرداختن به مسائل فلسفی، حائز اهمیت است<ref>ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم و منهجهم، صفحه ۸۴۴و۶۴؛ ذهبی، محمد حسین، التفسیر و المفسرون، صفحه (۴۵۸-۴۷۱)؛ صدر حاج سید جوادی، احمد، دائرة المعارف تشیع، جلد۴، صفحه ۵۵۸و۵۵۳؛ آل جعفر، مساعد مسلم، مناهج المفسرین، صفحه ۱۷۱.</ref>.<ref>فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی، ج۱، ص۴۵۱۵.</ref>