علی بن زیاد: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
*"علی بن محمد بن زیاد صیمری" از بستگان نایب چهارم [[امام زمان]] {{ع}} بود. وی از کارگزاران [[امام رضا]] {{ع}} و از وکلای امام دهم و یازدهم {{عم}} به شمار میآمد و کتابی هم موسوم به "الاوصیاء" نوشت، تا [[امامت]] دوازدهم را اثبات کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۳۱۳.</ref>. وی به [[امام زمان]] {{ع}} نامه نوشت و از او تقاضای کفن کرد. حضرت به او نوشت: تو در سال ۲۸۰ به آن احتیاج پیدا میکنی. سپس او در سال ۲۸۰ وفات نمود و حضرت چند روز پیش از وفاتش، برای او کفن فرستاد<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۵۰۱؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۱۲.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۰۲.</ref>. | *"علی بن محمد بن زیاد صیمری" از بستگان نایب چهارم [[امام زمان]] {{ع}} بود. وی از کارگزاران [[امام رضا]] {{ع}} و از وکلای امام دهم و یازدهم {{عم}} به شمار میآمد و کتابی هم موسوم به "الاوصیاء" نوشت، تا [[امامت]] دوازدهم را اثبات کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۳۱۳.</ref>. وی به [[امام زمان]] {{ع}} نامه نوشت و از او تقاضای کفن کرد. حضرت به او نوشت: تو در سال ۲۸۰ به آن احتیاج پیدا میکنی. سپس او در سال ۲۸۰ وفات نمود و حضرت چند روز پیش از وفاتش، برای او کفن فرستاد<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۵۰۱؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۱۲.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۰۲.</ref>. | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۹
مقدمه
- "علی بن محمد بن زیاد صیمری" از بستگان نایب چهارم امام زمان (ع) بود. وی از کارگزاران امام رضا (ع) و از وکلای امام دهم و یازدهم (ع) به شمار میآمد و کتابی هم موسوم به "الاوصیاء" نوشت، تا امامت دوازدهم را اثبات کند[۱]. وی به امام زمان (ع) نامه نوشت و از او تقاضای کفن کرد. حضرت به او نوشت: تو در سال ۲۸۰ به آن احتیاج پیدا میکنی. سپس او در سال ۲۸۰ وفات نمود و حضرت چند روز پیش از وفاتش، برای او کفن فرستاد[۲][۳].
منابع
پانویس
- ↑ بحار الانوار، ج ۵۰، ص ۳۱۳.
- ↑ شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۵۰۱؛ بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۱۲.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۵۰۲.