پدر مهدی و اهل سنت: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
خط ۱: خط ۱:
{{مهدویت}}
{{مهدویت}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
*یکی از موارد [[اختلاف]] بین [[شیعه]] و [[سنّی]] در موضوع [[مهدویت]]، [[اختلاف]] در [[پدر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] است. [[شیعه]]، با استناد به دلیل‌‏های فراوان ثابت کرده [[پدر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، [[امام حسن عسکری]]{{ع}} است؛ در حالی که بیشتر [[اهل سنت]]، با بیان برخی [[روایات]] در این زمینه، بر این باورند که نام [[پدر]] [[امام مهدی|مهدی]] [[عبد]] اللّه، هم‏نام [[پدر]] [[پیامبر]]{{صل}} است.
* یکی از موارد [[اختلاف]] بین [[شیعه]] و [[سنّی]] در موضوع [[مهدویت]]، [[اختلاف]] در [[پدر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] است. [[شیعه]]، با استناد به دلیل‌‏های فراوان ثابت کرده [[پدر]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}، [[امام حسن عسکری]] {{ع}} است؛ در حالی که بیشتر [[اهل سنت]]، با بیان برخی [[روایات]] در این زمینه، بر این باورند که نام [[پدر]] [[امام مهدی|مهدی]] [[عبد]] اللّه، هم‏نام [[پدر]] [[پیامبر]] {{صل}} است.
* [[دانشمندان]] [[شیعه]]، با حفظ [[امانت]] کامل، برخی از این [[احادیث]] را - هر چند صحیح نمی‌‏دانسته‌‏اند- بدون کم و کاست از کتاب‏های [[اهل سنت]] [[نقل]] کرده‏‌اند؛ اما هرگز در این موضوع [[تردید]] به خود راه نداده‏‌اند. برخی از احادیثی که [[اهل سنت]] با استناد به آن‏ها، چنین دیدگاهی را [[انتخاب]] کرده‏‌اند، بدین قرار است: [[ابن ابی شیبه]]، [[طبرانی]] و [[حاکم]]، از [[عاصم بن ابی النجود]]، از [[زرّ بن حبیش]] از [[عبد اللّه بن مسعود]] [[روایت]] کرده‏‌اند که‏ [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "[[دنیا]] از میان نمی‏رود، مگر این‏که [[خداوند]] سبحانه و تعالی مردی را برمی‏انگیزاند که نام او هم نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است"<ref>{{عربی|" لَا تَذْهَبُ‏ الدُّنْيَا حَتَّى‏ يَبْعَثَ‏ اللَّهُ‏ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي وَ اسْمُ أَبِيهِ اسْمَ أَبِي‏‏‏‏‏‏‏"}}</ref><ref> ابن ابی شیبه، المصنف، ج ۱۵، ص ۱۹۸، ح ۱۹۴۹۳؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج ۱۰، ص ۱۶۳، ح ۱۰۲۱۳ و ص ۱۶۶، ح ۱۰۲۲۲؛ مستدرک حاکم، ج ۴، ص ۴۴۲؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۳، ص ۲۶۱</ref>. [[ابو عمرو دانی]] و [[خطیب بغدادی]]، از [[عاصم بن ابی النجود]] از [[زرّ بن حبیش]]، از [[عبد اللّه بن مسعود]] [[نقل]] کرده‏‌اند که [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "[[قیامت]] برپا نمی‌‏شود؛ مگر آنکه مردی از [[خاندان]] من بر همه [[مردم]] [[پادشاهی]] کند، نام او نام من و نام پدرش، نام [[پدر]] من است"<ref> ابو عمرو دانی، سنن، ص ۹۴ و ۹۵؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج ۱، ص ۳۷۰</ref>. [[نعیم بن حماد]]، [[خطیب]] و [[ابن حجر]]، همگی از عاصم، از [[زرّ بن حبیش]] از [[ابن مسعود]] [[روایت]] کرده‏‌اند که [[رسول اکرم]]{{صل}} فرمود: "[[مهدی]] نامش هم‏نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است". [[نعیم بن حماد]] به [[سند]] خودش از [[ابو الطفیل]] آورده است که [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: " [[مهدی]] نامش نام من و نام پدرش، نام [[پدر]] من است"<ref> ابو عمرو دانی، سنن، ص ۹۴ و ۹۵؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج ۱، ص ۳۷۰</ref>. هیچ‏یک از این [[احادیث]]، نمی‏‌تواند دلیلی محکم، بر ادعای کسانی باشد که نام [[پدر]] [[امام مهدی|مهدی]]{{ع}} را "[[عبد]] اللّه" دانسته‏‌اند. [[سند]] [[حدیث]] چهارم به اتفاق همه [[محدثان]] ضعیف است؛ زیرا یکی از [[راویان]] آن [[رشدین بن سعد]] است؛ یعنی همان "[[رشدین بن ابی رشدین]]" است که همه بزرگان [[اهل سنت]] در [[علم رجال]] بر [[ضعف]] او اتفاق دارند<ref> ر. ک: المزی، تهذیب الکمال، ج ۹، ص ۱۹۱؛ ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج ۳، ص ۲۴۰</ref>. بدین ترتیب و بدون [[شک]] در چنین امر مهمّی، نمی‏‌توان سخن این‏گونه افراد را پذیرفت. سه [[حدیث]] نخستین، نیز نمی‌‏توانند [[حجّت]] و [[دلیل]] باشند؛ چون عبارت "نام پدرش نام [[پدر]] من است" را بزرگان و حافظان [[حدیث]] [[نقل]] نکرده‌‏اند و فقط جمله "نام او، نام من است" را همگان، بدون اضافه‏‌ای دیگر آورده‏‌اند.
* [[دانشمندان]] [[شیعه]]، با حفظ [[امانت]] کامل، برخی از این [[احادیث]] را - هر چند صحیح نمی‌‏دانسته‌‏اند- بدون کم و کاست از کتاب‏های [[اهل سنت]] [[نقل]] کرده‏‌اند؛ اما هرگز در این موضوع [[تردید]] به خود راه نداده‏‌اند. برخی از احادیثی که [[اهل سنت]] با استناد به آن‏ها، چنین دیدگاهی را [[انتخاب]] کرده‏‌اند، بدین قرار است: [[ابن ابی شیبه]]، [[طبرانی]] و [[حاکم]]، از [[عاصم بن ابی النجود]]، از [[زرّ بن حبیش]] از [[عبد اللّه بن مسعود]] [[روایت]] کرده‏‌اند که‏ [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[دنیا]] از میان نمی‏رود، مگر این‏که [[خداوند]] سبحانه و تعالی مردی را برمی‏انگیزاند که نام او هم نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است"<ref>{{عربی|" لَا تَذْهَبُ‏ الدُّنْيَا حَتَّى‏ يَبْعَثَ‏ اللَّهُ‏ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ بَيْتِي يُوَاطِئُ اسْمُهُ اسْمِي وَ اسْمُ أَبِيهِ اسْمَ أَبِي‏‏‏‏‏‏‏"}}</ref><ref> ابن ابی شیبه، المصنف، ج ۱۵، ص ۱۹۸، ح ۱۹۴۹۳؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج ۱۰، ص ۱۶۳، ح ۱۰۲۱۳ و ص ۱۶۶، ح ۱۰۲۲۲؛ مستدرک حاکم، ج ۴، ص ۴۴۲؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمة، ج ۳، ص ۲۶۱</ref>. [[ابو عمرو دانی]] و [[خطیب بغدادی]]، از [[عاصم بن ابی النجود]] از [[زرّ بن حبیش]]، از [[عبد اللّه بن مسعود]] [[نقل]] کرده‏‌اند که [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: "[[قیامت]] برپا نمی‌‏شود؛ مگر آنکه مردی از [[خاندان]] من بر همه [[مردم]] [[پادشاهی]] کند، نام او نام من و نام پدرش، نام [[پدر]] من است"<ref> ابو عمرو دانی، سنن، ص ۹۴ و ۹۵؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج ۱، ص ۳۷۰</ref>. [[نعیم بن حماد]]، [[خطیب]] و [[ابن حجر]]، همگی از عاصم، از [[زرّ بن حبیش]] از [[ابن مسعود]] [[روایت]] کرده‏‌اند که [[رسول اکرم]] {{صل}} فرمود: "[[مهدی]] نامش هم‏نام من و نام پدرش نام [[پدر]] من است". [[نعیم بن حماد]] به [[سند]] خودش از [[ابو الطفیل]] آورده است که [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: " [[مهدی]] نامش نام من و نام پدرش، نام [[پدر]] من است"<ref> ابو عمرو دانی، سنن، ص ۹۴ و ۹۵؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج ۱، ص ۳۷۰</ref>. هیچ‏یک از این [[احادیث]]، نمی‏‌تواند دلیلی محکم، بر ادعای کسانی باشد که نام [[پدر]] [[امام مهدی|مهدی]] {{ع}} را "[[عبد]] اللّه" دانسته‏‌اند. [[سند]] [[حدیث]] چهارم به اتفاق همه [[محدثان]] ضعیف است؛ زیرا یکی از [[راویان]] آن [[رشدین بن سعد]] است؛ یعنی همان "[[رشدین بن ابی رشدین]]" است که همه بزرگان [[اهل سنت]] در [[علم رجال]] بر [[ضعف]] او اتفاق دارند<ref> ر. ک: المزی، تهذیب الکمال، ج ۹، ص ۱۹۱؛ ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج ۳، ص ۲۴۰</ref>. بدین ترتیب و بدون [[شک]] در چنین امر مهمّی، نمی‏‌توان سخن این‏گونه افراد را پذیرفت. سه [[حدیث]] نخستین، نیز نمی‌‏توانند [[حجّت]] و [[دلیل]] باشند؛ چون عبارت "نام پدرش نام [[پدر]] من است" را بزرگان و حافظان [[حدیث]] [[نقل]] نکرده‌‏اند و فقط جمله "نام او، نام من است" را همگان، بدون اضافه‏‌ای دیگر آورده‏‌اند.
*برخی از پژوهشگران [[اهل سنت]] که روایت‏‌کنندگان از [[عاصم بن ابی النجود]] را بررسی کرده‏‌اند، به این مطلب تصریح کرده و گفته‌‏اند: "این اضافه در اصل [[حدیث]] نیست".
* برخی از پژوهشگران [[اهل سنت]] که روایت‏‌کنندگان از [[عاصم بن ابی النجود]] را بررسی کرده‏‌اند، به این مطلب تصریح کرده و گفته‌‏اند: "این اضافه در اصل [[حدیث]] نیست".
*از طرف دیگر، هر سه [[حدیث]]، فقط به [[ابن مسعود]]، ختم می‌‏شود و حال آن که در [[مسند احمد]] در چند مورد، همین [[حدیث]] از [[ابن مسعود]] [[نقل]] شده که با جمله "نام او، نام من است"، پایان یافته است<ref> احمد بن حنبل، مسند، ج ۱، ص ۳۷۶ و ۳۷۷ و ۴۳۰ و ۴۴۸</ref>.  
* از طرف دیگر، هر سه [[حدیث]]، فقط به [[ابن مسعود]]، ختم می‌‏شود و حال آن که در [[مسند احمد]] در چند مورد، همین [[حدیث]] از [[ابن مسعود]] [[نقل]] شده که با جمله "نام او، نام من است"، پایان یافته است<ref> احمد بن حنبل، مسند، ج ۱، ص ۳۷۶ و ۳۷۷ و ۴۳۰ و ۴۴۸</ref>.  
* [[ترمذی]] می‌‏گوید: "[[حدیث]] از [[امام علی|علی]]{{ع}}، [[ابو سعید خدری]]، [[ام سلمه]] و [[ابو هریره]]، فقط با لفظ "نام او، نام من است" [[روایت]] شده است." آن‏گاه- بعد از [[نقل]] [[حدیث]] [[ابن مسعود]] با این لفظ - می‌‏افزاید: " در این باب، از [[امام علی|علی]]{{ع}}، [[ابو سعید]]، [[ام سلمه]] و [[ابو هریره]] [[روایت]] شده و این [[حدیث]] [[نیکو]] و صحیح است"<ref> سنن ترمذی، ج ۴، ص ۵۰۵، ح ۲۲۳۰</ref>.
* [[ترمذی]] می‌‏گوید: "[[حدیث]] از [[امام علی|علی]] {{ع}}، [[ابو سعید خدری]]، [[ام سلمه]] و [[ابو هریره]]، فقط با لفظ "نام او، نام من است" [[روایت]] شده است." آن‏گاه- بعد از [[نقل]] [[حدیث]] [[ابن مسعود]] با این لفظ - می‌‏افزاید: " در این باب، از [[امام علی|علی]] {{ع}}، [[ابو سعید]]، [[ام سلمه]] و [[ابو هریره]] [[روایت]] شده و این [[حدیث]] [[نیکو]] و صحیح است"<ref> سنن ترمذی، ج ۴، ص ۵۰۵، ح ۲۲۳۰</ref>.
* [[طبرانی]] در المعجم الکبیر آن را از [[ابن مسعود]]، از چند طریق فقط با لفظ "نام او نام من است" در حدیث‏‌های ۱۰۲۱۴ به بعد، [[نقل]] کرده است.
* [[طبرانی]] در المعجم الکبیر آن را از [[ابن مسعود]]، از چند طریق فقط با لفظ "نام او نام من است" در حدیث‏‌های ۱۰۲۱۴ به بعد، [[نقل]] کرده است.
* [[حاکم]] نیز در مستدرک، [[حدیث]] را از [[ابن مسعود]] فقط با جمله "نام او نام من است"، [[نقل]] کرده و گفته است: "این [[حدیث]] با شرط [[شیخین]] صحیح است و آنان آن را [[نقل]] نکرده‌‏اند" <ref> حاکم نیشابوری، المستدرک، ج ۴، ص ۴۴۲</ref>.
* [[حاکم]] نیز در مستدرک، [[حدیث]] را از [[ابن مسعود]] فقط با جمله "نام او نام من است"، [[نقل]] کرده و گفته است: "این [[حدیث]] با شرط [[شیخین]] صحیح است و آنان آن را [[نقل]] نکرده‌‏اند" <ref> حاکم نیشابوری، المستدرک، ج ۴، ص ۴۴۲</ref>.
* [[بغوی]] در مصابیح السنة [[حدیث]] را - بدون اضافه- [[نقل]] کرده و گوید: [[حدیث]] [[نیکو]] است<ref> مصابیح السنة، ص ۴۹۲، ح ۴۲۱۰</ref>. [[مقدسی شافعی]] تصریح می‌‏کند: این افزوده را بزرگان [[حدیث]] [[روایت]] نکرده‌‏اند. پس از [[نقل]] [[حدیث]] - بدون آن اضافه- می‏‌نویسد: "گروهی از بزرگان [[حدیث]]، در کتاب‏های خود به همین‌‏گونه آورده اند؛ مانند: [[ابو عیسی ترمذی]] در جامع، [[ابی داود]] در [[سنن]] و [[حافظ ابو بکر بیهقی]] و [[شیخ]] [[ابو عمرو دانی]]" <ref> مقدسی شافعی، عقد الدرر، باب ۲، ص ۵۱</ref>
* [[بغوی]] در مصابیح السنة [[حدیث]] را - بدون اضافه- [[نقل]] کرده و گوید: [[حدیث]] [[نیکو]] است<ref> مصابیح السنة، ص ۴۹۲، ح ۴۲۱۰</ref>. [[مقدسی شافعی]] تصریح می‌‏کند: این افزوده را بزرگان [[حدیث]] [[روایت]] نکرده‌‏اند. پس از [[نقل]] [[حدیث]] - بدون آن اضافه- می‏‌نویسد: "گروهی از بزرگان [[حدیث]]، در کتاب‏های خود به همین‌‏گونه آورده اند؛ مانند: [[ابو عیسی ترمذی]] در جامع، [[ابی داود]] در [[سنن]] و [[حافظ ابو بکر بیهقی]] و [[شیخ]] [[ابو عمرو دانی]]" <ref> مقدسی شافعی، عقد الدرر، باب ۲، ص ۵۱</ref>
*سپس حدیث‏‌های دیگری در تأیید درستی [[نقل]] خود از بزرگانی چند - مانند [[طبری]]، [[احمد بن حنبل]]، [[ترمذی]]، [[ابو داود]]، [[حافظ ابو داود]] و [[بیهقی]] - به [[نقل]] از [[عبد اللّه بن مسعود]]، [[عبد اللّه بن عمر]] و [[حذیفه]] می‌‏آورد<ref> مقدسی شافعی، عقد الدرر، باب ۲، ص ۵۱- ۵۶</ref>.
* سپس حدیث‏‌های دیگری در تأیید درستی [[نقل]] خود از بزرگانی چند - مانند [[طبری]]، [[احمد بن حنبل]]، [[ترمذی]]، [[ابو داود]]، [[حافظ ابو داود]] و [[بیهقی]] - به [[نقل]] از [[عبد اللّه بن مسعود]]، [[عبد اللّه بن عمر]] و [[حذیفه]] می‌‏آورد<ref> مقدسی شافعی، عقد الدرر، باب ۲، ص ۵۱- ۵۶</ref>.
*همان‏گونه که اشاره شد، [[ترمذی]] این [[حدیث]] را از [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}}، [[ابو سعید خدری]]، [[ام سلمه]] و [[ابو هریره]] فقط با جمله "نام او، نام من است"، [[روایت]] کرده است. اگر جمله "و نام پدرش، نام [[پدر]] من است" در متن اصلی [[روایت]] [[ابن مسعود]] می‌‏بود، قابل تصور نیست که همه این شخصیت‌‏های یاد شده، به اتفاق آن را حذف کرده باشند؛ هرچند آنان از [[عاصم بن ابی النجود]] هم [[روایت]] کرده باشند.
* همان‏گونه که اشاره شد، [[ترمذی]] این [[حدیث]] را از [[امام علی|حضرت علی]] {{ع}}، [[ابو سعید خدری]]، [[ام سلمه]] و [[ابو هریره]] فقط با جمله "نام او، نام من است"، [[روایت]] کرده است. اگر جمله "و نام پدرش، نام [[پدر]] من است" در متن اصلی [[روایت]] [[ابن مسعود]] می‌‏بود، قابل تصور نیست که همه این شخصیت‌‏های یاد شده، به اتفاق آن را حذف کرده باشند؛ هرچند آنان از [[عاصم بن ابی النجود]] هم [[روایت]] کرده باشند.
*اما اینکه این افزوده چگونه به روایت‌‏ها راه یافته، احتمالاتی قابل طرح است:
* اما اینکه این افزوده چگونه به روایت‌‏ها راه یافته، احتمالاتی قابل طرح است:
#از سوی [[پیروان]] حسنی‌‏ها به منظور [[اثبات مهدویت]] [[محمد بن عبد اللّه بن حسن مثنا]]، اضافه شده است.
# از سوی [[پیروان]] حسنی‌‏ها به منظور [[اثبات مهدویت]] [[محمد بن عبد اللّه بن حسن مثنا]]، اضافه شده است.
#از سوی طرفداران [[بنی عباس]]، برای تأیید [[مهدویت]] [[محمد بن عبد اللّه منصور عباسی]]، به [[حدیث]] [[ابن مسعود]] افزوده شده است. این احتمال، زمانی به واقعیت نزدیک می‌‏شود که بدانیم [[محمد بن عبد اللّه بن حسن مثنا]]، لکنت زبان داشت؛. از این رو پیروانش [[دروغ]] دیگری به [[روایت]] [[ابو هریره]] افزوده و چنین [[نقل]] کرده‏‌اند: "به درستی که [[مهدی]] نامش [[محمد بن عبد اللّه]] است و در زبانش کندی وجود دارد"<ref>ر.ک: ابو الفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین، ص ۱۶۳ و ۱۶۴</ref>.
# از سوی طرفداران [[بنی عباس]]، برای تأیید [[مهدویت]] [[محمد بن عبد اللّه منصور عباسی]]، به [[حدیث]] [[ابن مسعود]] افزوده شده است. این احتمال، زمانی به واقعیت نزدیک می‌‏شود که بدانیم [[محمد بن عبد اللّه بن حسن مثنا]]، لکنت زبان داشت؛. از این رو پیروانش [[دروغ]] دیگری به [[روایت]] [[ابو هریره]] افزوده و چنین [[نقل]] کرده‏‌اند: "به درستی که [[مهدی]] نامش [[محمد بن عبد اللّه]] است و در زبانش کندی وجود دارد"<ref>ر. ک: ابو الفرج اصفهانی، مقاتل الطالبین، ص ۱۶۳ و ۱۶۴</ref>.
*بر این اساس هر سه [[حدیث]] نخستین، با [[نقل]] حافظان [[حدیث]] از عاصم [[مخالفت]] دارد. از این‏رو [[حافظ ابو نعیم اصفهانی]] در [[مناقب المهدی]] این [[حدیث]] را با ۳۳ سلسله [[راویان]] مختلف تا عاصم، [[نقل]] کرده است. در این نقل‌‏ها حتی یکی از آن‏ها عبارت "و نام پدرش نام [[پدر]] من است" را ندارد و با عبارت "نام او نام من است" پایان یافته است.
* بر این اساس هر سه [[حدیث]] نخستین، با [[نقل]] حافظان [[حدیث]] از عاصم [[مخالفت]] دارد. از این‏رو [[حافظ ابو نعیم اصفهانی]] در [[مناقب المهدی]] این [[حدیث]] را با ۳۳ سلسله [[راویان]] مختلف تا عاصم، [[نقل]] کرده است. در این نقل‌‏ها حتی یکی از آن‏ها عبارت "و نام پدرش نام [[پدر]] من است" را ندارد و با عبارت "نام او نام من است" پایان یافته است.
* [[گنجی شافعی]] متن اصفهانی را [[نقل]] و اضافه می‌‏کند: "این [[حدیث]] را غیر از عاصم، دیگرانی هم مانند [[عمرو بن حره]]، از زرّ [[نقل]] کرده‌‏اند و همگی با "نام او نام من است"، آن را به پایان برده‏‌اند؛ جز روایتی که عبارت "و نام پدرش نام [[پدر]] من است" را دارد. کوتاه سخن این‏که چنین اضافه‏‌ای پذیرفتنی نیست؛ به خصوص که [[احمد بن حنبل]] با دقتی که در ضبط [[حدیث]] دارد، این [[حدیث]] را چند بار در مسندش با جمله "و نامش نام من است" [[نقل]] کرده است"<ref> کنجی شافعی، البیان فی اخبار صاحب الزمان عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف، ص ۴۸۲</ref>.  
* [[گنجی شافعی]] متن اصفهانی را [[نقل]] و اضافه می‌‏کند: "این [[حدیث]] را غیر از عاصم، دیگرانی هم مانند [[عمرو بن حره]]، از زرّ [[نقل]] کرده‌‏اند و همگی با "نام او نام من است"، آن را به پایان برده‏‌اند؛ جز روایتی که عبارت "و نام پدرش نام [[پدر]] من است" را دارد. کوتاه سخن این‏که چنین اضافه‏‌ای پذیرفتنی نیست؛ به خصوص که [[احمد بن حنبل]] با دقتی که در ضبط [[حدیث]] دارد، این [[حدیث]] را چند بار در مسندش با جمله "و نامش نام من است" [[نقل]] کرده است"<ref> کنجی شافعی، البیان فی اخبار صاحب الزمان عجّل اللّه تعالی فرجه الشریف، ص ۴۸۲</ref>.  
*از بحث‌‏های گذشته روشن می‌‏شود که تبار [[امام مهدی]]{{ع}}، به [[امام حسین]]{{ع}} می‏رسد و دیگر احادیثی که خلاف این را می‏‌رسانند، ضعیف و بی‏‌اعتبار بوده، هیچ قرینه‌‏ای بر صحت آن‏ها در دست نیست. با توجه به نتیجه بحث‌‏های گذشته نیز به دست می‏‌آید: [[نقل]] [[متواتر]] نزد [[مسلمانان]] نیز همین نتیجه را تأیید می‏‌کند<ref> سید ثامر هاشم العمیدی، مهدی منتظر در اندیشه اسلامی، ص ۹۲- ۱۰۷(با تصرف)</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۳۱ - ۱۳۵.</ref>.
* از بحث‌‏های گذشته روشن می‌‏شود که تبار [[امام مهدی]] {{ع}}، به [[امام حسین]] {{ع}} می‏رسد و دیگر احادیثی که خلاف این را می‏‌رسانند، ضعیف و بی‏‌اعتبار بوده، هیچ قرینه‌‏ای بر صحت آن‏ها در دست نیست. با توجه به نتیجه بحث‌‏های گذشته نیز به دست می‏‌آید: [[نقل]] [[متواتر]] نزد [[مسلمانان]] نیز همین نتیجه را تأیید می‏‌کند<ref> سید ثامر هاشم العمیدی، مهدی منتظر در اندیشه اسلامی، ص ۹۲- ۱۰۷(با تصرف)</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص۱۳۱ - ۱۳۵.</ref>.
==پرسش مستقیم==
== پرسش مستقیم ==
* [[چه اختلافاتی میان شیعه و سنی در موضوع مهدویت وجود دارد؟ (پرسش)]]
* [[چه اختلافاتی میان شیعه و سنی در موضوع مهدویت وجود دارد؟ (پرسش)]]


خط ۴۷: خط ۴۷:
* [[اصحاب کهف]]
* [[اصحاب کهف]]
* [[اقامت‌گاه امام مهدی در عصر ظهور]] ([[مسجد سهله]])
* [[اقامت‌گاه امام مهدی در عصر ظهور]] ([[مسجد سهله]])
* [[القاب امام مهدی]]{{ع}}
* [[القاب امام مهدی]] {{ع}}
* [[امامت امام مهدی]]{{ع}}
* [[امامت امام مهدی]] {{ع}}
* [[امامت و مهدویت]]
* [[امامت و مهدویت]]
* [[امام حسن عسکری]]
* [[امام حسن عسکری]]
خط ۶۴: خط ۶۴:
* [[اوتاد]]
* [[اوتاد]]
* [[اهل سنت و امام مهدی موعود]]
* [[اهل سنت و امام مهدی موعود]]
* [[اهل سنّت و ولادت امام مهدی{{ع}}]]
* [[اهل سنّت و ولادت امام مهدی {{ع}}]]
* [[اهل کتاب در عصر ظهور]]
* [[اهل کتاب در عصر ظهور]]
* [[ایام الله]]
* [[ایام الله]]
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش