حرملة بن عبدالله عنبری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = صحابه | عنوان مدخل = حرملة بن سلمی از بنوقرد | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == وی حرملة بن عبدالله بن ایاس عنبری، از بنوتمیم<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۹۷؛ ابن...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۸: خط ۸:
وی [[حرملة بن عبدالله بن ایاس عنبری]]، از [[بنوتمیم]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵.</ref>، شاخه‌ای از بنوهذیل است<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۱؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۱۹۷.</ref>. گاهی [[حرمله]] با حذف نام پدرش، به جدش ایاس<ref>یا اوس، ر.ک: أبونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲ و ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵ به نقل از ابن منده.</ref> نسبت داده شده و این سبب شده تا برخلاف مشهور [[صحابه‌نگاران]]، برخی مثل [[بغوی]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref> و [[ابن حبان]]<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱-۹۲.</ref> اینها را دو نفر [[تصور]] کنند. [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۴.</ref>، [[ذهبی]]<ref>ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۲۶.</ref> و [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۵.</ref> نیز به این توهم تصریح کرده‌اند. [[بخاری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶.</ref> نیز نسبت وی به ایاس را صحیح ندانسته است. وقتی وی در جایگاه نمازش قرار می‌گرفت آن [[قدر]] به [[قیام]] می‌ایستاد که قدم‌هایش فرو می‌رفت<ref>ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۲، ص۲۰۰.</ref>. وی را از [[صحابه]] ساکن در [[بصره]] دانسته‌اند<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.</ref>. فرزندش علیبة<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.</ref> و نوه‌هایش صفیة و دحیبة<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲.</ref> و [[ضرغامة]]<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۱۰.</ref> از او [[روایت]] [[نقل]] کرده‌اند. به روایتی، [[روزی]] حرمله [[خدمت]] [[پیامبر]]{{صل}} رسید و گفت: ای [[رسول خدا]]، هر آنچه مرا امر کنی عمل خواهم کرد. [[حضرت]] فرمود: ای حرمله، معروف را به جا آور و از [[منکر]] دوری کن. حرمله می‌گوید: از نزد پیامبر{{صل}} خارج شدم؛ اما دوباره برگشتم و همان [[کلام]] را تکرار کردم.  
وی [[حرملة بن عبدالله بن ایاس عنبری]]، از [[بنوتمیم]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵.</ref>، شاخه‌ای از بنوهذیل است<ref>ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۱؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۱۹۷.</ref>. گاهی [[حرمله]] با حذف نام پدرش، به جدش ایاس<ref>یا اوس، ر.ک: أبونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲ و ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵ به نقل از ابن منده.</ref> نسبت داده شده و این سبب شده تا برخلاف مشهور [[صحابه‌نگاران]]، برخی مثل [[بغوی]]<ref>بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۱۸۱-۱۸۲.</ref> و [[ابن حبان]]<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱-۹۲.</ref> اینها را دو نفر [[تصور]] کنند. [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۴.</ref>، [[ذهبی]]<ref>ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۲۶.</ref> و [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۵.</ref> نیز به این توهم تصریح کرده‌اند. [[بخاری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶.</ref> نیز نسبت وی به ایاس را صحیح ندانسته است. وقتی وی در جایگاه نمازش قرار می‌گرفت آن [[قدر]] به [[قیام]] می‌ایستاد که قدم‌هایش فرو می‌رفت<ref>ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۲، ص۲۰۰.</ref>. وی را از [[صحابه]] ساکن در [[بصره]] دانسته‌اند<ref>ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.</ref>. فرزندش علیبة<ref>ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.</ref> و نوه‌هایش صفیة و دحیبة<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲.</ref> و [[ضرغامة]]<ref>ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۱۰.</ref> از او [[روایت]] [[نقل]] کرده‌اند. به روایتی، [[روزی]] حرمله [[خدمت]] [[پیامبر]]{{صل}} رسید و گفت: ای [[رسول خدا]]، هر آنچه مرا امر کنی عمل خواهم کرد. [[حضرت]] فرمود: ای حرمله، معروف را به جا آور و از [[منکر]] دوری کن. حرمله می‌گوید: از نزد پیامبر{{صل}} خارج شدم؛ اما دوباره برگشتم و همان [[کلام]] را تکرار کردم.  


حضرت افزون بر تکرار کلام پیشین خود، فرمود: آنچه را [[دوست]] می‌داری در غیاب تو بگویند انجام ده و از آنچه [[کراهت]] داری در غیاب تو بگویند، اجتناب کن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۳؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۱۸۲؛ بخاری، الادب المفرد، ص۵۶؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۵، ص۳۳۸.</ref>. با توجه به اینکه [[ابن قانع]]<ref>ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۱۰.</ref> از قول حرمله می‌گوید: به همراه [[قبیله]]‌ام خدمت پیامبر{{صل}} رسیدم، و [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۰.</ref> قصه رفتن او نزد [[پیامبر]] را ذیل [[وفد]] شیبان [[نقل]] می‌کند، به نظر می‌رسد وی در وفد شیبان [[خدمت]] پیامبر{{صل}} رسیده باشد. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵.</ref> [[روایت]] دیگری به همین مضمون از طریق وی نقل کرده است. البته محتمل است که ابن سعد آنان را دو نفر دانسته باشد. شخص دیگری به نام [[حرملة بن ایاس شیبانی]] در منابع وجود دارد که [[تابعی]] است و از [[ابوقتادة]] روایت نقل می‌کند<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۵، ص۳۰۴؛ بیهقی، السنن الکبری، ج۴، ص۲۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۰۵؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۸؛ عبد الرزاق صنعانی، المصنف، ج۴، ص۲۸۶.</ref><ref>[[عظیم ابوالقاسمی|ابوالقاسمی، عظیم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حرملة بن سلمی از بنوقرد»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۶.</ref>.
حضرت افزون بر تکرار کلام پیشین خود، فرمود: آنچه را [[دوست]] می‌داری در غیاب تو بگویند انجام ده و از آنچه [[کراهت]] داری در غیاب تو بگویند، اجتناب کن<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۳؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۱۸۲؛ بخاری، الادب المفرد، ص۵۶؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۵، ص۳۳۸.</ref>. با توجه به اینکه [[ابن قانع]]<ref>ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۱۰.</ref> از قول حرمله می‌گوید: به همراه قبیله‌ام خدمت پیامبر{{صل}} رسیدم، و [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۰.</ref> قصه رفتن او نزد [[پیامبر]] را ذیل [[وفد]] شیبان [[نقل]] می‌کند، به نظر می‌رسد وی در وفد شیبان [[خدمت]] پیامبر{{صل}} رسیده باشد. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵.</ref> [[روایت]] دیگری به همین مضمون از طریق وی نقل کرده است. البته محتمل است که ابن سعد آنان را دو نفر دانسته باشد. شخص دیگری به نام [[حرملة بن ایاس شیبانی]] در منابع وجود دارد که [[تابعی]] است و از [[ابوقتادة]] روایت نقل می‌کند<ref>احمد بن حنبل، مسند، ج۵، ص۳۰۴؛ بیهقی، السنن الکبری، ج۴، ص۲۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۰۵؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۸؛ عبد الرزاق صنعانی، المصنف، ج۴، ص۲۸۶.</ref><ref>[[عظیم ابوالقاسمی|ابوالقاسمی، عظیم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حرملة بن سلمی از بنوقرد»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۶.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۵۰

آشنایی اجمالی

وی حرملة بن عبدالله بن ایاس عنبری، از بنوتمیم[۱]، شاخه‌ای از بنوهذیل است[۲]. گاهی حرمله با حذف نام پدرش، به جدش ایاس[۳] نسبت داده شده و این سبب شده تا برخلاف مشهور صحابه‌نگاران، برخی مثل بغوی[۴] و ابن حبان[۵] اینها را دو نفر تصور کنند. ابن اثیر[۶]، ذهبی[۷] و ابن حجر[۸] نیز به این توهم تصریح کرده‌اند. بخاری[۹] نیز نسبت وی به ایاس را صحیح ندانسته است. وقتی وی در جایگاه نمازش قرار می‌گرفت آن قدر به قیام می‌ایستاد که قدم‌هایش فرو می‌رفت[۱۰]. وی را از صحابه ساکن در بصره دانسته‌اند[۱۱]. فرزندش علیبة[۱۲] و نوه‌هایش صفیة و دحیبة[۱۳] و ضرغامة[۱۴] از او روایت نقل کرده‌اند. به روایتی، روزی حرمله خدمت پیامبر(ص) رسید و گفت: ای رسول خدا، هر آنچه مرا امر کنی عمل خواهم کرد. حضرت فرمود: ای حرمله، معروف را به جا آور و از منکر دوری کن. حرمله می‌گوید: از نزد پیامبر(ص) خارج شدم؛ اما دوباره برگشتم و همان کلام را تکرار کردم.

حضرت افزون بر تکرار کلام پیشین خود، فرمود: آنچه را دوست می‌داری در غیاب تو بگویند انجام ده و از آنچه کراهت داری در غیاب تو بگویند، اجتناب کن[۱۵]. با توجه به اینکه ابن قانع[۱۶] از قول حرمله می‌گوید: به همراه قبیله‌ام خدمت پیامبر(ص) رسیدم، و ابن سعد[۱۷] قصه رفتن او نزد پیامبر را ذیل وفد شیبان نقل می‌کند، به نظر می‌رسد وی در وفد شیبان خدمت پیامبر(ص) رسیده باشد. ابن سعد[۱۸] روایت دیگری به همین مضمون از طریق وی نقل کرده است. البته محتمل است که ابن سعد آنان را دو نفر دانسته باشد. شخص دیگری به نام حرملة بن ایاس شیبانی در منابع وجود دارد که تابعی است و از ابوقتادة روایت نقل می‌کند[۱۹][۲۰].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۳۹۷؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵.
  2. ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۱؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۱۹۷.
  3. یا اوس، ر.ک: أبونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲ و ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۵ به نقل از ابن منده.
  4. بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۱۸۱-۱۸۲.
  5. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱-۹۲.
  6. ابن اثیر، اسد الغابه، ج۱، ص۷۱۴.
  7. ذهبی، تجرید أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۲۶.
  8. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۵.
  9. بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۶.
  10. ابن حجر، تهذیب التهذیب، ج۲، ص۲۰۰.
  11. ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.
  12. ابونعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۶۲.
  13. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۲۷۲.
  14. ابن حبان، کتاب الثقات، ج۳، ص۹۱؛ ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۱۰.
  15. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۳؛ بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۱۸۲؛ بخاری، الادب المفرد، ص۵۶؛ مزی، تهذیب الکمال، ج۵، ص۳۳۸.
  16. ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۱۰.
  17. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۴۰.
  18. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۳۵.
  19. احمد بن حنبل، مسند، ج۵، ص۳۰۴؛ بیهقی، السنن الکبری، ج۴، ص۲۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۰۵؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۳، ص۶۸؛ عبد الرزاق صنعانی، المصنف، ج۴، ص۲۸۶.
  20. ابوالقاسمی، عظیم، مقاله «حرملة بن سلمی از بنوقرد»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۶.