سبأ در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

بعضی سبأ را، نام [[سرزمین یمن]]، یا منطقه‌ای از آن دانسته‌اند. ظاهر [[قرآن مجید]]، در داستان [[سلیمان]]{{ع}} و هدهد، در [[سوره نمل]]، نیز نشان می‌دهد؛ که سبأ نام مکانی بوده است؛ آنجا که می‌گوید: {{متن قرآن|وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ}}<ref>«و برای تو از (سرزمین) سبا خبر بی‌گمانی آورده‌ام» سوره نمل، آیه ۲۲.</ref> در حالی که ظاهر [[آیه]] مورد بحث، این است که سبأ قومی بوده‌اند؛ که در آن منطقه می‌زیسته‌اند؛ زیرا ضمیر جمع [[مذکر]] هم به آنها باز گشته است؛ ولی منافاتی میان این دو [[تفسیر]] نیست؛ زیرا ممکن است سبأ در ابتدا نام کسی بوده، سپس تمام [[فرزندان]] و [[قوم]] او به آن نام نامیده شده‌اند و بعد این اسم، به [[سرزمین]] آنها نیز منتقل گردیده»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۸، ص۵۶.</ref>.

برخی از نویسندگان، نیز در زیر واژه سبأ می‌نویسند<ref>علی اکبر قرشی، قاموس قرآن</ref>: «ناگفته نماند، [[مسکن]] [[قوم سبأ]]، [[سرزمین یمن]] فعلی بوده و آن روزگاران، بسیار مترقی و پیشرفته بوده است، در جانب شرقی صنعا پایتخت فعلی یمن [شمالی] به فاصله صد و بیست کیلومتر، دشت پهناوری است، که ظاهراً [[سرزمین سبأ]] بوده است. در کاوش‌های [[علما]]، آثار بسیاری از آنجا به دست آمده؛ که نشان دهنده یک [[تمدن]] [[عظیم]]، در روزگارهای گذشته است».