سریه ذات السلاسل: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۲۹ دسامبر ۲۰۲۲
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ابوعبیده جرّاح' به 'ابوعبیده جراح')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۰: خط ۲۰:
آن‌گاه [[رسول خدا]]{{صل}} داوطلب دیگری از [[مهاجران]] را با همان [[سپاه]] اعزام می‌کنند و او نیز بی‌هرگونه توفیقی باز می‌گردد و در مرتبه سوم، [[رسول اعظم]]{{صل}} [[امام علی]]{{ع}} را فرامی‌خواند و [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[شجاعانه]] با [[مشرکان]] [[وادی]] الرمل رویارو شده و با کشتن ۶ یا ۷ نفر از آنها [[پیروز]] میدان می‌شود و مشرکان پس از پذیرش [[شکست]] می‌گریزند و [[امام]]{{ع}} با [[غنایم]] فراوان به سوی مدینه باز می‌گردد. رسول خدا{{صل}} با گزارش [[جبرئیل]] از [[پیروزی]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[آگاه]] شده و برای استقبال از ایشان و سپاه وی، با [[اصحاب]] خود از مدینه بیرون می‌روند و با دیدن علی{{ع}} از عملکرد وی در این [[غزوه]] [[رضایت]] کامل اظهار می‌کند.
آن‌گاه [[رسول خدا]]{{صل}} داوطلب دیگری از [[مهاجران]] را با همان [[سپاه]] اعزام می‌کنند و او نیز بی‌هرگونه توفیقی باز می‌گردد و در مرتبه سوم، [[رسول اعظم]]{{صل}} [[امام علی]]{{ع}} را فرامی‌خواند و [[امیرمؤمنان]]{{ع}} [[شجاعانه]] با [[مشرکان]] [[وادی]] الرمل رویارو شده و با کشتن ۶ یا ۷ نفر از آنها [[پیروز]] میدان می‌شود و مشرکان پس از پذیرش [[شکست]] می‌گریزند و [[امام]]{{ع}} با [[غنایم]] فراوان به سوی مدینه باز می‌گردد. رسول خدا{{صل}} با گزارش [[جبرئیل]] از [[پیروزی]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} [[آگاه]] شده و برای استقبال از ایشان و سپاه وی، با [[اصحاب]] خود از مدینه بیرون می‌روند و با دیدن علی{{ع}} از عملکرد وی در این [[غزوه]] [[رضایت]] کامل اظهار می‌کند.


در پایان این [[روایت]] آمده است که پیامبر{{صل}} در حضور همه به علی{{ع}} خطاب می‌کند: ای علی! اگر نمی‌ترسیدم که [[مردم]] درباره تو همان چیزی را بگویند که گروهی از [[نصارا]] در باره [[حضرت مسیح]]{{ع}} گفته‌اند، در [[شأن]] و [[منزلت]] تو چیزی بیان می‌کردم که از هیچ گروهی نگذری، مگر آنکه [[خاک]] پای تو را برای [[تبرک]] برگیرند<ref>الارشاد، ج ۱، ص۱۱۳ ـ ۱۱۷.</ref>. در ادامه، [[شیخ مفید]] به نقل از "بسیاری از اصحاب [[سیره]]" [[نزول]] [[سوره عادیات]] را درباره این غزوه و در شأن و [[فضیلت]] امیرمؤمنان{{ع}} می‌شمرد<ref> الارشاد، ج ۱، ص۱۱۷.</ref>. این گزارش با تفاوت‌هایی در جزئیات حادثه، افزون بر [[تفسیر قمی]] و [[تفسیر فرات کوفی]]، در [[امالی طوسی]]، [[مجمع البیان]]، و [[مناقب]] ابن‌شهرآشوب نیز آمده است<ref>مجمع البیان، ج ۱۰، ص۸۰۲ ـ ۸۰۳؛ نک: الامالی، ص۴۰۷؛ مناقب، ج ۲، ص۳۲۹ ـ ۳۳۰.</ref>.<ref>[[سید محمود طیب حسینی|طیب حسینی، سید محمود]]، [[ذات‌السلاسل (مقاله)|مقاله «ذات‌السلاسل»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>
در پایان این [[روایت]] آمده است که پیامبر{{صل}} در حضور همه به علی{{ع}} خطاب می‌کند: ای علی! اگر نمی‌ترسیدم که [[مردم]] درباره تو همان چیزی را بگویند که گروهی از [[نصارا]] در باره [[حضرت مسیح]]{{ع}} گفته‌اند، در [[شأن]] و [[منزلت]] تو چیزی بیان می‌کردم که از هیچ گروهی نگذری، مگر آنکه [[خاک]] پای تو را برای [[تبرک]] برگیرند<ref>الارشاد، ج ۱، ص۱۱۳ ـ ۱۱۷.</ref>. در ادامه، [[شیخ مفید]] به نقل از "بسیاری از اصحاب [[سیره]]" [[نزول]] [[سوره عادیات]] را درباره این غزوه و در شأن و [[فضیلت]] امیرمؤمنان{{ع}} می‌شمرد<ref> الارشاد، ج ۱، ص۱۱۷.</ref>. این گزارش با تفاوت‌هایی در جزئیات حادثه، افزون بر [[تفسیر قمی]] و [[تفسیر فرات کوفی]]، در [[امالی طوسی]]، [[مجمع البیان]]، و [[مناقب ابن‌شهرآشوب]] نیز آمده است<ref>مجمع البیان، ج ۱۰، ص۸۰۲ ـ ۸۰۳؛ نک: الامالی، ص۴۰۷؛ مناقب، ج ۲، ص۳۲۹ ـ ۳۳۰.</ref>.<ref>[[سید محمود طیب حسینی|طیب حسینی، سید محمود]]، [[ذات‌السلاسل (مقاله)|مقاله «ذات‌السلاسل»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۳ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۳.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۲۲۷٬۳۶۸

ویرایش