←پرسش مستقیم
(←منابع) |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
* [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] کرده است: "[[صاحب]] این امر، از غیبتی ناگزیر است و در [[غیبت]] خود، ناچار از گوشهگیری و کنارهجویی از دیگران است. طیبه "[[مدینه]]" خوش منزلی است و با وجود سی تن "یا به همراهی سی نفر" در آنجا [[وحشت]] و ترسی نیست<ref>{{عربی|" لَا بُدَّ لِصَاحِبِ هذَا الْأَمْرِ مِنْ غَيْبَةٍ، و لَابُدَّ لَهُ فِي غَيْبَتِهِ مِنْ عُزْلَةٍ، و نِعْمَ الْمَنْزِلُ طَيْبَةُ، و مَا بِثَلَاثِينَ مِنْ و حْشَة"}}، الکافی، ج ۱، ص ۳۴۰؛ الغیبة، ص ۱۸۸، ح ۴۱؛ کتاب الغیبة، ص ۱۶۲، ح ۱۲۱</ref>. | * [[ابو بصیر]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] کرده است: "[[صاحب]] این امر، از غیبتی ناگزیر است و در [[غیبت]] خود، ناچار از گوشهگیری و کنارهجویی از دیگران است. طیبه "[[مدینه]]" خوش منزلی است و با وجود سی تن "یا به همراهی سی نفر" در آنجا [[وحشت]] و ترسی نیست<ref>{{عربی|" لَا بُدَّ لِصَاحِبِ هذَا الْأَمْرِ مِنْ غَيْبَةٍ، و لَابُدَّ لَهُ فِي غَيْبَتِهِ مِنْ عُزْلَةٍ، و نِعْمَ الْمَنْزِلُ طَيْبَةُ، و مَا بِثَلَاثِينَ مِنْ و حْشَة"}}، الکافی، ج ۱، ص ۳۴۰؛ الغیبة، ص ۱۸۸، ح ۴۱؛ کتاب الغیبة، ص ۱۶۲، ح ۱۲۱</ref>. | ||
* همچنین [[ابو هاشم جعفری]] گوید: به [[امام حسن عسکری]] {{ع}} عرض کردم: "[[بزرگواری]] شما مانع آن است که من از شما پرسش کنم. اجازه بفرمایید بپرسم. حضرت فرمود: بپرس. گفتم: آقای من! آیا برای شما فرزندی هست؟ فرمود: بله. گفتم: اگر اتفاق ناگواری برای شما رخ داد، در کجا او را جست وجو کنم؟ فرمود: در [[مدینه]]"<ref> کتاب الغیبة، ص ۲۳۲، ح ۱۹۹، الکافی، ج ۱، ص ۳۲۸، ح ۲</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۲۹۷ - ۲۹۸.</ref>. | * همچنین [[ابو هاشم جعفری]] گوید: به [[امام حسن عسکری]] {{ع}} عرض کردم: "[[بزرگواری]] شما مانع آن است که من از شما پرسش کنم. اجازه بفرمایید بپرسم. حضرت فرمود: بپرس. گفتم: آقای من! آیا برای شما فرزندی هست؟ فرمود: بله. گفتم: اگر اتفاق ناگواری برای شما رخ داد، در کجا او را جست وجو کنم؟ فرمود: در [[مدینه]]"<ref> کتاب الغیبة، ص ۲۳۲، ح ۱۹۹، الکافی، ج ۱، ص ۳۲۸، ح ۲</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۲۹۷ - ۲۹۸.</ref>. | ||
طَیبه | |||
«طیبه» و «طابه»، نامی است که به [[مدینه منوره]] اطلاق شده است.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۵۳. نیز ر. ک. بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۹۰۰.</ref> در وجه [[تسمیه]] آن به این نام، وجوه متعدی برشمرده شده است که از جمله آن میتوان به بوی خوش خاکش، [[پاکیزگی]] و [[امنیت]] ساکنانش و... اشاره کرد.<ref>ر. ک. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۵۳.</ref> این [[شهر]]، نخست یثرب نام داشت تا این که پس از [[هجرت پیامبر]]{{صل}} به این شهر، نام [[مدینه]] به خود گرفت. برخی گفتهاند که [[رسول خدا]]{{صل}} این شهر را «طیبه» نامید.<ref>ر. ک. بکری، معجم ما استعجم، ج۳، ص۹۰۰.</ref> این در حالی است که [[اخبار]] پیشینیان حاکی از آن است که نام «طیبه» نامی قدیمی بر این شهر است؛ لکن عموم [[مردم]] از آن بیاطلاعند..<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۱۹۰.</ref> | |||
== پرسش مستقیم == | == پرسش مستقیم == | ||