صبر امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

حسین{{ع}} در [[مقام صبر]] امتحانی داد که [[دوست]] و [[دشمن]] از آن در [[شگفتی]] شدند، بلکه [[فرشتگان]] [[آسمان]] (بر حسب فقره [[زیارت ناحیه مقدسه]]: {{متن حدیث|و لقد عجبت من صبرك ملائكة السماء}} نیز از آن صبر و [[شکیبایی]] در [[تعجب]] ماندند.<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۲۸.</ref>

صبر در جهاد این است که [[مجاهد فی سبیل الله]] به واسطه ورود جراحات و زخم [[اسلحه]] پشت به میدان نکند و از زخم‌های کاری، پریشان خاطر نشود و روحیه‌اش از [[یورش]] و [[حمله]] دسته جمعی [[قوای مسلح]] دشمن [[ضعیف]] نگردد.

مجموع جراحاتی که اثرش در [[لباس]] آن حضرت بود صد و بیست جراحت بوده بلکه از بعضی روایات استفاده می‌شود که مجموع جراحات وارده بر آن بدن [[عزیز]] [[خدا]] از [[شمشیر]] و تیر و نیزه و سنگ، بیش از سیصد ده جراحت بوده است و به اتفاق تمام این زخم‌ها از پیش رو و سینه [[مطهر]] بر آن حضرت رسید.

با این کثرت جراحات [[جنگ]] می‌کرد و [[رجز]] می‎خواند و حمله‌های مردانه می‌کرد و تا ممکن بود سواره و سپس پیاده، و حتی آن وقتی که بر [[زمین]] افتاده بود با کمک شمشیر برمی‌خاست و آن مردمی را که [[ننگ]] عالم [[انسانیت]] شدند از خود دور می‌کرد، و [[دفاع]] می‌نمود و صبر داشت.<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۲۸.</ref>

این نوع صبر از صبر بر جراحات، و [[آلام]] بدنی به مراتب دشوارتر، و از پا در آورنده‌تر است. اما حسین{{ع}} که صبر و شکیبائی‌اش از کوه‌های عالم بیشتر بود در داغ [[مرگ]] جوانان و برادران، و [[مصیبت]] بهترین [[اصحاب]] و [[یاران]] که همه را با [[لب تشنه]] در پیش رویش به فجیع‌ترین وضعی [[شهید]] می‌ساختند و بدنشان را پاره پاره می‌کردند، صبری کرد که از آغاز عالم تا به حال چنان صبری از کسی آشکار نشده است. طفل شیرخوارش را در بغلش تیر می‌زدند و هلاک می‌کردند. فرزند کوچک برادرش را در آغوشش بعد از آنکه دستش را با [[شمشیر]] قطع کردند به طوری که با پوست آویخته شد، شهید کردند. [[کودکی]] را که شمشیر [[دشمن]] دستش را قطع کرده بود مانند مردان [[دنیا]] دیده؛ امر به [[صبر]] می‌کرد و می‌فرمود:

{{متن حدیث|يَا ابْنَ أَخِي اصْبِرْ عَلَى مَا نَزَلَ بِكَ وَ احْتَسِبْ فِي ذَلِكَ الْخَيْرَ}}

{{متن حدیث|و رحمة الله لا تفارقكم في الدنيا و الآخرة}}.<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۲۹.</ref>

از [[پیامبر اعظم]]{{صل}} [[روایت]] است که نیرومند کسی است که به هنگام خشم، مالک خویش گردد. حسین{{ع}} هرگز تحت تأثیر خشم و غضب کاری را انجام نداد، در هنگام غضب بر خود مسلط بود؛ و اگر تمام عوامل خشم فراهم می‌شد آن حضرت از طریق [[اعتدال]] و میانه‎روی و راه صواب به قدر چشم برهم زدن بیرون نمی‎شد.

غلامی از غلامانش آب بر دست مبارکش می‌ریخت ابریق از دستش در طشت افتاد، آب طشت بر روی مقدسش پاشید. [[غلام]] عرض کرد: ای آقای من! {{متن قرآن|وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ}}<ref>«و فروخورندگان خشم» سوره آل عمران، آیه ۱۳۴.</ref>.

برو که تو در [[راه خدا]] [[آزادی]]!<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۳۰.</ref>

این شکیبائی سخت دشوار است، خصوص اگر تشنگی در نهایت شدت باشد. [[تسلیم نشدن]] به [[دشمن]] با [[زحمت]] تشنگی، علامت تصمیم و [[عزم راسخ]] فوق العاده است، شاید در [[تاریخ]] موردی را پیدا نکنیم که آب را بر روی طرف بسته باشند و او از [[تسلیم]] خودداری کرده باشد.

کسانی که گرمای [[عراق]] را دیده‌اند می‌دانند که [[تحمل]] تشنگی چند [[ساعت]] در آنجا [[طاقت]] فرسا است. زحمت [[جهاد]] در [[آفتاب]] سوزان و کثرت جراحات و ریزش [[خون]]، همه باعث شدت تشنگی است ولی آن [[امام]] [[تشنه]] کام بر این [[رنج]] عظیم صبر فرمود، و تسلیم آن ناکسان نگردید {{متن حدیث|صَلَّى اللَّهُ عَلَيْكَ يَا أَبا عَبْدِاللَّهِ‌}}

برو که تو در [[راه خدا]] [[آزادی]]!<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۳۰.</ref>

معلوم است که ظهور تمام [[اقسام صبر]] از آن حضرت برای [[اطاعت فرمان خدا]] بود، و برای [[امتثال امر]] [[خدا]] از آن همه [[بلاها]] و مصیبت‎ها استقبال کرد و پیشنهادهائی را که [[دوستان]] یا [[دشمنان]] دادند که با یزید [[بیعت]] کند یا به نحوی با او به [[سازش]] و [[سکوت]] [[رفتار]] نماید نپذیرفت و رد کرد.<ref>[[لطف‌الله صافی گلپایگانی|صافی گلپایگانی، لطف‌الله]]، [[حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت (کتاب)|حضرت سیدالشهداء امام حسین مصباح هدایت]] ص ۳۱.</ref>