←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
«ای خداوند، اگر این تندرستی که مرا نصیب کردهای و من [[شب]] و روزم را در آن به سر میآورم نشانه بلایی باشد بر دوام یا وبالی [[پایدار]]، پس آنچه را که واپس داشتهای پیش افکن و آنچه را که پیش افکندهای واپس دار؛ زیرا چیزی که به فنا انجامد بس ناچیز است هرچند فراوان بود، و چیزی که به بقا انجامد بسیار است هرچند اندک نماید. و بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست». | «ای خداوند، اگر این تندرستی که مرا نصیب کردهای و من [[شب]] و روزم را در آن به سر میآورم نشانه بلایی باشد بر دوام یا وبالی [[پایدار]]، پس آنچه را که واپس داشتهای پیش افکن و آنچه را که پیش افکندهای واپس دار؛ زیرا چیزی که به فنا انجامد بس ناچیز است هرچند فراوان بود، و چیزی که به بقا انجامد بسیار است هرچند اندک نماید. و بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرست». | ||
این دعای [[شریف]] به ما میآموزد که نعمتهای این [[دنیا]] اگر به [[نعیم]] ابد در [[روز قیامت]] نینجامد اهمیتی ندارد و ای بسا همین [[نعمتها]] [[پاداش]] زودرس این دنیا باشد و نشانه آنکه ما را در [[آخرت]] بهرهای نیست. پس چه بهتر لذات فانی دنیا را فدای [[نعمت]] جاوید آخرت و [[خشنودی]] [[خداوند]] نماییم | این دعای [[شریف]] به ما میآموزد که نعمتهای این [[دنیا]] اگر به [[نعیم]] ابد در [[روز قیامت]] نینجامد اهمیتی ندارد و ای بسا همین [[نعمتها]] [[پاداش]] زودرس این دنیا باشد و نشانه آنکه ما را در [[آخرت]] بهرهای نیست. پس چه بهتر لذات فانی دنیا را فدای [[نعمت]] جاوید آخرت و [[خشنودی]] [[خداوند]] نماییم<ref>صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش هجدهم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۶۱.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||