امارة الخاصه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[امارة الخاصه در قرآن]] - [[امارة الخاصه در حدیث]] - [[امارة الخاصه در فقه اسلامی]] - [[امارة الخاصه در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = امارة الخاصه (پرسش)}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
 
== مقدمه ==
== مقدمه ==
امارة الخاصه، مقامی بود که از سوی [[خلیفه]]، به برخی از اشخاص [[تفویض]] می‌گردید.
امارة الخاصه، مقامی بود که از سوی [[خلیفه]]، به برخی از اشخاص [[تفویض]] می‌گردید.
خط ۷: خط ۶:
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
#[[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۱۳: خط ۱۲:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:امارة الخاصه]]
[[رده:اصطلاحات فقهی]]

نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۶

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

امارة الخاصه، مقامی بود که از سوی خلیفه، به برخی از اشخاص تفویض می‌گردید. اختیارات چنین امیری منحصر بود در فرماندهی نیروهای نظامی، تأدیب زیر دستان و حمایت از حریم جامعه اسلامی؛ امّا امور قضایی و جمع‌آوری خراج و صدقات از حیطۀ مسؤولیت وی خارج بود[۱][۲].

منابع

پانویس

  1. ماوردی، الاحکام السلطانیه، ص۳۲؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۱، ص۱۴۹؛ ابویعلی، الاحکام السلطانیه، ص۳۶؛ الاموال، ص۱۰.
  2. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۴۲.