ابداع: تفاوت میان نسخه‌ها

ابداع در لغت یعنی ایجاد ابتکاری و انجام کاری که از روی نمونه‌ای دیگر نبوده است<ref>قاموس قرآن، ج2، ص171</ref>. این واژه یکی از [[صفات الهی]] است، به معنای ایجاد و [[آفرینش]] موجودات بدون الگوی قبلی<ref>جمعی از نویسندگان، دانشنامه کلام اسلامی، ماده «ابداع».</ref>، بلکه {{عربی|و اخترعهم علی مشیته اختراعا}}؛ “آنها را بر طبق [[مشیت]] خودش اختراع کرد”<ref>مجموعه آثار شهید مطهری، ج۳، ص۶۰۸.</ref>. در ابداع موجود ایجاد می‌شود بدون نیاز به ابزار، ماده، زمان و مکان و این امکان تنها به [[خداوند]] اختصاص دارد<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ماده «بدع».</ref><ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص ۱۹؛ [[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۵۲.</ref>