ضریح در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
'''ضریح''' محفظهای که روی | '''ضریح''' محفظهای که روی قبر مطهّر [[سید الشهدا]] {{ع}} و [[امامان]] و امامزادگان دیگر قرار دارد. | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[ضریح]]، هم به معنای [[گور]]، [[قبر]] بی لحد و مغاکی است که در میان | [[ضریح]]، هم به معنای [[گور]]، [[قبر]] بی لحد و مغاکی است که در میان گور سازند، برای مرده، شکاف میان گور یا در یک جانب آن یا شکاف، هم به معنای خانۀ چوبین و مشبّک و یا از مس و نقره و جز آنکه بر سر [[قبر]] امامی یا امامزاده سازند<ref>لغتنامه، دهخدا.</ref>. در [[روایات]] است که "ضراح"، جایی در [[آسمان]] چهارم، در برابر [[کعبه]] است، [[خانه]] ای برای [[پروردگار]]<ref>مجمع البحرین، طریحی.</ref>. | ||
در [[فرهنگ دینی]]، [[ضریح]] [[قبور]] [[اولیاء]] [[خدا]] [[مقدّس]] و متبرّک است و آن را میبوسند و کنارش به [[زیارت]] میپردازند و هنرمندان و صنعتگران [[مسلمان]] در ساختن و پرداختن | در [[فرهنگ دینی]]، [[ضریح]] [[قبور]] [[اولیاء]] [[خدا]] [[مقدّس]] و متبرّک است و آن را میبوسند و کنارش به [[زیارت]] میپردازند و هنرمندان و صنعتگران [[مسلمان]] در ساختن و پرداختن ضریح، ظریفکاریهای جالبی دارند. در عرف رایج میان علاقهمندان [[سید الشهدا]] {{ع}}، تعبیر "ضریح شش گوشه" بار [[عاطفی]] خاصّی دارد و [[دلها]] را به سوی خود جذب میکند و [[شوق]] [[شیعه]] را به زیارت آن ضریح مطهّر بر میانگیزد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۹۲.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:مفاهیم]] | ||
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | [[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]] | ||
نسخهٔ ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۲
این مدخل زیرشاخهٔ بحث ضریح است. ضریح از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: ضریح در معارف و سیره حسینی - پرسش مرتبط نداردضریح محفظهای که روی قبر مطهّر سید الشهدا (ع) و امامان و امامزادگان دیگر قرار دارد.
مقدمه
ضریح، هم به معنای گور، قبر بی لحد و مغاکی است که در میان گور سازند، برای مرده، شکاف میان گور یا در یک جانب آن یا شکاف، هم به معنای خانۀ چوبین و مشبّک و یا از مس و نقره و جز آنکه بر سر قبر امامی یا امامزاده سازند[۱]. در روایات است که "ضراح"، جایی در آسمان چهارم، در برابر کعبه است، خانه ای برای پروردگار[۲]. در فرهنگ دینی، ضریح قبور اولیاء خدا مقدّس و متبرّک است و آن را میبوسند و کنارش به زیارت میپردازند و هنرمندان و صنعتگران مسلمان در ساختن و پرداختن ضریح، ظریفکاریهای جالبی دارند. در عرف رایج میان علاقهمندان سید الشهدا (ع)، تعبیر "ضریح شش گوشه" بار عاطفی خاصّی دارد و دلها را به سوی خود جذب میکند و شوق شیعه را به زیارت آن ضریح مطهّر بر میانگیزد[۳].
منابع
پانویس
- ↑ لغتنامه، دهخدا.
- ↑ مجمع البحرین، طریحی.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۹۲.