←آموزههای دین
| خط ۱۶۱: | خط ۱۶۱: | ||
# شواهد شخصی: [[انسانها]]، هنگام مواجهه با [[سختیها]] و خطرها و [[ترس]] و [[هراس]] زمانی که از اسباب ظاهری [[قطع امید]] میکننَد، نیرویی در وجودشان [[جان]] میگیرد و به کسی توجه میکنند که مبدأ همه چیز است و در هر [[زمان]] و مکانی میتواند بیچارگان را پناه دهد و دستشان را بگیرد، این نشان میدهد که انسان به گونۀ [[فطری]] خداجو و [[خداشناس]] است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق{{ع}}، فرهنگ شیعه]]، ص۳۶۲ـ۳۶۳.</ref>. | # شواهد شخصی: [[انسانها]]، هنگام مواجهه با [[سختیها]] و خطرها و [[ترس]] و [[هراس]] زمانی که از اسباب ظاهری [[قطع امید]] میکننَد، نیرویی در وجودشان [[جان]] میگیرد و به کسی توجه میکنند که مبدأ همه چیز است و در هر [[زمان]] و مکانی میتواند بیچارگان را پناه دهد و دستشان را بگیرد، این نشان میدهد که انسان به گونۀ [[فطری]] خداجو و [[خداشناس]] است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|پژوهشکده علوم اسلامی امام صادق{{ع}}، فرهنگ شیعه]]، ص۳۶۲ـ۳۶۳.</ref>. | ||
== | == آموزههای دین == | ||
{{همچنین|آموزههای اسلام}} | |||
آموزههای دین [[وحیانی]] سه بخش هستند: | آموزههای دین [[وحیانی]] سه بخش هستند: | ||
# نظری: باورهایی درباره [[حقایق]] و واقعیات؛ همانند [[وجود خدا]]، [[رستاخیز]]، [[کیفر]] و [[پاداش اخروی]]. این بخش را "[[عقاید]]" گویند. | # نظری: باورهایی درباره [[حقایق]] و واقعیات؛ همانند [[وجود خدا]]، [[رستاخیز]]، [[کیفر]] و [[پاداش اخروی]]. این بخش را "[[عقاید]]" گویند. | ||