ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی | مداخل مرتبط = ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی در تاریخ اسلامی | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == وی از تیره بنی‌تویل، از قبیله قضاعه بود<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر،...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۸: خط ۸:
وی از تیره [[بنی‌تویل]]، از [[قبیله قضاعه]] بود<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. [[سمعانی]] یا نساخ کتاب وی به [[اشتباه]] نسب ربیع را «تُوَیکی» نوشته‌اند و محقق کتاب الانساب متذکر اشتباه شده و گفته تویلی صحیح است<ref>سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۹۵.</ref>. عماره، قیس، انس<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref> و جحشنه [[برادران]] اویند<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref> در بخش سوم [[الاصابه]] ([[مخضرمین]]) او را از [[شاعران]] [[دوران جاهلیت]] دانسته است. وی به «فارس عراده» مشهور بود<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.</ref>؛ زیرا اسب آماده‌اش را مانند شتر می‌خواباند، سپس بر آن سوار می‌شد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. به او اعرج (لنگ) نیز می‌گفتند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref>.
وی از تیره [[بنی‌تویل]]، از [[قبیله قضاعه]] بود<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. [[سمعانی]] یا نساخ کتاب وی به [[اشتباه]] نسب ربیع را «تُوَیکی» نوشته‌اند و محقق کتاب الانساب متذکر اشتباه شده و گفته تویلی صحیح است<ref>سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۹۵.</ref>. عماره، قیس، انس<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref> و جحشنه [[برادران]] اویند<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref> در بخش سوم [[الاصابه]] ([[مخضرمین]]) او را از [[شاعران]] [[دوران جاهلیت]] دانسته است. وی به «فارس عراده» مشهور بود<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.</ref>؛ زیرا اسب آماده‌اش را مانند شتر می‌خواباند، سپس بر آن سوار می‌شد<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. به او اعرج (لنگ) نیز می‌گفتند<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref>.


ربیع در درگیری به دست [[فرزندان]] [[بنی‌ابی‌ربیعه بن ذهل]] کشته شد<ref>زمان آن درگیری‌ها مشخص نیست.</ref>. برادران [[ربیعه]] که از [[شجاعان]] [[زمان]] خود بودند، خون‌بهای برادرشان را گرفتند<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. ربیع در زمان [[خلافت عثمان]] کشته شد<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.</ref> یا درگذشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref>. خنبس<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.</ref> و دعجه [[شاعر]] از [[نوادگان]] اویند<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱.</ref>.<ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۱۴.</ref>
ربیع در درگیری به دست [[فرزندان]] [[بنی ابی‌ربیعه بن ذهل]] کشته شد<ref>زمان آن درگیری‌ها مشخص نیست.</ref>. برادران [[ربیعه]] که از [[شجاعان]] [[زمان]] خود بودند، خون‌بهای برادرشان را گرفتند<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.</ref>. ربیع در زمان [[خلافت عثمان]] کشته شد<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.</ref> یا درگذشت<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.</ref>. خنبس<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.</ref> و دعجه [[شاعر]] از [[نوادگان]] اویند<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱.</ref>.<ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۱۴.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۰۴

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی‌تویل، از قبیله قضاعه بود[۱]. سمعانی یا نساخ کتاب وی به اشتباه نسب ربیع را «تُوَیکی» نوشته‌اند و محقق کتاب الانساب متذکر اشتباه شده و گفته تویلی صحیح است[۲]. عماره، قیس، انس[۳] و جحشنه برادران اویند[۴]. ابن حجر[۵] در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) او را از شاعران دوران جاهلیت دانسته است. وی به «فارس عراده» مشهور بود[۶]؛ زیرا اسب آماده‌اش را مانند شتر می‌خواباند، سپس بر آن سوار می‌شد[۷]. به او اعرج (لنگ) نیز می‌گفتند[۸].

ربیع در درگیری به دست فرزندان بنی ابی‌ربیعه بن ذهل کشته شد[۹]. برادران ربیعه که از شجاعان زمان خود بودند، خون‌بهای برادرشان را گرفتند[۱۰]. ربیع در زمان خلافت عثمان کشته شد[۱۱] یا درگذشت[۱۲]. خنبس[۱۳] و دعجه شاعر از نوادگان اویند[۱۴].[۱۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
  2. سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۹۵.
  3. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
  4. سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.
  5. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.
  6. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.
  7. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
  8. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.
  9. زمان آن درگیری‌ها مشخص نیست.
  10. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
  11. خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.
  12. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.
  13. سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.
  14. خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱.
  15. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۴.