ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی
آشنایی اجمالی
وی از تیره بنیتویل، از قبیله قضاعه بود[۱]. سمعانی یا نساخ کتاب وی به اشتباه نسب ربیع را «تُوَیکی» نوشتهاند و محقق کتاب الانساب متذکر اشتباه شده و گفته تویلی صحیح است[۲]. عماره، قیس، انس[۳] و جحشنه برادران اویند[۴]. ابن حجر[۵] در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) او را از شاعران دوران جاهلیت دانسته است. وی به «فارس عراده» مشهور بود[۶]؛ زیرا اسب آمادهاش را مانند شتر میخواباند، سپس بر آن سوار میشد[۷]. به او اعرج (لنگ) نیز میگفتند[۸].
ربیع در درگیری به دست فرزندان بنی ابیربیعه بن ذهل کشته شد[۹]. برادران ربیعه که از شجاعان زمان خود بودند، خونبهای برادرشان را گرفتند[۱۰]. ربیع در زمان خلافت عثمان کشته شد[۱۱] یا درگذشت[۱۲]. خنبس[۱۳] و دعجه شاعر از نوادگان اویند[۱۴].[۱۵]
جستارهای وابسته
- بنیتویل (قبیله)
- بنیقضاعه (قبیله)
- عماره بن ربیع (برادر)
- قیس بن ربیع (برادر)
- انس بن ربیع (برادر)
- جحشنه بن ربیع (برادر)
منابع
پانویس
- ↑ ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۱، ص۴۹۵.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.
- ↑ زمان آن درگیریها مشخص نیست.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۳۲۶.
- ↑ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۳۴۳.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۲۴.
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۰۳.
- ↑ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۸، ص۳۸۱.
- ↑ مرادینسب، حسین، مقاله «ربیع بن زیاد بن سلامه قضاعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۴.