اصرم شقری: تفاوت میان نسخه‌ها

وی از تیره شقره، از [[قبیله تمیم]]، و نامش [[حارث بن تمیم]]<ref>خلیفة بن خیاط، ص۸۸.</ref> یا [[معاویة بن حارث]]<ref>ابن اثیر، ج۱، ص۲۵۲.</ref> بوده است. [[صحابی]] بودن اصرم تنها از طریق روایتی ثابت شده که عموزاده‌اش، [[اسامة بن أخدری شقری]] نقل کرده است. در این [[روایت]] آمده که وفدی از تیره شقره برای [[پذیرش اسلام]] [[خدمت]] [[رسول خدا]] {{صل}} آمد. از جمله این افراد، اصرم شقری بود که مرد تنومندی بود. او به [[پیامبر]] گفت: [[غلام]] سیاه [[حبشی]] خریده‌ام و از شما می‌خواهم برایش نامی [[انتخاب]] و او را [[دعا]] فرمایی. رسول خدا {{صل}} فرمود: نام خودت چیست؟ گفت: اصرم ([[زمین]] بی‌حاصل). آن [[حضرت]] فرمود: نامت زرعه (زمین حاصل‌خیز) باشد. آنگاه فرمود: این غلام را برای چه کاری خریده‌ای؟ گفت: برای [[چوپانی]]. پیامبر نامش را [[عاصم]] نهاد و در حالی که دستش را گرفته بود، در [[حق]] غلام دعا کرد<ref>خلیفة بن خیاط، ص۸۸؛ ابن سعد، ج۷، ص۵۵؛ طبرانی، ج۱، ص۱۹۶؛ ابونعیم، ج۱، ص۲۲۹ و ۳۴۵؛ ابن عبدالبر، ج۱، ص۲۲۷؛ حاکم، ج۴، ص۲۷۶؛ ابن اثیر، ج۱، ص۲۵۲؛ ذهبی، ج۱، ص۲۴؛ مزی، ج۲، ص۳۳۲؛ ابن حجر، ج۱، ص۲۰۱ و ۲۰۲؛ صفدی، ج۹، ص۲۸۴.</ref>. [[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، ج۷، ص۵۵.</ref> او را در شمار [[اصحاب]] ساکن [[بصره]] نام برده است.<ref>[[محمد رضا هدایت‌پناه|هدایت‌پناه، محمد رضا]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «اصرم شقری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۱۰۳-۱۰۴.</ref>