ام‌رعله قشیریه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== ام‌رعله قشیریه از بانوان شاعر بود. زبانی فصیح داشت، خوش‌بیان بود و بسیار نیکو سخن می‌گفت. او با احترام زیاد به پیامبر اکرم{{صل}} سلا...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۹: خط ۹:
ام‌رعله قشیریه از [[بانوان]] [[شاعر]] بود. زبانی [[فصیح]] داشت، خوش‌بیان بود و بسیار [[نیکو]] سخن می‌گفت. او با [[احترام]] زیاد به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[سلام]] می‌کرد و [[درود]] و [[رحمت الهی]] را بر او می‌فرستاد که: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ!}} روزی [[خدمت]] آن حضرت رسید و عرض کرد: یا [[رسول الله]]{{صل}} ما [[زنان]] که کمک‌کار و معاون [[همسران]] خود هستیم، اما از [[فضیلت]] [[جنگ]] و [[جهاد]] در راه [[خداوند]] بهره‌ای نداریم پس ما را به کاری [[راهنمایی]] کنید که جنبه [[معنویت]] ما را تقویت کند و سبب [[تقرب]] ما را به خداوند فراهم آورد. پیامبر اکرم{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|عَلَيْكُنَّ بِذِكْرِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ وَ غَضِّ الْبَصَرِ وَ خَفْضِ الصَّوْتِ}} [[ذکر خداوند]] و [[عبادت]] [[پروردگار]] را در سرتاسر [[روز]] و شب مورد توجه قرار دهید و چشم خود را از [[گناه]] و نگاه [[آلوده]] به [[نامحرم]] سخت مهار کنید و آنگاه هم که سخن می‌گویید صدای حساس و تحریک کننده نداشته باشید.
ام‌رعله قشیریه از [[بانوان]] [[شاعر]] بود. زبانی [[فصیح]] داشت، خوش‌بیان بود و بسیار [[نیکو]] سخن می‌گفت. او با [[احترام]] زیاد به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[سلام]] می‌کرد و [[درود]] و [[رحمت الهی]] را بر او می‌فرستاد که: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ!}} روزی [[خدمت]] آن حضرت رسید و عرض کرد: یا [[رسول الله]]{{صل}} ما [[زنان]] که کمک‌کار و معاون [[همسران]] خود هستیم، اما از [[فضیلت]] [[جنگ]] و [[جهاد]] در راه [[خداوند]] بهره‌ای نداریم پس ما را به کاری [[راهنمایی]] کنید که جنبه [[معنویت]] ما را تقویت کند و سبب [[تقرب]] ما را به خداوند فراهم آورد. پیامبر اکرم{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|عَلَيْكُنَّ بِذِكْرِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ وَ غَضِّ الْبَصَرِ وَ خَفْضِ الصَّوْتِ}} [[ذکر خداوند]] و [[عبادت]] [[پروردگار]] را در سرتاسر [[روز]] و شب مورد توجه قرار دهید و چشم خود را از [[گناه]] و نگاه [[آلوده]] به [[نامحرم]] سخت مهار کنید و آنگاه هم که سخن می‌گویید صدای حساس و تحریک کننده نداشته باشید.


آن‌گاه [[ام‌رعله]] مطلب دیگری را درباره [[شغل]] و [[حرفه]] خود که [[آرایشگری]] بود، خدمت رسول الله{{صل}} مطرح کرد و عرض کرد: من زنان را برای همسرانشان [[آرایش]] می‌کنم. آیا شغل آرایشگری در [[شأن]] یک [[زن]] [[مسلمان]] است؟ پیامبر اکرم{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|&& یا أم رعلة قینیهن و زینیهن إذا کسدن &&}} مانعی ندارد. آنان را برای همسران خود آرایش و [[زینت]] کن!
آن‌گاه [[ام‌رعله]] مطلب دیگری را درباره [[شغل]] و [[حرفه]] خود که [[آرایشگری]] بود، خدمت رسول الله{{صل}} مطرح کرد و عرض کرد: من زنان را برای همسرانشان [[آرایش]] می‌کنم. آیا شغل آرایشگری در [[شأن]] یک [[زن]] [[مسلمان]] است؟ پیامبر اکرم{{صل}} فرمود: {{متن حدیث|یا أم رعلة قینیهن و زینیهن إذا کسدن &&}} مانعی ندارد. آنان را برای همسران خود آرایش و [[زینت]] کن!
ام‌رعله سؤال‌های خود را پرسید و چون زنی [[بادیه‌نشین]] بود از [[مدینه]] خارج شد. پس از [[رحلت رسول الله]]{{صل}} به مدینه آمد و چون جای خالی آن حضرت را دید به [[خانه فاطمه]]{{س}} رفت و [[حسنین]]{{عم}} را دید که یادگارهای پیامبر اکرم{{صل}} بودند. سپس ناله سوزناکی سر داد و از [[خانه]] خارج شد. گفته‌اند او در کوچه‌های مدینه می‌گشت و سوگوارانه ناله سر می‌داد و مرثیه می‌سرود:
ام‌رعله سؤال‌های خود را پرسید و چون زنی [[بادیه‌نشین]] بود از [[مدینه]] خارج شد. پس از [[رحلت رسول الله]]{{صل}} به مدینه آمد و چون جای خالی آن حضرت را دید به [[خانه فاطمه]]{{س}} رفت و [[حسنین]]{{عم}} را دید که یادگارهای پیامبر اکرم{{صل}} بودند. سپس ناله سوزناکی سر داد و از [[خانه]] خارج شد. گفته‌اند او در کوچه‌های مدینه می‌گشت و سوگوارانه ناله سر می‌داد و مرثیه می‌سرود:
{{عربی|&& یا دار فاطمة المعمور ساحتها *** هیجت لی حزنا حییت من دار &&}}
{{عربی|&& یا دار فاطمة المعمور ساحتها *** هیجت لی حزنا حییت من دار &&}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۰۹

مقدمه

ام‌رعله قشیریه از بانوان شاعر بود. زبانی فصیح داشت، خوش‌بیان بود و بسیار نیکو سخن می‌گفت. او با احترام زیاد به پیامبر اکرم(ص) سلام می‌کرد و درود و رحمت الهی را بر او می‌فرستاد که: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ!» روزی خدمت آن حضرت رسید و عرض کرد: یا رسول الله(ص) ما زنان که کمک‌کار و معاون همسران خود هستیم، اما از فضیلت جنگ و جهاد در راه خداوند بهره‌ای نداریم پس ما را به کاری راهنمایی کنید که جنبه معنویت ما را تقویت کند و سبب تقرب ما را به خداوند فراهم آورد. پیامبر اکرم(ص) فرمود: «عَلَيْكُنَّ بِذِكْرِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَ أَطْرَافَ النَّهَارِ وَ غَضِّ الْبَصَرِ وَ خَفْضِ الصَّوْتِ» ذکر خداوند و عبادت پروردگار را در سرتاسر روز و شب مورد توجه قرار دهید و چشم خود را از گناه و نگاه آلوده به نامحرم سخت مهار کنید و آنگاه هم که سخن می‌گویید صدای حساس و تحریک کننده نداشته باشید.

آن‌گاه ام‌رعله مطلب دیگری را درباره شغل و حرفه خود که آرایشگری بود، خدمت رسول الله(ص) مطرح کرد و عرض کرد: من زنان را برای همسرانشان آرایش می‌کنم. آیا شغل آرایشگری در شأن یک زن مسلمان است؟ پیامبر اکرم(ص) فرمود: «یا أم رعلة قینیهن و زینیهن إذا کسدن &&» مانعی ندارد. آنان را برای همسران خود آرایش و زینت کن! ام‌رعله سؤال‌های خود را پرسید و چون زنی بادیه‌نشین بود از مدینه خارج شد. پس از رحلت رسول الله(ص) به مدینه آمد و چون جای خالی آن حضرت را دید به خانه فاطمه(س) رفت و حسنین(ع) را دید که یادگارهای پیامبر اکرم(ص) بودند. سپس ناله سوزناکی سر داد و از خانه خارج شد. گفته‌اند او در کوچه‌های مدینه می‌گشت و سوگوارانه ناله سر می‌داد و مرثیه می‌سرود: && یا دار فاطمة المعمور ساحتها *** هیجت لی حزنا حییت من دار && ای خانه فاطمه(س)! ای که روزگاری فضای تو را عمران و آبادی انباشته ساخته بود، امروز امواج غم و اندوه را شعله‌ور می‌سازی و اما خانه دلم با وجود یاد تو آباد و زنده می‌گردد[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. ر.ک: الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۹۰؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۹۳۵؛ اسدالغابة، ج۶، ص۳۳۱؛ اعلام نساء المؤمنات، ص۱۵۴؛ اعلام النساء، ج۱، ص۴۵۱؛ أعیان الشیعه، ج۳، ص۴۷۸.
  2. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۶۴.