زید بن حارث: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۷

مقدمه

در منابع تفسیری آمده که عبدالله‌ بن عمر و زید بن حارث با برخی یهودیان رابطه صمیمی داشتند^[۱] و اخبار مسلمانان را به یهودیان داده و از آنان میوه می‌گرفتند.^[۲] آیه ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ﴾^[۳] نازل شد و آنان را از این رفتار بازداشت. در این آیه یهودیان مورد غضب خداوند معرفی و مؤمنان از دوستی با آنان منع شده‌اند.^[۴] دقیقاً مشخص نیست که «زید بن حارث» کیست: برخی از زید بن حارث از طایفه خزرجی «بنی‌حارث» سخن گفته‌اند؛^[۵] ولی دیگران «زید بن حارث خزرجی» مورد اشاره را همان یزید بن حارث خزرجی می‌شناسند که در تصحیف، نامش «زید» شده است ^[۶] که در این صورت از رزمندگان نبرد بدر در سال دوم هجری است.^[۷] در مجموع، صحابه شناسان هیچ یک به فردی به نام زید بن حارثی اشاره نکرده‌اند که آیه یاد شده درباره او نازل شده باشد.^[۸]

منابع

مرادی‌نسب، حسین، مقاله «زید بن حارث»، دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۴

پانویس

↑ التکمیل والاتمام، ص۱۹؛ مبهمات القرآن، ج ۲، ص۵۹؛ الدرالمنثور، ج ۶، ص۲۱۱.
↑ تفسیر مقاتل، ج ۴، ص۳۰۷؛ تفسیر بغوی، ج ۵، ص۷.
↑ «ای مؤمنان! گروهی را که خداوند بر آنان خشم گرفته است دوست مگیرید که آنان همان‌گونه از جهان واپسین ناامیدند که کافران از (بازگشت) در گور خفتگان» سوره ممتحنه، آیه ۱۳.
↑ التبیان، ج ۹، ص۵۸۸؛ تفسیر ثعلبی، ج ۹، ص۲۹۹.
↑ اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.
↑ اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹؛ الاصابه، ج ۲، ص۴۹۴.
↑ اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.
↑ مرادی‌نسب، حسین، مقاله «زید بن حارث»، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج۱۴.

[1] التکمیل والاتمام، ص۱۹؛ مبهمات القرآن، ج ۲، ص۵۹؛ الدرالمنثور، ج ۶، ص۲۱۱.

[2] تفسیر مقاتل، ج ۴، ص۳۰۷؛ تفسیر بغوی، ج ۵، ص۷.

[3] «ای مؤمنان! گروهی را که خداوند بر آنان خشم گرفته است دوست مگیرید که آنان همان‌گونه از جهان واپسین ناامیدند که کافران از (بازگشت) در گور خفتگان» سوره ممتحنه، آیه ۱۳.

[4] التبیان، ج ۹، ص۵۸۸؛ تفسیر ثعلبی، ج ۹، ص۲۹۹.

[5] اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.

[6] اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹؛ الاصابه، ج ۲، ص۴۹۴.

[7] اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.

[8] مرادی‌نسب، حسین، مقاله «زید بن حارث»، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج۱۴.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

@@ خط ۲: / خط ۲: @@
 == مقدمه ==
-در [[منابع تفسیری]] آمده که [[عبدالله‌ بن عمر]] و [[زید بن حارث]] با برخی [[یهودیان]] رابطه صمیمی داشتند <ref>التکمیل والاتمام، ص ۱۹؛ مبهمات القرآن، ج ۲، ص ۵۹؛ الدرالمنثور، ج ۶، ص ۲۱۱.</ref> و [[اخبار]] [[مسلمانان]] را به یهودیان داده و از آنان میوه می‌گرفتند.<ref> تفسیر مقاتل، ج ۴، ص ۳۰۷؛ تفسیر بغوی، ج ۵، ص ۷.</ref> [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ}}<ref>«ای مؤمنان! گروهی را که خداوند بر آنان خشم گرفته است دوست مگیرید که آنان همان گونه از جهان واپسین ناامیدند که کافران از (بازگشت) در گور خفتگان» سوره ممتحنه، آیه ۱۳.</ref> نازل شد و آنان را از این [[رفتار]] بازداشت. در این آیه یهودیان مورد [[غضب]] [[خداوند]] معرفی و [[مؤمنان]] از [[دوستی]] با آنان منع شده‌اند.<ref>التبیان، ج ۹، ص ۵۸۸؛ تفسیر ثعلبی، ج ۹، ص ۲۹۹.</ref> دقیقاً مشخص نیست که زید بن حارث کیست: برخی از زید بن حارث از [[طایفه]] [[خزرجی]] [[بنی‌حارث]] [[سخن]] گفته‌اند؛<ref>اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹.</ref> ولی دیگران زید بن حارث خزرجی مورد اشاره را همان [[یزید بن حارث خزرجی]] می‌شناسند که در تصحیف، نامش [[زید]] شده است <ref> اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹؛ الاصابه، ج ۲، ص ۴۹۴.</ref> که در این صورت از [[رزمندگان]] [[نبرد بدر]] در [[سال دوم هجری]] است.<ref> اسدالغابه، ج ۲، ص ۱۲۹.</ref> در مجموع، [[صحابه]] شناسان هیچ یک به فردی به نام زید بن حارثی اشاره نکرده‌اند که آیه یاد شده درباره او نازل شده باشد.<ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[زید بن حارث (مقاله)|مقاله «زید بن حارث»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۴.</ref>
+در [[منابع تفسیری]] آمده که [[عبدالله‌ بن عمر]] و [[زید بن حارث]] با برخی [[یهودیان]] رابطه صمیمی داشتند<ref>التکمیل والاتمام، ص۱۹؛ مبهمات القرآن، ج ۲، ص۵۹؛ الدرالمنثور، ج ۶، ص۲۱۱.</ref> و [[اخبار]] [[مسلمانان]] را به یهودیان داده و از آنان میوه می‌گرفتند.<ref> تفسیر مقاتل، ج ۴، ص۳۰۷؛ تفسیر بغوی، ج ۵، ص۷.</ref> [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ}}<ref>«ای مؤمنان! گروهی را که خداوند بر آنان خشم گرفته است دوست مگیرید که آنان همان‌گونه از جهان واپسین ناامیدند که کافران از (بازگشت) در گور خفتگان» سوره ممتحنه، آیه ۱۳.</ref> نازل شد و آنان را از این [[رفتار]] بازداشت. در این آیه یهودیان مورد [[غضب خداوند]] معرفی و [[مؤمنان]] از [[دوستی]] با آنان منع شده‌اند.<ref>التبیان، ج ۹، ص۵۸۸؛ تفسیر ثعلبی، ج ۹، ص۲۹۹.</ref> دقیقاً مشخص نیست که «زید بن حارث» کیست: برخی از زید بن حارث از [[طایفه]] [[خزرجی]] «[[بنی‌حارث]]» سخن گفته‌اند؛<ref>اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.</ref> ولی دیگران «[[زید بن حارث خزرجی]]» مورد اشاره را همان [[یزید بن حارث خزرجی]] می‌شناسند که در [[تصحیف]]، نامش «زید» شده است <ref> اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹؛ الاصابه، ج ۲، ص۴۹۴.</ref> که در این صورت از [[رزمندگان]] [[نبرد بدر]] در [[سال دوم هجری]] است.<ref> اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.</ref> در مجموع، [[صحابه شناسان]] هیچ یک به فردی به نام زید بن حارثی اشاره نکرده‌اند که آیه یاد شده درباره او نازل شده باشد.<ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[زید بن حارث (مقاله)|مقاله «زید بن حارث»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۴ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۴.</ref>
 == منابع ==