زید بن حارث
مقدمه
در منابع تفسیری آمده که عبدالله بن عمر و زید بن حارث با برخی یهودیان رابطه صمیمی داشتند[۱] و اخبار مسلمانان را به یهودیان داده و از آنان میوه میگرفتند.[۲] آیه ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ﴾[۳] نازل شد و آنان را از این رفتار بازداشت. در این آیه یهودیان مورد غضب خداوند معرفی و مؤمنان از دوستی با آنان منع شدهاند.[۴] دقیقاً مشخص نیست که «زید بن حارث» کیست: برخی از زید بن حارث از طایفه خزرجی «بنیحارث» سخن گفتهاند؛[۵] ولی دیگران «زید بن حارث خزرجی» مورد اشاره را همان یزید بن حارث خزرجی میشناسند که در تصحیف، نامش «زید» شده است [۶] که در این صورت از رزمندگان نبرد بدر در سال دوم هجری است.[۷] در مجموع، صحابه شناسان هیچ یک به فردی به نام زید بن حارثی اشاره نکردهاند که آیه یاد شده درباره او نازل شده باشد.[۸]
منابع
پانویس
- ↑ التکمیل والاتمام، ص۱۹؛ مبهمات القرآن، ج ۲، ص۵۹؛ الدرالمنثور، ج ۶، ص۲۱۱.
- ↑ تفسیر مقاتل، ج ۴، ص۳۰۷؛ تفسیر بغوی، ج ۵، ص۷.
- ↑ «ای مؤمنان! گروهی را که خداوند بر آنان خشم گرفته است دوست مگیرید که آنان همانگونه از جهان واپسین ناامیدند که کافران از (بازگشت) در گور خفتگان» سوره ممتحنه، آیه ۱۳.
- ↑ التبیان، ج ۹، ص۵۸۸؛ تفسیر ثعلبی، ج ۹، ص۲۹۹.
- ↑ اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.
- ↑ اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹؛ الاصابه، ج ۲، ص۴۹۴.
- ↑ اسدالغابه، ج ۲، ص۱۲۹.
- ↑ مرادینسب، حسین، مقاله «زید بن حارث»، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج۱۴.