←ام شریک و هبه کردن خود به پیامبر{{صل}}
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
== [[ام شریک]] و هبه کردن خود به [[پیامبر]]{{صل}} == | == [[ام شریک]] و هبه کردن خود به [[پیامبر]]{{صل}} == | ||
ام شریک قبل از [[مهاجرت به مدینه]]، [[همسر]] "ابو عکر بن سمی بن حارث ازدی"<ref>درباره ابوعکر بیش از این چیزی در تاریخ ثبت نشده، اما آنچه مسلم است، آن است که ام شریک هنگام ورود به مدینه، دیگر، شوهری نداشته است.</ref> بود و برای او "[[شریک]]" را به [[دنیا]] آورد<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر ۴، ص۱۹۴۲؛ کتاب المحبر، ابن حبیب، ص۸۱؛ اسد الغابة، ابن اثیرج ۶، ص۳۵۲؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۳، ص۱۶۷؛ امتاع الأسماع، مقریزی، ج۶، ص۴۴؛ الإصابة، ابن حجر، ج۸، ص۴۱۷ و أعیان الشیعة، امین عاملی، ج۳، ص۴۸۱.</ref>. زمانی که به مدینه [[مهاجرت]] نمود، بدون آنکه مهری بخواهد، خودش را به پیامبر{{صل}} بخشید<ref>برخی امور مخصوص پیامبر{{صل}} بود، مانند: وجوب نماز نافله شب، جواز ازدواج با بیش از چهار زن، نداشتن سایه، هبه نمودن زنی خود را به پیامبر{{صل}} و پذیرش حضرت که در حکم ازدواج بود و....</ref>. اما در اینکه پیامبر{{صل}} پذیرفت یا نه، [[اختلاف]] نظر وجود دارد. برخی گفتهاند: حضرت نپذیرفت و ام شریک هم تا پایان عمر دیگر [[ازدواج]] نکرد. عدهای نیز گفتهاند: حضرت پذیرفت. | ام شریک قبل از [[مهاجرت به مدینه]]، [[همسر]] "[[ابو عکر بن سمی بن حارث ازدی]]"<ref>درباره ابوعکر بیش از این چیزی در تاریخ ثبت نشده، اما آنچه مسلم است، آن است که ام شریک هنگام ورود به مدینه، دیگر، شوهری نداشته است.</ref> بود و برای او "[[شریک]]" را به [[دنیا]] آورد<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر ۴، ص۱۹۴۲؛ کتاب المحبر، ابن حبیب، ص۸۱؛ اسد الغابة، ابن اثیرج ۶، ص۳۵۲؛ تاریخ مدینه دمشق، ابن عساکر، ج۳، ص۱۶۷؛ امتاع الأسماع، مقریزی، ج۶، ص۴۴؛ الإصابة، ابن حجر، ج۸، ص۴۱۷ و أعیان الشیعة، امین عاملی، ج۳، ص۴۸۱.</ref>. زمانی که به مدینه [[مهاجرت]] نمود، بدون آنکه مهری بخواهد، خودش را به پیامبر{{صل}} بخشید<ref>برخی امور مخصوص پیامبر{{صل}} بود، مانند: وجوب نماز نافله شب، جواز ازدواج با بیش از چهار زن، نداشتن سایه، هبه نمودن زنی خود را به پیامبر{{صل}} و پذیرش حضرت که در حکم ازدواج بود و....</ref>. اما در اینکه پیامبر{{صل}} پذیرفت یا نه، [[اختلاف]] نظر وجود دارد. برخی گفتهاند: حضرت نپذیرفت و ام شریک هم تا پایان عمر دیگر [[ازدواج]] نکرد. عدهای نیز گفتهاند: حضرت پذیرفت. | ||
پس از این کار، [[عایشه]]، ام شریک را که زنی [[صالح]]، پیر و در عین حال [[زیبا]] بود، [[سرزنش]] کرد. نقل شده است که به او گفت: {{عربی|ما فی اِمرأةٍ حین وَهَبَت نَفسَها مِن خیرٍ}}؛ در زنی که خویشتن را ببخشد، خیری نیست. ام شریک در پاسخ او گفت: "بله! من همانم که خود را به [[پیامبر]]{{صل}} بخشیدم". پس این [[آیه]] نازل شد: {{متن قرآن|وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِي أَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ وَكَانَ الله غَفُورًا رَحِيمًا}}<ref>«و هر زن مؤمنی را که خود را به پیامبر ببخشد -اگر پیامبر بخواهد او را به همسری برگزیند- در حالی که این ویژه توست نه مؤمنان؛ ما نیک میدانیم که برای آنان در مورد همسران و کنیزهاشان چه مقرّر داشتهایم؛ تا برای تو تنگنایی نباشد و خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره احزاب، آیه ۵۰.</ref>. | پس از این کار، [[عایشه]]، ام شریک را که زنی [[صالح]]، پیر و در عین حال [[زیبا]] بود، [[سرزنش]] کرد. نقل شده است که به او گفت: {{عربی|ما فی اِمرأةٍ حین وَهَبَت نَفسَها مِن خیرٍ}}؛ در زنی که خویشتن را ببخشد، خیری نیست. ام شریک در پاسخ او گفت: "بله! من همانم که خود را به [[پیامبر]]{{صل}} بخشیدم". پس این [[آیه]] نازل شد: {{متن قرآن|وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنْ أَرَادَ النَّبِيُّ أَنْ يَسْتَنْكِحَهَا خَالِصَةً لَكَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ قَدْ عَلِمْنَا مَا فَرَضْنَا عَلَيْهِمْ فِي أَزْوَاجِهِمْ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ لِكَيْلَا يَكُونَ عَلَيْكَ حَرَجٌ وَكَانَ الله غَفُورًا رَحِيمًا}}<ref>«و هر زن مؤمنی را که خود را به پیامبر ببخشد -اگر پیامبر بخواهد او را به همسری برگزیند- در حالی که این ویژه توست نه مؤمنان؛ ما نیک میدانیم که برای آنان در مورد همسران و کنیزهاشان چه مقرّر داشتهایم؛ تا برای تو تنگنایی نباشد و خداوند آمرزندهای بخشاینده است» سوره احزاب، آیه ۵۰.</ref>. | ||