ربعی بن حراش عبسی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۴۹: خط ۴۹:
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
ربعی بن حراش (یا: خراش) عبسی، مردی [[عابد]] و [[پرهیزکار]] و از جمله [[تابعین]] و به [[نقلی]] از [[اصحاب رسول خدا]] {{صل}} و از [[راویان حدیث]] از [[حضرت علی]] {{ع}} و [[عمر]] و دیگران بود<ref>الاصابه، ج۲، ص۵۰۸ و اسد الغابه، ج۲، ص۱۶۳.</ref>. او در [[کوفه]] سکونت داشت و از بزرگان و در زمره [[یاران]] و [[خواص اصحاب امیرالمؤمنین]] {{ع}} قرار گرفت و در طول عمرش [[دروغ]] نگفت و [[سوگند]] یاد کرده بود تا زمانی که نداند [[اهل بهشت]] است یا [[جهنم]] [[خنده]] نکند.
ربعی بن حراش (یا خراش) عبسی، مردی [[عابد]] و [[پرهیزکار]] و از جمله [[تابعین]] و به [[نقلی]] از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} و از [[راویان حدیث]] از [[حضرت علی]]{{ع}} و [[عمر]] و دیگران بود<ref>الاصابه، ج۲، ص۵۰۸ و اسدالغابه، ج۲، ص۱۶۳.</ref>. او در [[کوفه]] سکونت داشت و از بزرگان و در زمره [[یاران]] و [[خواص اصحاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} قرار گرفت و در طول عمرش [[دروغ]] نگفت و [[سوگند]] یاد کرده بود تا زمانی که نداند [[اهل بهشت]] است یا [[جهنم]] [[خنده]] نکند.


در [[راست‌گویی]] او همین بس، وقتی که دو [[فرزند]] او بر ضد [[حجاج بن یوسف]] حاکم خون‌خوار [[کوفه]] [[عصیان]] کردند و [[حجاج بن یوسف]] [[دستور]] داد آن دو را دستگیر کنند آنها فرار کردند و مخفی شدند. به [[حجاج بن یوسف]] گفتند اگر از پدرشان ربعی سؤال کنی محل اختفای فرزندانش را می‌گوید، چون او [[اهل]] [[دروغ]] نیست؛ لذا [[حجاج بن یوسف]] کسی را به نزد ربعی فرستاد و از مخفی‌گاه فرزندانش سؤال کرد، ربعی گفت: دو فرزند من در [[خانه]] مخفی شده‌اند، [[حجاج بن یوسف]] هم دو [[فرزند]] او را به خاطر [[راستگویی]] پدرش بخشید و از [[گناه]] آن دو درگذشت<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۵۰.</ref>.
در [[راست‌گویی]] او همین بس، وقتی که دو [[فرزند]] او بر ضد [[حجاج بن یوسف]] حاکم خون‌خوار [[کوفه]] [[عصیان]] کردند و [[حجاج بن یوسف]] [[دستور]] داد آن دو را دستگیر کنند آنها فرار کردند و مخفی شدند. به [[حجاج بن یوسف]] گفتند اگر از پدرشان ربعی سؤال کنی محل اختفای فرزندانش را می‌گوید، چون او [[اهل]] [[دروغ]] نیست؛ لذا [[حجاج بن یوسف]] کسی را به نزد ربعی فرستاد و از مخفی‌گاه فرزندانش سؤال کرد، ربعی گفت: دو فرزند من در [[خانه]] مخفی شده‌اند، [[حجاج بن یوسف]] هم دو [[فرزند]] او را به خاطر [[راستگویی]] پدرش بخشید و از [[گناه]] آن دو درگذشت<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۵۰.</ref>. ربعی در زمان [[حکومت]] [[حجاج بن یوسف]] به سال ۱۰۰ یا ۱۰۱ و یا ۱۰۴ در [[کوفه]] از [[دنیا]] رفت<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۵۰ و الاصابه، ج۲، ص۵۰۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۵۰۸.</ref>
 
ربعی در زمان [[حکومت]] [[حجاج بن یوسف]] به سال ۱۰۰ یا ۱۰۱ و یا ۱۰۴ در [[کوفه]] از [[دنیا]] رفت<ref>اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۵۰ و الاصابه، ج۲، ص۵۰۸.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۵۰۸.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
خط ۶۸: خط ۶۶:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:اصحاب امام علی]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:بنی‌غطفان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۳

ربعی بن حراش عبسی
تصویر قدیمی از مسجد کوفه
نام کاملربعی بن حراش عبسی
جنسیتمرد
از قبیلهبنی‌غطفان
محل زندگیکوفه
درگذشت۱۰۴ هجری
از اصحاب

آشنایی اجمالی

ربعی بن حراش (یا خراش) عبسی، مردی عابد و پرهیزکار و از جمله تابعین و به نقلی از اصحاب رسول خدا(ص) و از راویان حدیث از حضرت علی(ع) و عمر و دیگران بود[۱]. او در کوفه سکونت داشت و از بزرگان و در زمره یاران و خواص اصحاب امیرالمؤمنین(ع) قرار گرفت و در طول عمرش دروغ نگفت و سوگند یاد کرده بود تا زمانی که نداند اهل بهشت است یا جهنم خنده نکند.

در راست‌گویی او همین بس، وقتی که دو فرزند او بر ضد حجاج بن یوسف حاکم خون‌خوار کوفه عصیان کردند و حجاج بن یوسف دستور داد آن دو را دستگیر کنند آنها فرار کردند و مخفی شدند. به حجاج بن یوسف گفتند اگر از پدرشان ربعی سؤال کنی محل اختفای فرزندانش را می‌گوید، چون او اهل دروغ نیست؛ لذا حجاج بن یوسف کسی را به نزد ربعی فرستاد و از مخفی‌گاه فرزندانش سؤال کرد، ربعی گفت: دو فرزند من در خانه مخفی شده‌اند، حجاج بن یوسف هم دو فرزند او را به خاطر راستگویی پدرش بخشید و از گناه آن دو درگذشت[۲]. ربعی در زمان حکومت حجاج بن یوسف به سال ۱۰۰ یا ۱۰۱ و یا ۱۰۴ در کوفه از دنیا رفت[۳].[۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. الاصابه، ج۲، ص۵۰۸ و اسدالغابه، ج۲، ص۱۶۳.
  2. اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۵۰.
  3. اعیان الشیعه، ج۶، ص۴۵۰ و الاصابه، ج۲، ص۵۰۸.
  4. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۵۰۸.