فقر در لغت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط  
| موضوع مرتبط = فقر
| موضوع مرتبط = فقر
| عنوان مدخل  = فقر
| عنوان مدخل  = فقر
| مداخل مرتبط = [[فقر در لغت]] - [[فقر در قرآن]]  - [[فقر در نهج البلاغه]] - [[فقر در فقه اسلامی]] - [[فقر در فقه سیاسی]] - [[فقر در معارف و سیره علوی]] - [[فقر در معارف دعا و زیارات]] - [[فقر در معارف و سیره سجادی]] - [[فقر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[فقر در لغت]] - [[فقر در قرآن]]  - [[فقر در نهج البلاغه]] - [[فقر در فقه اسلامی]] - [[فقر در عرفان اسلامی]] - [[فقر در فقه سیاسی]] - [[فقر در معارف و سیره علوی]] - [[فقر در معارف دعا و زیارات]] - [[فقر در معارف و سیره سجادی]] - [[فقر در معارف و سیره معصوم]] - [[فقر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۳۷

مقدمه

«فقر» در معنای لغوی، شکاف و فاصله‌ای است که در چیزی پدید می‌آید. بدین لحاظ استخوان‌های کمر را که مهره‌ای شکل و دارای فاصله و شکاف هستند، «ستون فقرات» می‌نامند. همچنین به کسی که به درد ستون فقرات مبتلا باشد، «فقیر» گویند. به همین مناسبت به نیازمندانی که زندگی بر آنها مشکل و کمرشان زیر بار مشکلات خمیده شده، «فقیر» گفته می‌شود[۱]. واژه «غنا»[۲] ضد «فقر»[۳] و به معنای توان‌گری، بی‌نیازی و فراخی زندگی است[۴].

منابع

پانویس

  1. ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۴، ص۴۴۴. ر. ک: راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۶۴۲؛ ابن منظور، لسان العرب، ماده «فقر».
  2. «غنی»، با الف مقصوره و کسر غین، به معنای توانمندی مالی است، اما «غناء» با الف ممدوده و کسر غین. کیفیت خاص صدا است و با الف ممدوده و فتح غین به معنای سود است. ر. ک: ابن منظور، لسان العرب، ج۱۰، ص۱۳۵. البته در ادبیات فارسی «غنا» به فتح اول به معنای توان‌گری و غنا به کسر اول به معنای آواز خوش تلفظ شده و بدون همزه نگاشته می‌شود.
  3. لسان العرب، ج۱۰، ص۱۳۴.
  4. هادوی‌نیا، علی اصغر، مقاله «فقر و غنا»، دانشنامه امام علی ج۷، ص ۲۰۳؛ > علی اکبری، محمد حسین، سیره معصومان در فقرزدایی، ص ۴۴.